Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση, η συγγραφέας Μαρία Αγγέλικα συμμετείχε στην «Ανθολογία αγάπης, μνήμης και μητρικής παρουσίας», που παρουσιάζει το βιβλίο «Άρωμα Μητέρας» του εκδοτικού οίκου #BusinessrisePublishingHouse.

Στο «Ανθολόγιο Άρωμα Μητέρας» αποτυπώνεται και η δική της γραφίδα, ένα απόσπασμα από το βιβλίο που αυτή την περίοδο συγγράφει, αφιερωμένο στη μητέρα σε όλες της τις διαστάσεις.

Το διήγημα έχει στο επίκεντρο την επιλόχειο κατάθλιψη, φωτίζοντας μια εποχή όπου η ιατρική δεν είχε ακόμη αναδείξει αυτήν την ψυχική δυσκολία.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου, στη σκηνή «Μανόλης Αναγνωστάκης», στο πλαίσιο του 53ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως.

Θερμές ευχαριστίες προς την κα. Ιωάννα Λαζάρου (εκδότρια & δημοσιογράφο) και τον εκδοτικό οίκο #BusinessrisePublishingHouse, με έδρα το Miami, για την εμπιστοσύνη και την τιμητική πρόσκληση συμμετοχής σε αυτό το ξεχωριστό Ανθολόγιο.

The post Άρωμα Μητέρας και ”Ικαρίας” στην βιβλιοπαρουσίαση στο Πεδίο του Άρεως appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Βίντεο από την βραδιά Λογοτεχνίας και έκθεση ζωγραφικής με τον Κωνσταντίνο Ρόζο στον Εύδηλο

μιλούν οι: Βασίλης Καρναβάς, ο Σωτήρης Πολίτης, ο Ηλίας Γιαννίρης  και ο Κωνσταντίνος Ρόζος για το Λογοτεχνικό έργο και για τα έργα ζωγραφικής που εκτέθηκαν στον χώρο του Κατσούλειου Ευδήλου Ικαρίας

The post Η Βραδιά Λογοτεχνίας και έκθεσης ζωγραφικής με τον Κωνσταντίνο Ρόζο στον Εύδηλο appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ο Εργατικός Αστέρας Κοζάνης

The post Το βιβλίο του Ν. Μπράτσου “Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική” ταξιδεύει στη Λέσβο appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

O διπλός στόχος του βιβλίου

1) να ξεπεραστεί με νέα πιο πλούσια και εμπεριστατωμένη δουλειά όχι κατ’ ανάγκη από το γράφοντα. Έτσι θα έχει στο προχώρημα της να βοηθήσει τις έρευνες.

2) η γνώση-απάντηση στις εκδοχές του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού της εποχής μας και των πολιτικών-οικονομικών-επιχειρηματικών συμφερόντων που κρύβονται μέσα του.

Να θυμίσω ότι πρόσφατα μπήκε χορηγός στη Μπορούσια Ντόρτμουντ , ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στους φίλους της, η γερμανική πολεμική βιομηχανία Rheinmetall, που εμπλέκεται τόσο στη γενοκτονία που διαπράττει τον Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων, όσο και στον πόλεμο στην Ουκρανία, με την εταιρεία να κατέχει το 5,6% της παγκόσμιας αγοράς πολεμικού υλικού την τελευταία τετραετία.

Επίσης τα προηγούμενα χρόνια η εγκληματική οργάνωση της Χ.Α. στρατολόγησε μαζικά μέσα από τη δυστυχία της στις θύρες των φανατικών οπαδών, τακτική που ακολουθούν εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες, αυτά τα μορφώματα.

Ζήσαμε βεβαίως και τη δολοφονική εισβολή των Κροατών φασιστών πριν λίγους μήνες στη Νέα Φιλαδέλφεια.

ΑΝΑΔΡΟΜΗ Ο πόλεμος (πριν και μετά) ο προσεταιρισμός της νεολαίας

Α’ Παγκόσμιος, Βαλκανικοί, εκστρατεία στην Κριμαία το 1919 ενάντια στην ΕΣΣΔ και με ελληνική συμμετοχή, η μικρασιατική εκστρατεία. Η ένδεια, η εξαθλίωση, η καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, οι επιθέσεις στα συνδικάτα και το ΚΚΕ, το παγκόσμιο οικονομικό κραχ του 1929.

Συνειδητά οι άρχουσες τάξεις επιχείρησαν μέσω του αθλητισμού να αποκαταστήσουν την επικοινωνία τους με τα στρώματα της νεολαίας και να περάσουν εθνικιστικές φιλοπόλεμες αντιλήψεις, αλλά και όπως κυνικά έλεγαν να έχουν στον πόλεμο που θα έρθει και ήρθε, ήταν ο ΒΠΠ καλογυμνασμένους στρατιώτες. Έβλεπαν τα αθλητικά σωματεία σαν κέντρα νεοσυλλέκτων. Ιδιαίτερα ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι επένδυσαν πολύ σε αυτό.

Εργατικός Αστήρ Φλώρινας

Η ΕΣΣΔ και ο Χίτλερ

Η έχθρα και η φοβία προς την ΕΣΣΔ οδήγησε τις αστικές κυβερνήσεις της Ευρώπης να κάνει τα στραβά μάτια στο Χίτλερ υπολογίζοντας ότι στρατιωτικά θα ήταν ο πολιορκητικός κριός ή το ανάχωμα σε μία σύγκρουση με την ΕΣΣΔ, χώρια που η Γερμανία λόγω πληθυσμού ήταν μια μεγάλη αγορά που δεν άφηνε τους καπιταλιστές ασυγκίνητους.

Δικαιώθηκαν; ΟΧΙ

Αποτέλεσμα ο Χίτλερ εισέβαλε στις χώρες τους τις υποδούλωσε και η ΕΣΣΔ με τον κόκκινο στρατό συνέβαλε αποφασιστικά στην ήττα των ναζί.

Το κίνημα του εργατικού αθλητισμού επιχείρησε να αποσπάσει τη νεολαία από τη μιλιταριστική προπαγάνδα, ιδρύθηκε με συνειδητή πολιτική απόφαση στη χώρα μας από ΟΚΝΕ, ΚΚΕ, συνδικάτα, στις άλλες χώρες από ανάλογες πολιτικές συγκροτήσεις στα πλαίσια της Κόκκινης Διεθνούς των Σπορ και ήταν στα μάτια της άρχουσας. . τάξης μισητός αντίπαλος.

