Από νωρίς άνθρωποι όλων των ηλικιών κατέφθαναν στον χώρο του φεστιβάλ ώστε να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις, αντικρίζοντας στις πύλες του φεστιβάλ το φετινό σύνθημά του, που είναι εμπνευσμένο από τους στίχους του κομμουνιστή ποιητή Μπέρτολτ Μπρέχτ: “Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα, ξέρει να σκέφτεται… Με το ΚΚΕ μπροστά, για τον Σοσιαλισμό”.
Στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ παρευρέθηκαν ο Θέμης Γκιώνης μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και ο Βαγγέλης Μαρούπας, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ και Επικεφαλής της Επιτροπής Αιγαίου του ΚΚΕ.
Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ ξεκίνησε με χαιρετισμό από τον Ξένο Κόχυλα, στέλεχος της ΚΝΕ στην Ικαρία, ο οποίος ανέδειξε την ηρωική ιστορία του νησιού, καθώς και τα προβλήματα και τις σύγχρονες διεκδικήσεις του ΚΚΕ και της Δημοτικής Αρχής στο νησί.
Αμέσως μετά ανέβηκε στο βήμα για την κεντρική πολιτική ομιλία ο Θέμης Γκιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Αρχικά με αφορμή το φετινό σύνθημα του φεστιβάλ, στάθηκε στην τεράστια δύναμη που έχουν οι λαοί όλου του κόσμου, όταν το αποφασίσουν, να γίνουν πρωταγωνιστές και να γράψουν ιστορία, παλεύοντας για ριζικές ανατροπές, σε μία εποχή που είναι φανερή η πορεία ανεπίστρεπτης κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, στο φόντο του ανταγωνισμού των αστικών τάξεων ΗΠΑ – Κίνας.
Αναφέρθηκε στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος και στην προσπάθεια να εγκλωβιστούν οι λαϊκές συνειδήσεις από κόμματα-αναχώματα που εμφανίζονται ως δήθεν νέα, αλλά είναι δοκιμασμένα στην αντιλαϊκή πολιτική, όπως το κόμμα Τσίπρα.
Στάθηκε στο δίλημμα που θέτει η κυβέρνηση περί “σταθερότητας ή αστάθειας”, τονίζοντας ότι η εργατική τάξη χρειάζεται να επιδιώκει την αστάθεια της οποιασδήποτε αστικής κυβέρνησης η οποία υλοποιεί αντιλαϊκές πολιτικές που βάζουν τα κέρδη των καπιταλιστών πάνω απ’ τις ζωές των πολλών.
Κλείνοντας, κάλεσε σε συμπόρευση με το ΚΚΕ τόσο στην επερχόμενη εκλογική μάχη, όσο και σε κάθε μάχη που δίνουμε με οδηγό την Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του Κόμματος.
Μετά την ολοκλήρωση της πολιτικής ομιλίας ακολούθησε το μουσικό αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, ένα αφιέρωμα με ιδιαίτερο βάρος λόγω του ότι στην Ικαρία, ο Μίκης σε ηλικία μόλις 22 ετών, ήταν εξόριστος τα χρόνια 1947-1948, μαζί με πολλούς άλλους αγωνιστές. Την επιμέλεια του αφιερώματος είχε ο καταξιωμένος συνθέτης και πιανίστας Θοδωρής Οικονόμου, ενώ τους παρευρισκόμενους ταξίδεψαν με τις ερμηνείες τους ο Δώρος Δημοσθένους και η Αγγελική Τουμπανάκη. Στο μπουζούκι συνόδευσε ο Νίκος Βελλής και στο ηλεκτρικό μπάσο ο Παρασκευάς Κίτσος.
Το Φεστιβάλ ολοκληρώθηκε με ικαριώτικο γλέντι και πολύ χορό, υπό τους ήχους του δοξαριού του Νίκου Φάκαρου.
Καθόλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ, οι παρευρισκόμενοι επισκέφτηκαν το βιβλιοπωλείο της Σύγχρονης Εποχής που υπήρχε στον χώρο, καθώς και την έκθεση που ήταν αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και περιείχε πινελιές από τη δράση του ΔΣΕ στην Ικαρία, τη Λέσβο, τη Σάμο και άλλα νησιά της χώρας.
Οι μικρότεροι φίλοι της ΚΝΕ και του “Κόκκινου αερόστατου” είχαν τη δικιά τους “γωνιά”, στον χώρο του φεστιβάλ, όπου δημιούργησαν όμορφες χειροτεχνίες με συνθήματα όπως “αλληλεγγύη στην Κούβα”, “Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη”, “Όχι στον πόλεμο” κ.ά., με τις οποίες στόλισαν τον χώρο.
