Δημοσιεύουμε επιστολές των συγγενών του Μιχάλη Τσερμέγκα και του Γεώργιου Πίττακα, δύο εκ των τριών Ικαριωτών που εκτελέστηκαν με τους 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή την 1η Μάη 1944. Οι επιστολές, βλέπετε παρακάτω, δημοσιεύτηκαν στο 902.gr. Οι συγγενείς ζητούν το φωτογραφικό υλικό να αποδοθεί Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στο Δήμο Χαϊδαρίου και το ΚΚΕ, στον ελληνικό λαό και τη νεολαία του τόπου μας.
Σχετική παρέμβαση έκανε και ο Δήμαρχος Ικαρίας, Φανούρης Καρούτσος, υπογραμμίζοντας ότι μόνο αποτροπιασμό και περιφρόνηση προκαλεί η επιχείρηση καταστροφής από θρασύδειλα φασιστοειδή των μαρμάρινων επιγραφών με τα ονόματα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την ημέρα που φωτογραφίες – ντοκουμέντα με τις τελευταίες στιγμές από την εκτέλεση τους είδαν το φως της δημοσιότητας.
Η επιστολή των συγγενών του Μιχάλη Τσερμέγκα:
«Εμείς οι συγγενείς και απόγονοι των 200 αγωνιστών, κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944, με συγκίνηση είδαμε τις τελευταίες φωτογραφίες από τον τόπο της εκτέλεσης στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Οι φωτογραφίες αυτές που αποτελούν το μοναδικό ιστορικό ντοκουμέντο, της θυσίας και του ηρωικού αγώνα του λαού μας και κομμάτι της ιστορίας του ΚΚΕ, ζητάμε να αποδοθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στο Δήμο Χαϊδαρίου και το ΚΚΕ. Προσιτά στο λαό και τη νεολαία γιατί αποτελούν πηγή ιστορικής γνώσης και έμπνευσης για το σήμερα και το αύριο.
Ένας από τους 200 ήταν και ο δικός μας Μιχάλης Τσερμέγκας του Δημήτρη και της Αργυρώς.
Γεννήθηκε στο χωριό Μαυράτο της Ικαρίας το 1912 και ήταν το πέμπτο παιδί οικογένειας αγωνιστών. Στα 1929 είναι οργανωμένο μέλος της ΟΚΝΕ μαθητής ακόμα. Υπήρξε διαφωτιστής των οργανώσεων της νεολαίας και τελείωσε το Γυμνάσιο Αγίου Κηρύκου το 1930.
Άριστος μαθητής, δραστήριος, ανήσυχος, αγαπούσε πολύ το διάβασμα. Το 1934 οργανώνεται στο ΚΚΕ.
Το 1935 γυρίζοντας από το στρατό, δούλευε μαζί με άλλους εργάτες, σε συνεργείο που έφτιαχνε τον παραλιακό δρόμο προς το χωριό Ξυλοσύρτη και προς Θέρμα.
Οι εργάτες δούλευαν 12ωρο με χαμηλό μεροκάματο. Ο εργολάβος του έργου τους άφηνε απλήρωτους μέρες και μήνες. Ο Μιχάλης με το Γιώργο Πασβάνη, από το χωριό Οξέ, οργάνωσαν σε σωματείο τους εργάτες του έργου και έκαναν την πρώτη μεγάλη απεργία διεκδικώντας: Καλύτερες συνθήκες δουλειάς, οχτάωρη εργασία, πληρωμή των μεροκάματων που τους χρωστούσαν.
Το έργο σταμάτησε πολύ καιρό γιατί οι εργάτες ήταν αποφασισμένοι.
Στα πανηγύρια του νησιού υπήρχε κουτί που συγκεντρώνονταν χρήματα για να ενισχύσουν τους απεργούς. Υπήρχε η «εργατική βοήθεια» είχε όμως διαλυθεί με δικαστική απόφαση το 1930, αλλά συνέχιζε να υπάρχει με άλλα ονόματα όπως «εργατική κοινωνική αλληλεγγύη» που ιδρύθηκε το 1933.
Αρχές του καλοκαιριού του 1936 με την επανέναρξη των εργασιών του έργου κι αφού δεν έχουν ικανοποιηθεί τα αιτήματα των εργατών, έχουμε νέες κινητοποιήσεις.
