Το τελευταίο διάστημα δημοσιεύματα που βασίζονται στο βιβλίο Morbid του πρωτοεμφανιζόμενου Βρετανού ερευνητή Saul Justin Newman επιχειρούν να αμφισβητήσουν τη φήμη της Ικαρίας ως τόπου μακροζωίας. Η κριτική στην έρευνα γύρω από τις λεγόμενες «Blue Zones» είναι θεμιτή. Η επιστήμη οφείλει να εξετάζει, να αμφισβητεί και να επανελέγχει τα δεδομένα της.

Όμως άλλο πράγμα η αμφισβήτηση και άλλο η δημιουργία εντυπώσεων.

Ο άνθρωπος που αμφισβητεί τη μακροζωΐα στην Ικαρία: Λάθη στα ληξιαρχεία ή απάτη για συντάξεις

Στο συγκεκριμένο αφήγημα γίνεται συχνά αναφορά σε περιπτώσεις λανθασμένων μητρώων, ανθρώπων που παρέμεναν καταγεγραμμένοι μετά τον θάνατό τους και περιπτώσεων παράνομης είσπραξης συντάξεων. Πρόκειται για πραγματικά περιστατικά που καταγράφηκαν στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες, όπως η Ιαπωνία. Το ερώτημα όμως είναι απλό:

Υπάρχει έστω μία τεκμηριωμένη περίπτωση στην Ικαρία που να αποδεικνύει ότι η φήμη της μακροζωίας του νησιού βασίστηκε σε ανθρώπους που είχαν πεθάνει αλλά εμφανίζονταν ως ζωντανοί για να εισπράττονται συντάξεις;

Μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί κάποιο τέτοιο στοιχείο.

Αντίθετα, αυτό που συμβαίνει είναι ότι ένα γενικό πρόβλημα διοικητικών μητρώων χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει έναν συνειρμό στον αναγνώστη: αφού υπήρξαν νεκροί που εμφανίζονταν ως ζωντανοί σε ορισμένες περιπτώσεις, τότε ίσως κάτι αντίστοιχο να εξηγεί και τη μακροζωία της Ικαρίας.

Όμως οι συνειρμοί δεν είναι αποδείξεις.

Η Ικαρία δεν έγινε γνωστή διεθνώς επειδή κάποια ληξιαρχεία έγραφαν λάθος ηλικίες. Έγινε γνωστή επειδή οι άνθρωποι που καταγράφονταν ως υπερήλικες υπήρχαν πραγματικά. Ζούσαν στα χωριά, συμμετείχαν στην καθημερινή ζωή, έδιναν συνεντεύξεις, ήταν γνωστοί στους συγχωριανούς τους και στις τοπικές κοινωνίες. Πολλοί από εκείνους που εμφανίστηκαν στα ντοκιμαντέρ και στις έρευνες των προηγούμενων δεκαετιών έφυγαν από τη ζωή λίγα χρόνια αργότερα, γεγονός που από μόνο του καταρρίπτει το αφήγημα περί «ανθρώπων που υπήρχαν μόνο στα χαρτιά».

Βεβαίως, σε παλαιότερες εποχές δεν ήταν σπάνιο να υπάρχουν αποκλίσεις στην ακριβή καταγραφή της ημερομηνίας γέννησης, ιδιαίτερα στην ελληνική ύπαιθρο των αρχών του 20ού αιώνα. Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό από τον ισχυρισμό περί οργανωμένης ή εκτεταμένης απάτης.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η Ικαρία δεν κατασκεύασε η ίδια τον μύθο των Blue Zones. Δεν ήταν οι Ικαριώτες που ξεκίνησαν μια παγκόσμια καμπάνια προώθησης της μακροζωίας τους. Η ένταξη του νησιού στις Blue Zones προήλθε από εξωτερικούς ερευνητές, δημοσιογράφους και παραγωγές ντοκιμαντέρ. Μάλιστα, αν κρίνει κανείς από το πόσο περιορισμένα αξιοποιήθηκε εμπορικά αυτή η δημοσιότητα, θα μπορούσε να πει ότι η Ικαρία μάλλον δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ τη φήμη της στον βαθμό που θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος τουριστικός προορισμός.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν κάθε αναφορά ηλικίας 100 ή 105 ετών ήταν απολύτως ακριβής. Το ερώτημα είναι αν η Ικαρία παρουσίαζε και παρουσιάζει χαρακτηριστικά που συνδέονται με καλύτερη υγεία και αυξημένο προσδόκιμο ζωής. Η καθημερινή φυσική δραστηριότητα, η μεσογειακή διατροφή, οι ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί, η περιορισμένη αστικοποίηση και ο διαφορετικός ρυθμός ζωής αποτελούν στοιχεία που έχουν καταγραφεί επανειλημμένα και δεν μπορούν να διαγραφούν με μια γενίκευση περί «λαθών στα ληξιαρχεία».