Εργατικός Αστήρ Καλαμάτας

Δεν πρέπει να ξεχάσει ο αναγνώστης του βιβλίου ότι ήταν μετωπικό σχήμα, συγκέντρωνε ανθρώπους με διαφορετικά επίπεδα πολιτικής συγκρότησης και ταξικής συνήθειας και συμπεριφορές και έτσι πρέπει να δούμε στην ειδησεογραφία της εποχής, κυρίως στις ανταποκρίσεις του Ριζοσπάστη, ειδησάρια που καταγγέλλουν κάποιον που δεν πήγε τα χρήματα από τα κουπόνια του συλλόγου στην Ομοσπονδία Εργατικού Αθλητισμού, κάποιος άλλος που οργανώθηκε του κεφαλιού του και άλλους που έσφιξαν τα πράγματα από την καταστολή μεταπήδησαν σε αθλητικά σωματεία Ένα παράδειγμα ο Ανδρέας Βγενόπουλος (παππούς του Μακαρίτη Ανδρέα Βγενόπουλου που πριν από λίγα χρόνια ΠΑΟ). Ο παππούς Βγενόπουλος από τον πρόεδρο του Εργατικού Αστέρα Αμπελοκήπων, έγινε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Ηλυσιακού, διαιτητής, διοικητικός παράγοντας του ΠΑΟ, πρόεδρος της ΕΠΣΑ για 18 χρόνια διανύοντας μια πορεία από τις διώξεις του ιδιώνυμου και τη δικτατορία του Μεταξά έως τα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια.

Επειδή ανέφερα το όνομα του Εργατικού Αστέρα, να πω ότι ήταν το πιο δημοφιλές όνομα στις ομάδες του συγκεκριμένου ρεύματος που εντόπισε τουλάχιστον σε 12-13 περιπτώσεις σε διαφορετικές περιοχές, μερικές φορές και με ονόματα στις συνθέσεις της ομάδας. Ακολούθως εντόπισα 3-4 ομάδες με το όνομα ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ και άλλες με πολλές και διάφορες ονομασίες.

τακτική διοργανώσεων

Προβλήθηκε πολύ αν πρέπει οι ομάδες του εργατικού αθλητισμού να παίζουν μόνο σε αυτοτελείς διοργανώσεις του ρεύματος ή να αγωνίζονται και με αστικά σωματεία. Πιστεύω ότι και τα δύο ήταν σωστά και συνδυαζόμενα, από τη μία γιατί οι αυτοτελείς διοργανώσεις παρήγαγαν πολιτικά γεγονότα πχ αγώνες λόγω Πρωτομαγιάς, υπεράσπισης της ΕΣΣΔ, αντίθεση σε νομοσχέδια ειδικά στο χώρο της φυσικής αγωγής κλπ, αλλά από την άλλη οι αγώνες με αστικά σωματεία έδιναν τη δυνατότητα επαφής με αθλητές νεολαίους και εργάτες που φορούσαν άλλη φανέλα και σε πολλές περιπτώσεις είχαμε μεταπηδήσεις στο ρεύμα του εργατικού αθλητισμού. Εκτός από την επαρχία δεν ήταν τόσο πολλές οι ομάδες του εργατικού αθλητισμού ώστε να στηθούν αυτόνομες διοργανώσεις και απαιτούνταν πολύωρα και δαπανηρά ταξίδια σε άλλες πόλεις για αγώνες με ομάδες του ιδίου ρεύματος.

το χτύπημά του

Αν χτυπήθηκε με εισβολές σε γραφεία, συλλήψεις και εξορίες όχι μόνο στο αθλητικό του κομμάτι, αλλά συνολικά με το ιδιότυπο και τις διώξεις μελών του ΚΚΕ και συνδικαλιστών, άφησε πλούσια σπορά.

Οι πιτσιρικάδες του 1929-30 που σε μονόστηλα διαβάζουμε ότι τους εκφοβίζει η χωροφυλακή όταν πήγαιναν να δουν αγώνες του συγκεκριμένου ρεύματος, δεν εξορίστηκαν και δεν φυλακίστηκαν, έτσι όταν ήταν έφηβοι έβλεπαν τους αγώνες στίβου για προετοιμασία στη Λαϊκή Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης, ενώ όταν ήταν εικοσάρηδες ήταν η μαγιά που στελέχωσε τις ομάδες και τις διοργανώσεις της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών και της ΕΠΟΝ στην κατοχή.

Αλλά ο σπόρος έμεινε ζωντανός και στο στίβο με αθλητές που προετοιμάζονταν για τη Λαϊκή Ολυμπιάδα στη Βαρκελώνη και καλούσαν σε μποϊκοτάζ της χιτλερικής Ολυμπιάδας. Χωρίς να σημαίνει ότι όσοι αθλητές πήγαν με τις επίσημες αποστολές των χωρών τους στη χιτλερική ολυμπιάδα ήταν ενεργούμενα αυτής της προπαγάνδας. Θυμίζω ότι συμμετείχε ο Γρηγόρης Λαμπράκης, μετέπειτα βασικό στέλεχος της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών, αλλά και ο αφροαμερικανός Τζέσε Όουενς που ρεζίλεψε τη θεωρία της Αρίας φυλής με τα χρυσά που κατέκτησε.

το λάδωμα

Οι εθνικοπατριωτικοί κορώνες και τα κηρύγματα για αγνό αθλητισμό με μόνο τρόπαιο ένα στεφάνι από ελιά, έγιναν σκόνη και ξεσηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριών όταν η ΕΠΟ το 1934 δέχτηκε δημοσίως να χρηματιστεί από τη φασιστική Ιταλία, ώστε να διευκολύνεται στο δρόμο μου για τα προκριματικά του. γίνονταν στην Ιταλία. Το κατέκτησε χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, ​​μέσα κι έξω από τα γήπεδα, το Μουσολινικό καθεστώς για να προβληθεί.