Προκηρύσσεται νέα απεργία που κράτησε πολλές μέρες και ανάγκασε την εργοδοσία να ικανοποιήσει τα αιτήματα τους. Τότε οπλισμένοι χωροφύλακες συλλαμβάνουν το διοικητικό συμβούλιο του σωματείου. Είχε μεσολαβήσει η δικτατορία του Μεταξά. Ο Μιχάλης Τσερμέγκας και ο Γιώργος Πασβάνης εξορίζονται στον Αι Στράτη. Από εκεί στην Ακροναυπλία. Τον Μ. Τσερμέγκα τον μετέφεραν στο Χαϊδάρι. Εκτελούσε χρέη νοσοκόμου στο στρατόπεδο. Μπήκε στην Επιτροπή του στρατοπέδου και παρά την καθημερινή του απασχόληση κατάφερε να μάθει 4 ξένες γλώσσες. Το 1940 αρνήθηκαν όπως και σε άλλους έγκλειστους να αποφυλακιστούν, ώστε να στρατευθούν εναντίον των κατακτητών στον πόλεμο που ακολούθησε.
Την Πρωτομαγιά του 1944 μαζί με τους άλλους 199 ανάμεσά τους και 2 ακόμα παιδιά από την Ικαρία, τον Γιώργο Κρόκο από το Στελί και τον Γιώργο Πίτακκα από το Φραντάτο, οδηγούνται στο θυσιαστήριο της λευτεριάς. Έδωσαν τη ζωή τους για ανώτερα ιδανικά, για το δίκιο του λαού».
Την επιστολή υπογράφουν οι συγγενείς του: Μιχάλης Πετσάκος, Αργυρώ Τσερμέγκα, Ηλιάνα Γεράκη – Πετσάκου, Μανώλης Πετσάκος, Μαρία Φράγκου, Καλλιόπη Πετσάκου, Βασιλική Πετσάκου, Χαράλαμπος Στεργιώτης, Καλλιόπη Παπαγεωργάκη.
Η επιστολή των συγγενών του Γεώργιου Πίττακα
«Πλήθος συναισθημάτων μας έχουν πλημμυρίσει από την στιγμή που βγήκαν στη δημοσιότητα οι φωτογραφίες των 200 Κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τους Ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους την Πρωτομαγιά του 1944 στο σκοπευτήριο της Καισαριανής.
200 Κομμουνίστες, ατσαλωμένοι με την πολιτική του Κόμματος τους, του ΚΚΕ, πεισμένοι και αποφασισμένοι ότι θα ξημερώσουν οι μέρες που ο λαός θα είναι αφέντης στον τόπο του, δοσμένοι στον αγώνα της εργατικής τάξης, πανέτοιμοι να δώσουν και τη ζωή τους για αυτό το σκοπό.
200 Κομμουνιστές που ”τραβήξανε ψηλά” γιατί μεγάλο …ήταν τ’ όνειρό τους! Αγέρωχοι, με ψηλά το κεφάλι, χαμογελαστοί και σίγουροι ότι τα όνειρα τους δεν θα μείνουν ανεκπλήρωτα! Φάρος και παράδειγμα για τις νέες τις γενιές.
Μεταξύ αυτών και ο Γεώργιος Πίττακας, ξάδερφος και θείος μας.
Γεννήθηκε στο Φραντάτο Ικαρίας το 1905, παιδί επταμελούς οικογένειας. Επάγγελμα μπογιατζής. Στέλεχος του ΚΚΕ και της εργατικής βοήθειας.
Διώκονταν από το 1931 για εξέγερση στον κάμπο Ικαρίας. Το 1932 είχε αναλάβει την ανασυγκρότηση της εργατικής βοήθειας που είχε σχεδόν διαλυθεί από τα συνεχή χτυπήματα.
Πέρασε στην παρανομία από το 1932 ως και το 1940. Βγήκε από την παρανομία και ζήτησε να σταλεί στο μέτωπο να πολεμήσει τον Ιταλό επιδρομέα. Αμέσως οι ντόπιοι φασίστες τον συνέλαβαν και τον έστειλαν στη φυλακή της Ακροναυπλίας.
Τον Σεπτέμβρη του 1943 οι Ακροναυπλιώτες μεταφέρονται στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, μέσα σε αυτούς και ο Γεώργιος Πίττακας. Από κει επιλέγεται στους 200 Κομμουνιστές που εκτελέστηκαν το 1944 από τους Γερμανούς και τους ντόπιους φασίστες.
Κλείνοντας θέλουμε να τονίσουμε τα εξής, επειδή πιστεύουμε ότι οι ήρωες γεννιούνται από τον λαό και ανήκουν στον λαό απαιτούμε εδώ και τώρα τα φωτογραφικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 Κομμουνιστών στην Καισαριανή να γυρίσουν σπίτι τους. Στο Κόμμα αυτών που εκτελέστηκαν, στο ΚΚΕ, τον ελληνικό λαό και τη νεολαία του τόπου μας!!
Χριστόδουλος Πίττακας
Λαμπρινή Πίττακα
Νατάσσα Πίττακα
Χριστίνα Πίττακα».
Πηγή: 902.gr