Η συζήτηση για τη μακροζωία αξίζει να γίνεται με επιστημονική σοβαρότητα. Αλλά αν κάποιος θέλει να αμφισβητήσει την ιδιαίτερη θέση της Ικαρίας, οφείλει να το κάνει με στοιχεία που αφορούν την Ικαρία και όχι με ιστορίες από άλλες χώρες ή με γενικεύσεις που αφήνουν υπονοούμενα χωρίς αποδείξεις.

Η επιστήμη χρειάζεται αμφισβήτηση. Χρειάζεται όμως και τεκμηρίωση. Και μέχρι να παρουσιαστούν πραγματικά στοιχεία που να αποδεικνύουν το αντίθετο, η μακροζωία που χαρακτήρισε γενιές Ικαριωτών παραμένει μια πραγματικότητα που έζησαν, είδαν και θυμούνται οι ίδιοι οι κάτοικοι του νησιού.

The post Η Μακροζωία της Ικαρίας δεν είναι ένας μύθος που καταρρίπτεται με γενικεύσεις appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Έρχομαι σήμερα να καταθέσω την προσωπική μου γνώμη για όσα συμβαίνουν τελευταία στον τόπο μας. Και για να μην καθυστερώ, μπαίνω κατευθείαν στο θέμα.

Βρέθηκα το περασμένο Σάββατο στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Δημητρίου, για την ενημέρωση που πραγματοποίησε ο Δήμαρχος Ικαρίας προς τους κατοίκους της περιοχής Ραχών. Μια συγκέντρωση, η οποία – όπως διαπίστωσα – δεν ήταν και τόσο γνωστή στους περισσότερους κατοίκους, αφού λίγο πριν την έναρξή της (20:00) κάποιοι φίλοι της δημοτικής αρχής κολλούσαν ακόμη ανακοινώσεις σε περιφερειακά χωριά. Άρα, ακόμη κι αν κάποιος ήθελε να παραστεί, μάλλον δεν προλάβαινε. Αντίθετα, ήταν ήδη ενημερωμένοι και παρόντες πολλοί φίλοι και, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, μέλη του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου.

Δεύτερο «φάουλ» θεωρώ την παρουσία νεαρών με έναν πάκο εφημερίδες του πολιτικού χώρου, τις οποίες στο τέλος μετέφεραν μέσα στην αίθουσα του Συλλόγου. Σε ερώτησή μου προς φίλους χωριανούς, «έτσι για ξεκάρφωμα», αν η ενημέρωση απευθυνόταν σε κομματικά μέλη ή στους κατοίκους, η απάντηση ήταν: «Μα φυσικά σε όλους τους κατοίκους». Τώρα, ότι το ένα δεν ταιριάζει με το άλλο, είναι αυτονόητο. Άλλο τα κομματικά γραφεία και άλλο οι χώροι ενός πολιτιστικού συλλόγου. Λεπτομέρειες θα μου πείτε… όμως προσωπικά δεν ήθελα να δω αυτή την εικόνα. Είμαι υπέρ της ενημέρωσης και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο.

Ας πάμε όμως στο δια ταύτα της ενημέρωσης που έκανε ο Δήμαρχος, με μια μακροσκελή αναφορά σε όλα σχεδόν τα θέματα, τα οποία ούτως ή άλλως παρουσιάζονται συχνά μέσω δελτίων Τύπου και ανακοινώσεων της δημοτικής αρχής και της παράταξης που διοικεί τον Δήμο. Γι’ αυτό δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στην εισήγησή του.