Οι Ιταλοί πρότειναν οι αγώνες μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας, να γίνουν μόνο εντός έδρας στην Ιταλία και να παραιτηθεί η Ελλάδα από τον αγώνα στην έδρα της για να μην καταπονηθεί η ιταλική ομάδα. Με τις 50.000 λιρέτες που ήταν το τίμημα, η ΕΠΟ απέκτησε ιδιόκτητα γραφήματα, ενώ στην Ιταλία οι ελληνικές αθλητικές εφημερίδες έγραφαν ότι δεν έστειλε την καλύτερη και πιο φορμαρισμένη εθνική Ελλάδος που θα μπορούσε, αλλά έκανε προβληματικές επιλογές, ώστε να σιγουρευτεί ότι έχει, όπως και έγινε. Κομπάρσοι λοιπόν στις φασιστικές φιέστες του Μουσολίνι οι εγχώριοι θαυμαστές του.

τα πέτρινα χρόνια

Ο αθλητισμός χρησιμοποιήθηκε απροκάλυπτα υπέρ του καθεστώτος, με κορυφαίο παράδειγμα την εθνική αθλητική παρέλαση του 1935 επί κυβερνήσεως Τσαλδάρη, όπου υποχρεώθηκαν να παρελάσουν αθλητικά σωματεία και όποιος δεν έκανε ότι έμπαινε αυτομάτως στα αριστερά της κυβέρνησης, άρα θα ήταν εχθρός της, όπως δήλωνε η ​​ίδια. ενώ όσοι παρήλασαν θεωρήθηκε ότι πήραν μέρος σε παρέλαση εθνικής μετανοίας. Στους συγκεντρωμένους αθλητές που παρήλασαν εκφωνήθηκαν λόγοι που περισσεύουν ο θαυμασμός για τα αθλητικά επιτεύγματα των Χίτλερ και Μουσολίνι. Στο βιβλίο θα διαβάσετε τα λογίδρια από τις εφημερίδες της εποχής. Λίγα χρόνια μετά επί δικτατορίας Μεταξά, ανάλογες αθλητικές φιέστες για λιβανιστήρια στο καθεστώς δεν ήταν παρά η φυσική συνέχεια που προανέφερα με την υποσημείωση ότι ξεκίνησαν από κοινοβουλευτικά καθεστώτα και συνεχίστηκαν από τα παράγωγα της σήψης τους που ήταν η δικτατορία. Στην μέχρι σήμερα ιστορία έχουν μείνει οι φιέστες του Μεταξά, αλλά είναι σχετικά άγνωστες οι διοργανώσεις του 1935 και τα λαδώματα του 1934. Τέρμα λοιπόν η πλάκα, οι σύγχρονοι θαυμαστές τέτοιων αντιλήψεων που τα λουστούν όλα τους τα πεπραγμένα στο διάβα της ιστορίας.

τα Δωδεκάνησα 

Μπορεί οι εγχώριοι φιλοφασίστες να θαύμαζαν τον Ντούτσε και τον Φύρερ και να έσταζε μέλι το στόμα τους γι αυτούς, αλλά τηρούσαν σιωπή ιχθύος όταν ο ιταλικός φασισμός που είχε υπό την κατοχή του τα Δωδεκάνησα (θυμίζω ότι ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος δύο χρόνια μετά τη λήξη του. ΒΠΠ), χτύπησε το ελληνικό στοιχείο, φυλάκιζε Δωδεκανήσιους που αντιδρούσαν στην καταπίεση, απαγόρευε τα σχολεία ή στην καλύτερη περίπτωση επέβαλλε τη διδασκαλία της ιταλικής γλώσσας, έκανε κατασχέσεις σε βιβλιοθήκες, αλλά και στον αθλητισμό απαγόρευσε τη λειτουργία των ελληνικών αθλητικών σωματείων για να μην αποτελούν πόλο. συσπείρωσης της νεολαίας. Ειδικά όταν επικεφαλής του ιταλικού φασισμού στα Δωδεκάνησα τοποθετήθηκε ο Μάριος Λάγκο, στενός συνεργάτης του Μουσολίνι, η κατάσταση δυσκόλεψε με δραματικό τρόπο.

Μάλιστα στην Αθήνα διαδηλώσεις Δωδεκανησίων χτυπήθηκαν από την αστυνομία, έγιναν συλλήψεις και παραπομπές σε δίκες, ενώ χουνέρι επιφύλαξαν στο δήμαρχο Αθηναίων Κοτζιά που έκανε φιλοφασιστική ομιλία, μπούκαραν Δωδεκανήσιοι φοιτητές και του είπαν να γίνει δήμαρχος στη Ρώμη για να ακολουθήσουν συμπλοκές με τη φασιστική οργάνωση ΕΕΕ που τον στήριξε και παρέμβαση της αστυνομίας.

Εργατικός Αστήρ Κοζάνης

τα ελληνοτουρκικά

Σειρά ελληνοτουρκικών αγώνων φιλίας λίγα μόλις χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, που μάλιστα οι πρώτοι ξεκίνησαν το 1928, δηλαδή πριν από το σύμφωνο φιλίας Βενιζέλου – Ινονού το 1930 και μάλιστα μεταξύ ομάδων που απαρτίζονταν από πρώην γείτονες και συμπαίκτες σε πολλές περιπτώσεις από τα μικρασιατικά παράλια, κυρίως οι συγκλονιστικές περιγραφές του αστικού τύπου της εποχής από τις τελετές υποδοχής, δείχνουν ότι οι λαοί δεν είχαν και δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν και άλλα συμφέροντα τους στέλνουν να πεθαίνουν στα χαρακώματα. Θα διαβάσετε τις περιγραφές των εφημερίδων της εποχής που θυμίζουν ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Κρατήστε τα χρόνια που συνέβη αυτό. Ήταν ο Μεσοπόλεμος όταν ο φασισμός, ο ναζισμός και οι μιλιταριστικοί παροξυσμοί ήταν σε ανοδική τροχιά, λαοί που είχαν πολεμήσει λίγα χρόνια πριν αναζητούσαν δρόμους ειρηνικής συνύπαρξης. Γι αυτό και κάνω την αναφορά στο φαινόμενο αυτό που αν και δεν στελεχώθηκε από τις ομάδες του ρεύματος του εργατικού αθλητισμού οι οποίες είχαν ήδη διωχθεί, ως θεματική η ειρήνη και η φιλία των λαών ανήκει στους στόχους που αυτό υπηρετούσε.

η κατοχή

Αρκετοί αθλητές χάνουν τη ζωή τους στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας, στο βιβλίο που θα διαβάσετε αρκετά ονόματα. Άλλοι πέφτουν θύματα στα πολυάριθμα μπλόκα και τις πραγματοποιήσεις της κατοχής.

