Η πολιτική διαδρομή κάποιων αγωνιστών δεν χωρά εύκολα σε τίτλους. Χωρά όμως σε λέξεις όπως: συνέπεια και ανιδιοτέλεια.
Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε μια γενιά που πλήρωσε ακριβά τις δημοκρατικές της πεποιθήσεις.
Συνελήφθη από τη δικτατορία το 1967, όταν ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη στην Καστοριά, και γνώρισε την εξορία στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό.
Τον Νοέμβριο του 1973, μόλις μία εβδομάδα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οδηγήθηκε ξανά στη Γυάρο.
Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ από το 1978 και Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ από το 1979 έως το 1986, υπηρέτησε για δεκαετίες τις πολιτικές του πεποιθήσεις με συνέπεια. Σε όποιο μετερίζι κι αν βρέθηκε μέχρι και τη βουλή διακρίθηκε για το μοναδικό του ήθος.
Παράλληλα, ως μέλος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, υπηρέτησε και μαζί με μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που αγωνίστηκαν απέναντι στη δικτατορία.
Οι πολιτικές διαδρομές μπορεί να είναι διαφορετικές. Η αναγνώριση όμως του αγώνα για τη Δημοκρατία, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι υπόθεση όλων μας.
Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ αποχαιρετούμε με σεβασμό έναν άνθρωπο που έζησε μια ολόκληρη ζωή μέσα στους αγώνες της εποχής του και δεν έπαψε να υπερασπίζεται όσα πίστευε.
Καλό ταξίδι, Σπύρο.
Η Δημοκρατία δεν ξεχνά εκείνους που πλήρωσαν τίμημα για να υπάρχει.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – ΠΚ”