Πολύ καλή ήταν επίσης η ενημέρωση του Αντιδημάρχου και του εκπροσώπου της τοπικής κοινότητας. Θετικό για την περιοχή των Ραχών είναι ότι, με επιμέλεια του Αντιδημάρχου, πριν το καλοκαίρι έχουν καθαριστεί όλες οι δεξαμενές ύδρευσης της περιοχής. Βέβαια, στο θέμα της ύδρευσης εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα με το παλιό δίκτυο, που συνεχώς παρουσιάζει βλάβες, όπως και με τις δεξαμενές άρδευσης, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμο νερό.

Όσον αφορά όμως τον δημοτικό φωτισμό και την αντικατάσταση των απαραίτητων λαμπών, υπάρχουν προβλήματα σε αρκετές περιοχές. Για τη δημοτική οδοποιία, η κατάσταση παραμένει δραματική, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες δύο δημοτικών υπαλλήλων να κλείσουν τις μεγαλύτερες λακκούβες. Το πρόβλημα εξακολουθεί να είναι σοβαρό.

Για τις επιχωματώσεις εγκρίθηκαν κάποια χρήματα, αλλά όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Δήμαρχος, «αυτά είναι σαν κόλλυβα μπροστά στις ανάγκες του Δήμου». Άρα, δεν γνωρίζω αν και φέτος θα γίνουν έγκαιρα οι απαραίτητες παρεμβάσεις, τουλάχιστον στο κεντρικό χωμάτινο οδικό δίκτυο της περιοχής.

Γνωρίζω και κατανοώ τα προβλήματα υποστελέχωσης του Δήμου, στα οποία αναφέρθηκε ο Δήμαρχος. Ωστόσο, θα πρέπει να βρεθεί μια λύση, γιατί τα προβλήματα οξύνονται συνεχώς και δημιουργούν μεγάλη δυσφορία στους δημότες.

Και φτάνω στο «καυτό θέμα» των σκουπιδιών στην ευρύτερη περιοχή των Ραχών και ιδιαίτερα στα τουριστικά χωριά Αρμενιστή και Γιαλισκάρι. Η κατάσταση, λίγες μόλις ημέρες πριν την έναρξη της καλοκαιρινής περιόδου, είναι επιεικώς απαράδεκτη. Αυτό αποδεικνύεται και από το φωτογραφικό υλικό που παραθέτω, με εικόνες από τους χώρους απόθεσης σύμμεικτων απορριμμάτων στις εισόδους και εξόδους των οικισμών.

Επιπλέον, ο χώρος όπου μεταφέρθηκαν οι κάδοι ανακύκλωσης, πέρα από το ότι θεωρείται ακατάλληλος – σύμφωνα και με σχετικό έγγραφο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας – και επικίνδυνος για εκδήλωση πυρκαγιάς στο παρακείμενο δάσος, βρίσκεται και δίπλα σε κατοικημένη περιοχή.

Αρμενιστής Ικαρίας: Αυξημένος κίνδυνος πυρκαγιάς από τη χωροθέτηση κάδων ανακύκλωσης – Έκθεση Πυροσβεστικής καλεί τον Δήμο Ικαρίας σε δράση

Το γεγονός ότι κάποιοι πετούν μέσα στους κάδους ανακύκλωσης ακόμη και σακούλες με σύμμεικτα απορρίμματα, φέρνει στην επιφάνεια την ανάγκη άμεσης επιβολής προστίμων στους παραβάτες, κάτι που ζήτησαν και πολλοί συνδημότες. Τα λόγια δεν αρκούν. Όταν πέσουν τα πρώτα πρόστιμα, τότε θα δείτε, κύριε Δήμαρχε, πώς μπαίνουν όλα σε μια τάξη.

Καταλήγω λέγοντας πως καλά κάνετε και ενημερώνετε τους πολίτες, όπως εσείς κρίνετε. Όμως η πραγματικότητα παραμένει σκληρή για μια δημοτική αρχή που σε λίγο συμπληρώνει δυόμισι χρόνια διοίκησης και ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει τα έκτακτα προβλήματα του καλοκαιριού: οι συγκοινωνίες που παραμένουν ανεπαρκείς, η καθαριότητα των παραλιών – που, παρότι αποτελεί ευθύνη των επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται εκεί, γνωρίζετε πολύ καλά πως τελικά τα «βέλη» στρέφονται πάντα προς τον Δήμο.