Ορισμένα από τα διαλυμένα αθλητικά σωματεία στα Δωδεκάνησα, επανέρχονται στη δράση με τους τσαμπουκά τους ακόμα και πριν να συνθηκολογήσουν η Ιταλία, παίρνουν μέρος σε αγώνες. Η ΕΕΑ από το 1942 και η ΕΠΟΝ από το 1943 με οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες διοργανώνουν συσσίτια αρχικά για σωματικούς αθλητές, στη συνέχεια γενικά για τον πληθυσμό, ανυψώνουν το λαϊκό φρόνημα, σε πολλές περιπτώσεις κερδίζουν ομάδες κατακτητών που επιχείρησαν μέσω του αθλητισμού να δείξουν την ανωτερότητά τους ή ακόμα και να δείξουν ότι επικρατούσε κάποια «κανονικότητα» στη ζωή. Αγωνίζονται χωρίς καν να έχουν επαρκή σίτιση για αθλητική δραστηριότητα με πάμπολλα παραδείγματα η εξάντληση να αλλάζει τη ροή των αγώνων.

Δημιουργούνται αθλητικοί σύλλογοι μέσα στην κατοχή όπως ο Τρίτωνας το 1942 και ο Έσπερος το 1943 και όχι μόνο στην Αθήνα που είχε δοκιμαστεί από το φονικό λιμό, αλλά και στην επαρχία. Τέτοια ήταν η δίψα για αθλητισμό.

Δεν παίζουν όμως όλοι όσοι ήταν στον αθλητισμό πριν την κατοχή, αρκετοί έχουν πάει στο βουνό και δίνουν τον αγώνα με το όπλο στο χέρι ο Αλεξάς του Παναιτωλικού, ο Πολυκράτης του Ολυμπιακού Πατρών, ο Λιάρος του Απόλλωνα Καλαμαριάς, κ.λπ.

Άλλοι το κάνουν μέσα στις πόλεις, ο Γόδας του Ολυμπιακού και ο Μουράτης (Προοδευτική και μετά Ολυμπιακός) μάχονται με τον ΕΛΑΣ στη μάχη της ηλεκτρικής ενέργειας στο Κερατσίνι και εμποδίζουν την ανατίναξη της από τους υποχωρούντες Γερμανούς κλπ.

Και όσοι παίζουν δεν παίζουν πάντα μόνοι τους, αλλά μερικές φορές εντάσσονται έστω και σε λίγες μεμονωμένες περιπτώσεις αντιφασίστες Ιταλοί, ενώ εκτός γηπέδων αθλητές όπως ο κομμουνιστής Γερμανός Χανς Στάγιερ ποδοσφαιριστής (μέλος των ταγμάτων 999 – οι ανεπιθύμητοι για τον Χίτλερ) βοηθάει τον ΕΛΑΣ στην Ηλεία με παροχή πληροφοριών, τον καρφώνουν Έλληνες δοσίλογοι και εκτελέστηκε από τους ναζί. Στην πρώην ανατολική Γερμανία στάδιο πήρε τιμητικά το όνομά του.

Και άλλα πολλά θα μπορούσα να πω αλλά η εμπειρία μου από τα προηγούμενα πέντε βιβλία που έβγαλα, με κάνει να κρατήσω την προτροπή των προηγούμενων εκδοτών που μου έλεγαν μην τα πεις όλα στην εκδήλωση γιατί μετά ποιος θα πάρει το βιβλίο. Οπότε σταματάω εδώ και σας αφήνω να ανακαλύψετε τα υπόλοιπα.

…ευχαριστούμε όσους-ες βοήθησαν στην προβολή του βιβλίου και όσους-ες έδωσαν το παρόν στη βιβλιοπαρουσίαση. Το επόμενο ραντεβού μας στην εκδήλωση βιβλιοπαρουσίασης στην Πάτρα την Πέμπτη 27 Ιουνίου…

VIDEO

19/06/24 Βιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» / Ομιλία Νάσου Μπράτσου

Παρουσιάζοντας το βιβλίο του, ο Νάσος Μπράτσος ξεκίνησε κάνοντας ιστορική αναδρομή από τη λήξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι  την περίοδο του Μεσοπολέμου. Εστίασε στο γεγονός ότι συνειδητά η αστική τάξη σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη, είτε είχαν κοινοβουλευτική δημοκρατία είτε δικτατορία (ναζιστική Γερμανία, φασιστική Ιταλία, Ελλάδα κ.α.), «επιχείρησαν μέσω του αθλητισμού να αποκαταστήσουν την επικοινωνία τους με στρώματα νεολαίας και να περάσουν εθνικιστικές φιλοπόλεμες αντιλήψεις, αλλά και, όπως κυνικά έλεγαν, να έχουν στον πόλεμο που θα έρθει και ήρθε, ήταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, καλογυμνασμένους στρατιώτες. Έβλεπαν τα αθλητικά σωματεία σαν κέντρα νεοσύλλεκτων.»

Η εργατική τάξη προσπάθησε να οργανωθεί κι εκείνη με βάση τις δικές της ανάγκες στον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο ειδικότερα. Μέσα από την ταξική πάλη ξεπηδούν ομάδες του εργατικού αθλητισμού. Καθοριστική είναι η συμβολή του ΚΚΕ και η αυξανόμενη επιρροή και λάμψη του πρώτου εργατικού κράτους στην ιστορία της ανθρωπότητας, της ΕΣΣΔ.

Μέσα από τα ντοκουμέντα που ανακάλυψε και παρουσιάζει στο βιβλίο, προκύπτουν πολλά στοιχεία που αναδεικνύουν τις σκέψεις, τις αντιθέσεις, τις συγκρούσεις για την κατεύθυνση του εργατικού αθλητισμού.

Μεγάλο ενδιαφέρον είχαν οι αναφορές του συγγραφέα στο πώς η άρχουσα τάξη χτύπησε τα εργατικά αθλητικά σωματεία, πολλές φορές με τη βία, άλλες φορές με το «λάδωμα», πώς αξιοποίησε τον αθλητισμό για να προσαρτήσει τη νεολαία στα εθνικιστικά και φασιστικά ιδεώδη με σκοπό να την σύρει κάτω από τη σημαία της αστικής τάξης.

Τέλος, στάθηκε στο παράδειγμα των Δωδεκανήσων όπου οι αθλητές αντιστάθηκαν στο φασιστικό καθεστώς της  Ιταλίας και στο αντιδραστικό της Ελλάδας, στο πώς τα εργατικά σωματεία Ελλάδας και Τουρκίας πρόταξαν τη φιλία και την αλληλεγγύη κόντρα στη μισαλλοδοξία και στις οικονομικές αντιθέσεις των αστικών τάξεων των δύο κρατών και πώς πολλοί αθλητές εντάχτηκαν στην ΕΑΜική Αντίσταση, δίνοντας ακόμα και τη ζωή τους ενάντια στους Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες, αλλά και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

19/6/24 Βιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» / Ομιλία του Κ. Χαραλαμπίδη

Ο Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης αναφέρθηκε στο σωματείο του Απόλλωνα, στις λαϊκές του καταβολές από τότε που δημιουργήθηκε στη Μικρά Ασία και στο πώς συνέβαλλε στη σύσφιξη των σχέσεων της εργατικής τάξης της Ελλάδας και της Τουρκίας, συμμετέχοντας σε αγώνες με αντίστοιχα εργατικά σωματεία στην Τουρκία.

Συγκίνηση προκάλεσε η μνεία του στον ποδοσφαιρικό αγώνα που έδωσε η ομάδα του Απόλλωνα  στη Μακρόνησο το 1948 με τους Μακρονησιώτες εξόριστους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και δύο πρώην παίκτες του Απόλλωνα.

Το βιβλίο του Νάσου Μπράτσου, όπως είπε, αναδεικνύει τη σχέση του Αθλητισμού, ως μέρος του εποικοδομήματος, με αυτήν της οικονομικής βάσης του συστήματος. Αντανακλά τις κοινωνικές ανισότητες και την ταξική πάλη, τα οποία ο συγγραφέας προσεγγίζει μέσα από τα εργατικά αθλητικά σωματεία.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, είπε πως ο Νάσος Μπράτσος μέσα από τα ντοκουμέντα που παρουσιάζει και αναλύει, δείχνει με κατανοητό τρόπο τί σημαίνει λαϊκός, ερασιτεχνικός, εργατικός αθλητισμός και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι το βιβλίο θα αγκαλιαστεί, ειδικά από τη νεολαία.

Βιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» / Ομιλία του Νίκου Σοφιανού

Μιλώντας για το βιβλίο, ο Νίκος Σοφιανός τόνισε ότι μέσα από την έκδοση «δίνεται η δυνατότητα στον αναγνώστη να γνωρίσει μια σημαντική, αλλά άγνωστη πτυχή της ιστορίας του εργατικού – λαϊκού κινήματος της χώρας μας και της δράσης του ΚΚΕ στα δύσκολα χρόνια του Μεσοπόλεμου και της Κατοχής.»

Στην περίοδο του Μεσοπολέμου, που είναι το χρονικό διάστημα αναφοράς στο έργο του Νάσου Μπράτσου, έχει ιδιαίτερο βάρος και σημασία η πρωτοπόρα δράση που ανέπτυξε το ΚΚΕ και η ΟΚΝΕ στο μέτωπο του Αθλητισμού. Εκείνες είναι που οργάνωσαν τη διεκδίκηση, αλλά και τη δραστηριότητα αυτήν καθαυτή, την ψυχαγωγία του λαού. Δραστηριότητα που έπαιξε βασικό ρόλο στην ψυχική και ηθική ανάσταση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Όπως σημείωσε, «παράλληλα αποτέλεσε την οργάνωση ραχοκοκαλιών για τη συγκρότηση μαζικών αθλητικών σωματείων, που προσελκύουν νέο κόσμο και τον έφερναν σε επαφή με τις θέσεις και την ιδέα του Κόμματος σε δύσκολες συνθήκες παρανομίας.» 

Κλείνοντας την παρέμβασή του, επισήμανε ότι το αποτέλεσμα της δουλειάς του Νάσου Μπράτσου είναι μοναδικό, γιατί φωτίζει αυτήν την πλευρά της ιστορίας του λαού μας και στηρίζει την προσπάθειά μας να έρθει σε επαφή η νέα γενιά με την ιστορία του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας, με την Ιστορία, την προσφορά και την πολύχρονη πείρα του ΚΚΕ.

Πηγή: https://nasosbratsos.blogspot.com

The post Bιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» του Νάσου Μπράτσου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Δεν θα μπορούσε παρά να είναι επιτυχημένη, η βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Χασαπίδου «Η Ικαρία της καρδιάς μου», που έγινε τη Δευτέρα 27 Μαΐου στο 6ο ΚΑΠΗ Αιγάλεω.
Το βιβλίο αναφέρεται σε πτυχές της ικαριακής ζωής στο διάβα των δεκαετιών από την απελευθέρωση του νησιού το 1912 έως και σήμερα, όπως τις έζησε η συγγραφέας ειδικά στα παιδικά της χρόνια, αλλά και αργότερα.

Ήθη, έθιμα, τοπικές συνταγές της ικαριακής κουζίνας, τοπωνύμια, περιοχές, αρχιτεκτονική, πολιτισμός, οι αποκριές, οι αφανοί, οι «βεγγέρες», οι γάμοι, η φιλοξενία, τα καμίνια και άλλα πολλά βρίσκονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου που «ξεχειλίζει» από την Ικαρία και συνοδεύεται και από φωτογραφικό υλικό.

Στο τέλος του βιβλίου αναφέρει ότι: «Το βιβλίο αυτό το αφιερώνω σε όλες τις μανάδες και τις γιαγιάδες της εποχής εκείνης, στα δύσκολα χρόνια που με περισσότερο κόπο έβγαζαν τα προς το ζειν. Αλλά δεν τους έλειπε το κέφι για γλέντι, η αισιοδοξία και χαρά για τη ζωή. Άλλωστε οι Ικάριοι φημίζονται για την αισιοδοξία και το κέφι τους για ζωή».

παλιό παραδοσιακό ικαριακό σπίτι

Για το βιβλίο μίλησε ο Γιάννης Κουτούλιας, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Αιγάλεω «Νέες Κυδωνίες» που εκτός από τις αναφορές του στο βιβλίο, όπου τόνισε τα σπάνια λαογραφικά στοιχεία, σημείωσε πως οι πληροφορίες που περιέχουν δείχνουν τρόπους διαχείρισης στις τοπικές κοινωνίες, που ακόμα και σήμερα αποτελούν «οδηγό» για την τοπική αυτοδιοίκηση, ειδικά σε θέματα ανακύκλωσης. Ανέφερε μάλιστα ότι ο στόχος του Δήμου Αιγάλεω είναι να προχωρήσει στην καταγραφή της τοπικής ιστορίας με μαρτυρίες για τις δεκαετίες 1930 έως 1950 και η Μαρία Χασαπίσου με το βιβλίο της δείχνει πως πρέπει να γίνουν ανάλογες καταγραφές μαρτυρίων.

Μίλησε επίσης η Αθηνά Δασκαλάκη, κοινωνιολόγος Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Αιγάλεω «Νέες Κυδωνίες» που αναφέρθηκε στο βιβλίο που το χαρακτήρισε ως το καλύτερο από όλα έχει γράψει η συγγραφέας (είναι το τρίτο της βιβλίο) και ότι δίνει πληροφορίες για τη ζωή πριν από 70 χρόνια, που αν και φτωχική στο συγκεκριμένο νησί ήταν ασύγκριτα πιο ανθρώπινη.

Τέλος, η συγγραφέας του βιβλίου Μαρία Χασαπίδου, ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους και ανέφερε τα βασικά περιεχόμενα του βιβλίου.

Ακολούθησαν παρεμβάσεις από το κοινό, όπου η Μαρία Μιχαλοπούλου μέλος του 6ου ΚΑΠΗ αναφέρθηκε στα σημεία του βιβλίου που αναφέρονταν στους πολιτικούς εξόριστους και τη στήριξη που είχαν από τους Ικαριώτες, αλλά και σε όσους είχαν διαφύγει από το νησί για τη Μέση Ανατολή, τονίζοντας ότι πρέπει. να τους θυμόμαστε για την προσφορά τους.

Στη συνέχεια ο δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Περάκης χαρακτήρισε τη συγγραφέα «βράχο του ΚΑΠΗ», λόγω της συνεχούς δραστηριότητάς της και αστειευόμενος είπε στον Αντιδήμαρχο ότι το ΚΑΠΗ είναι «παράνομο» γιατί αν και τα αρχικά του σημαίνουν Κέντρο Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων, δεν βλέπει ηλικιωμένους σαν μέλη του, αλλά αιώνιους έφηβους.

Στο τέλος η συγγραφέας υπέγραψε τα βιβλία που προμηθεύονταν οι συγκεντρωμένοι.

Πηγή: ert news

The post Βιβλιοπαρουσίαση: «Η Ικαρία της καρδιάς μου» της Μαρίας (Τσιμπίδη) Χασαπίδου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

57 χρόνια μετά, τότε που λίγες ώρες μετά το πραξικόπημα της 21/4/1967 χιλιάδες συλληφθέντες στοιβάζονταν στο γήπεδο της ΑΕΚ, στον ιππόδρομο, στα κελιά αστυνομικών τμημάτων και στρατοπέδων και στις προβλήτες που τους περίμεναν τα πλοία για τα νησιά της εξορίας, θα θυμηθούμε και θα τιμήσουμε την ιστορική μνήμη.

Συγκεκριμένα θα παρουσιαστεί το νέο βιβλίο «Εργατικές Ιστορίες» Β’ μέρος ISBN: 978-618-87027-1-4 (συγγραφέας ο δημοσιογράφος Νάσος Μπράτσος) που περιλαμβάνει αρκετές συνεντεύξεις συνδικαλιστών και δημοκρατικών πολιτών που αντιστάθηκαν στα σχέδια της εκτροπής, τόσο στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, αλλά και στα δίσεκτα χρόνια της δικτατορίας, ενώ στήριξαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όσοι δεν ήταν στις εξορίες.

Οι συνεντευξιαζόμενοι περιγράφουν τις δυσκολίες στον εργασιακό στίβο, τις συνθήκες εργασίας και τους σκληρούς εργατικούς αγώνες των χρόνων τους, που ήταν σε περιόδους γεμάτες διώξεις, φυλακίσεις, απολύσεις, εξορίες, κλπ παράλληλα όμως και περίοδος γεμάτη συλλογικότητα και αλληλεγγύη, καθώς ολόκληρες πόλεις στήριζαν τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων σε βασικές παραγωγικές μονάδες που λειτουργούσαν στην περιοχή τους.

Ταυτόχρονα με τις μαρτυρίες τους δείχνουν πώς μέσα σε ζοφερές συνθήκες κατορθώνει να βρίσκει «χαραμάδες» η ελπίδα και να αναγεννάται το εργατικό κίνημα από τις στάχτες του.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικές είναι οι συνεντεύξεις που δείχνουν πώς μέσα στην περίοδο της δικτατορίας 1967-1974 επινοήθηκαν τρόποι αντίστασης στους πραξικοπηματίες, που σήμερα φαντάζουν «κινηματογραφικό» σενάριο ταινιών δράσης.

Αναφορά γίνεται και στους τόπους εξορίας όπου αρκετοί από τους συνεντευξιαζόμενους οδηγήθηκαν μετά το πραξικόπημα.

Τρία χρονικά ορόσημα «σημαδεύουν» το βιβλίο, το πραξικόπημα, η εξέγερση του Πολυτεχνείου και η πτώση της δικτατορίας, καθώς η πλειοψηφία των συνεντευξιαζόμενων είχε σημαντική δράση μέσα σε αυτά τα χρονικά πλαίσια.

Εκτός από το πεδίο των εργασιακών χώρων στις σελίδες του βιβλίου βρίσκουμε και την ανταρσία στο αντιτορπιλικό «Βέλος» που ήταν ηχηρό ράπισμα στους δικτάτορες.

Επίσης περιέχονται στοιχεία από τις εφημερίδες «Η ΑΥΓΗ» της προδικτατορικής περιόδου, «Ελεύθερη Ελλάδα» (παράνομος Τύπος επί δικτατορίας), «Ελεύθερα Συνδικάτα» της προδικτατορικής περιόδου.

The post Κυκλοφόρησαν οι “Εργατικές ιστορίες – Μέρος Β'” του Νάσου Μπράτσου – Βιβλιοπαρουσίαση στις 22 Απριλίου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Στα πλαίσια της ισότιμης πρόσβασης όλων των μαθητών στην εκπαίδευση,  βασιζόμενοι στις αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης, το Ειδικό  Νηπιαγωγείο Ικαρίας ενώνει τη φωνή του με άλλες σχολικές μονάδες του  νησιού, για να στείλουμε το μήνυμα ενότητας, αλληλεγγύης και  αλληλοσεβασμού συνεχίζει τις δράσεις για την ενημέρωση και την
ευαισθητοποίηση του κοινού.

Ειδικό Νηπιαγωγείο Ικαρίας: Παρουσίαση του βιβλίου “Η Συνταγή της Αγάπης” της Ε. Σαραφίδου

Σήμερα στο Ειδικό Νηπιαγωγείο Ικαρίας  μαζί με το Νηπιαγωγείο Καραβοστάμου  και τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού σχολείου Καραβοστάμου είχε  τη χαρά να φιλοξενήσει στο χώρο του  τη συγγραφέα  και εκπαιδευτικό  Κα . Ευαγγελία Σαραφίδου  όπου  παρουσίασε το βιβλίο της «Η Συνταγή της Αγάπης».

Λίγα λόγια για την Ευαγγελία Σαραφίδου

Γεννήθηκε στην Ορμύλια Χαλκιδικής. Από μικρή της άρεσε να πλάθει ιστορίες, να γράφει ποιήματα, να τραγουδά και να παίζει θέατρο. Αποφοίτησε από το Τμήμα Δημοτικής εκπαίδευσης του ΑΠΘ το 2005. Έχει εκπονήσει προγράμματα φιλαγνωσίας, αγωγής υγείας, πολιτιστικών θεμάτων, θεατρικής αγωγής και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Πριν από μερικά χρόνια πήρε το αεροπλάνο και προσγειώθηκε στο νησί του Ίκαρου όπου μένει μέχρι σήμερα σε ένα μικρό σπίτι με μεγάλη αυλή. Αισθάνεται τυχερή που έχει τον σύζυγο και τα δύο μικρά της παιδιά να την ξυπνάνε το πρωί, γιατί, αν και μεγάλωσε, συνεχίζει να πηγαίνει στο σχολείο κάθε μέρα και να μαθαίνει καινούρια πράγματα από τους μαθητές της.

Εκτός από τη “Συνταγή της Αγάπης” (Εκδόσεις Ψυχογιός) , η Ε. Σαραφίδου έχει γράψει και το “Οι Νότες της Ελπίδας” (Εκδόσεις Φυλάτος).

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο Γιάννης δε βλέπει με καλό μάτι τον ερχομό του μικρού του αδελφού. Οι γονείς του φαίνεται να μην του δίνουν πια σημασία, ενώ ο ίδιος πρέπει να μην κάνει καθόλου φασαρία και να τον ανέχεται ακόμα κι όταν σαλιώνει τα βιβλία του! Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα όταν μεταφέρουν τον μικρό του αδελφό στο δωμάτιό του.

Τι θα κάνει ο Γιάννης; Πώς θα καταφέρει να τον αγαπήσει; Υπάρχει κάποια μυστική συνταγή αγάπης, και αν ναι, θα καταφέρει να τη βρει;

Μια τρυφερή ιστορία για την έλευση ενός νέου μωρού στο σπίτι και τις οικογενειακές σχέσεις.

The post Ειδικό Νηπιαγωγείο Ικαρίας: Παρουσίαση του βιβλίου της Ευαγγελίας Σαραφίδου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

  Λίγα λόγια για την ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΑΡΑΦΙΔΟΥ: Γεννήθηκε στην Ορμύλια Χαλκιδικής. Από μικρή της άρεσε να πλάθει ιστορίες, να γράφει ποιήματα, να τραγουδά και να παίζει θέατρο. Αποφοίτησε από το Τμήμα Δημοτικής εκπαίδευσης του ΑΠΘ το 2005. Έχει εκπονήσει προγράμματα φιλαγνωσίας, αγωγής υγείας, πολιτιστικών θεμάτων, θεατρικής αγωγής και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Πριν από μερικά χρόνια πήρε το αεροπλάνο και προσγειώθηκε στο νησί του Ίκαρου όπου μένει μέχρι σήμερα σε ένα μικρό σπίτι με μεγάλη αυλή. Αισθάνεται τυχερή που έχει τον σύζυγο και τα δύο μικρά της παιδιά να την ξυπνάνε το πρωί, γιατί, αν και
μεγάλωσε, συνεχίζει να πηγαίνει στο σχολείο κάθε μέρα και να μαθαίνει καινούρια πράγματα από τους μαθητές της.

The post Ειδικό Νηπιαγωγείο Ικαρίας: Παρουσίαση του βιβλίου “Η Συνταγή της Αγάπης” της Ε. Σαραφίδου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

The post Διπλή βιβλιοπαρουσίαση του Σταμάτη Βασίλαρου στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Νέο βιβλίο της Ηρώς Σκάρου, «Τροία», για τη φθορά και την αναγέννηση

Επιμέλεια: Κοσμάς Κέφαλος

kosmaskefalos@gmail.com

Το καινούργιο βιβλίο της Ηρώς Σκάρου είναι μυθιστόρημα, έχει τον εμβληματικό τίτλο «Τροία» κι ασχολείται με τα πάθη μιας σύγχρονης ελληνικής οικογένειας. Μιας οικογένειας, που με κάποιον τρόπο και σε κάποια στιγμή, την έχουμε ζήσει όλοι μας κι αυτό ακριβώς κάνει πιο εύκολη τη διασύνδεση του αναγνώστη με το βιβλίο αυτό της συγγραφέως που έλκει την καταγωγή της από το αγαπημένο μας νησί, την Ικαρία.   Η Ηρώ Σκάρου ξεκίνησε τη συγγραφική της πορεία εκδίδοντας δυο συλλογές διηγημάτων, η πρώτη με τίτλο «Μια χαρά είναι» από τις εκδόσεις Γκοβόστη και η δεύτερη με τίτλο «Η ζωή όπως είναι» από τις εκδόσεις Κέδρος (έναν εκδοτικό οίκο που έχει  παράδοση στην καλή ελληνική πεζογραφία).

Και  με τις δυο εκείνες συλλογές διηγημάτων της αλλά και τώρα με το μυθιστόρημά της «Τροία» η Ηρώ Σκάρου ξεδιπλώνει ένα χαρακτηριστικό που είναι ίδιον του καλού συγγραφέα: την παρατηρητικότητα. Με το οξύ βλέμμα ενός ερευνητή και την ψυχραιμία ανατόμου, η συγγραφέας μελετάει τον κόσμο γύρω της, ανιχνεύει τους ανθρώπους και τις λογής λογής συμπεριφορές τους και στη συνέχεια τους αποτυπώνει στο χαρτί.

Η αγία ελληνική οικογένεια

Στο συγκεκριμένο βιβλίο της η Σκάρου βάζει κάτω από το μικροσκόπιο τη ζωή μια σύγχρονης γυναίκας. Η Ελένη ζει με την οικογένειά της στα βόρεια προάστια της πρωτεύουσας, έχει παντρευτεί έναν άντρα που μοιάζει ολοένα και περισσότερο απών, μεγαλώνει δυο αγόρια –με το ένα να περνάει μια επαναστατική εφηβεία- και πρέπει να συμβιώσει με μια πεθερά που αποτελεί την επιτομή της παρεμβατικής προσωπικότητας. Πρόκειται για ένα σπιτικό με τακτικές συρράξεις και περιόδους ανακωχής, μια εμπόλεμη ζώνη δηλαδή και όταν αργότερα στο βιβλίο ο αναγνώστης συναντήσει ένα εύρημα αντίστοιχο του δούρειου ίππου αντιλαμβάνεται γιατί δόθηκε ο τίτλος «Τροία».

Από την αρχή ακόμη του μυθιστορήματος γίνεται αναφορά σε έναν παράξενο βόμβο από τα έγκατα της γης που ταράζει τη γειτονιά. Αυτή η συνθήκη εντείνει ακόμη περισσότερο την εσωτερική αναστάτωση της ηρωίδας που οφείλεται στην αδυναμία της να αντισταθεί και να αντιδράσει στα κακώς κείμενα. Ο βόμβος εντείνεται κατά τη διάρκεια των μηνών που καλύπτει χρονικά η ιστορία που διαβάζουμε και μαζί εντείνονται οι κόντρες και οι κλυδωνισμοί στην οικογένεια της Ελένης. Μέσα σ’ αυτή τη γενικευμένη κατάσταση αναταραχής εμφανίζεται κι ένα νέο πρόσωπο που την πολιορκεί και της θέτει ηθικά διλήμματα.

Όμως την Ελένη βασανίζουν μεγαλύτερα προβλήματα από τα διλήμματα αυτά. Ο μεγάλος γιος της δημιουργεί διαρκώς θέματα στο γυμνάσιο, δηλώνει genderfluid –πάει να πει απροσδιορίστου φύλου- και εμφανίζεται σε σχολική φωτογράφιση με ένα σουρωτήρι για τα μακαρόνια στο κεφάλι ισχυριζόμενος ότι ανήκει σε μια θρησκευτική σέκτα. Ο άντρας της φαίνεται να έχει σχέση με τη συνεργάτιδά του –ο ίδιος παραδίδει σεμινάρια προσωπικής βελτίωσης και απουσιάζει συχνά από το σπίτι προφασιζόμενος μακρινά ταξίδια. Η πεθερά της έχει λόγο για το κάθε τι ενώ ο μικρός της γιος, που συνήθως παίζει τον ρόλο του πυροσβέστη, λέει απροκάλυπτα ψέματα και μπλέκει στις φασαρίες του αδελφού του. Στα ζητήματα που απασχολούν την Ελένη είναι κι ένα πατρικό σπίτι που καταρρέει στο γενέθλιο νησί και χρειάζεται επειγόντως τη φροντίδα της.   Και μέσα σε όλα αυτά, η οικογένεια υιοθετεί κι ένα σκυλί που κάποια στιγμή, άθελά του, θα αποκαλύψει τους σκελετούς στην ντουλάπα.

Η ιστορία, παρότι σε τριτοπρόσωπη αφήγηση, είναι ειπωμένη από την πλευρά της ηρωίδας. Και μέσα από τις δικές της σκέψεις εγείρονται ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις: Είναι η προσαρμογή απαραίτητη για την επιβίωση; Παίρνει τελικά ο καθένας στη ζωή αυτό που του αξίζει; Είναι το ψέμα μια πράξη συνεργασίας; Τι είναι η κόλαση; Πόση δύναμη κρύβουν οι λέξεις; Μπορεί ό,τι σπάσει να επαναδημιουργηθεί με νέα πνοή;

Η τραγωδία θέλει το χιούμορ της

Η Ηρώ Σκάρου σε αυτό το μυθιστόρημα διατηρεί τα στοιχεία εκείνα που έκαναν τα διηγήματά της να ξεχωρίσουν, τη λιτή φόρμα, τα δραματικά περιστατικά, το αναπάντεχο τέλος ενώ ταυτόχρονα εμπλουτίζει τη γραφή της με ένα ευφυές χιούμορ που εκπλήσσει ευχάριστα τον αναγνώστη. Τα σύντομα κεφάλαια προσδίδουν μια ταχύτητα στο βιβλίο κάνοντάς το να μοιάζει έτοιμο να γυριστεί ταινία (πράγμα που της ευχόμαστε ολόψυχα!)

Η Σκάρου αγαπάει την Ικαρία κι έτσι το νησί μας δεν θα μπορούσε να απουσιάζει κι από αυτό το βιβλίο της. Η ηρωίδα το επισκέπτεται συχνά –αν και δεν το κατονομάζει- κι εκεί είναι που ξετυλίγεται η τελευταία σκηνή του μυθιστορήματος.

Ένα καλό βιβλίο είναι αυτό που σε κάνει να θέλεις να γυρίσεις το βράδυ στο σπίτι και να συνεχίσεις να το διαβάζεις. Ένα καλό βιβλίο είναι αυτό που σπεύδεις να κάνεις δώρο σε ένα φίλο. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι το μυθιστόρημα της Ηρώς Σκάρου, Τροία.

Συνοπτικά

Τίτλος Βιβλίου: ΤΡΟΙΑ

Συγγραφέας: Ηρώ Σκάρου

Σελ.: 488, Σχήμα: 14 X 20,6
Έκδοση: Κέδρος, 2023

Γ. Γενναδίου 3, Αθήνα 106 78

https://www.kedros.gr/

τηλ. 210.38.09.712

The post Η Ικαριώτισσα Ηρώ Σκάρου περιγράφει την πολιορκία μιας σημερινής «Τροίας» appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.