Εσκεμμένα δεν αναφέρθηκα στα προβλήματα αποχέτευσης των οικισμών, ούτε στο ζήτημα των σταθμών μεταφοράς απορριμμάτων εκτός νησιού. Θα επανέλθω ξεχωριστά για κάθε θέμα.

Σωτήρης Πολίτης

The post Καλή η ενημέρωση… αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή… appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ιδιαίτερα αυξημένες είναι οι κοινωνικές ανάγκες στον Δήμο Αθηναίων, με χιλιάδες νοικοκυριά να βρίσκονται στα όρια ή κάτω από το όριο της φτώχειας. Όπως ανέφερε ο Νίκος Χρυσόγελος, εντεταλμένος σύμβουλος Κλιματικού Συμφώνου και Κοινωνικής Οικονομίας του Δήμου Αθηναίων, μιλώντας στην Ικαριακή Ραδιοφωνία και τον Δημήτρη Φιλιπποπολίτη, περίπου 3.000 νοικοκυριά υποστηρίζονται από τις κοινωνικές δομές του δήμου, πολλά εκ των οποίων επιβιώνουν με ετήσιο εισόδημα κάτω από 5.000 ευρώ.

Η στήριξη περιλαμβάνει διανομή τροφίμων, ρούχων, παπουτσιών και σχολικών ειδών, ενώ σε περιόδους όπως το Πάσχα προσφέρονται και βασικά εορταστικά αγαθά, όπως λαμπάδες και τρόφιμα. Πρόκειται, όπως υπογραμμίζεται, για δράσεις αλληλεγγύης και όχι φιλανθρωπίας, με στόχο τη διατήρηση της αξιοπρέπειας των πολιτών.

Παράλληλα, λειτουργούν δομές φιλοξενίας για αστέγους και ευάλωτες ομάδες, όπως το Πολυδύναμο Κέντρο Αστεγών, που εξυπηρετεί περίπου 200 άτομα, καθώς και η Εστία Αθηνών για ηλικιωμένους. Επιπλέον, καθημερινά διανέμονται γεύματα σε περίπου 800 ανθρώπους.

Η χρηματοδότηση προέρχεται κυρίως από τον προϋπολογισμό του Δήμου Αθηναίων, που ξεπερνά τα 5 εκατομμύρια ευρώ για τις συγκεκριμένες δράσεις, ενώ σημαντική είναι και η συμβολή δωρεών από πολίτες, σχολεία, συλλογικότητες και επιχειρήσεις. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαφάνεια, ώστε να υπάρχει σαφής εικόνα για τη διαχείριση των προσφορών.

Ωστόσο, ένα από τα βασικά προβλήματα παραμένει η υποστελέχωση. Από τους περίπου 210 εργαζόμενους στις κοινωνικές δομές, μόλις 28 είναι μόνιμο προσωπικό, ενώ οι υπόλοιποι απασχολούνται με συμβάσεις, γεγονός που δημιουργεί αστάθεια και δυσκολεύει τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

Κλιματική Κρίση και Δήμοι

Η κλιματική κρίση έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία των δήμων, με τον Δήμο Αθηναίων να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Νίκος Χρυσόγελος, που διετέλεσε για δύο χρόνια αντιδήμαρχος Κλιματικής Διακυβέρνησης και Κοινωνικής Οικονομίας, γνωρίζει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες αυτής της μετάβασης. Όπως επισημαίνει, οι δήμοι δεν είναι ακόμη επαρκώς προετοιμασμένοι για τις νέες συνθήκες, ενώ η διαχείριση συχνά παραμένει αποσπασματική, εστιάζοντας στην αντίδραση την ώρα του φαινομένου και όχι στην οργανωμένη πρόληψη.

Στο πλαίσιο της θητείας του, έγινε στην Αθήνα χαρτογράφηση περίπου 200 σημείων που πλημμυρίζουν συστηματικά, αξιοποιώντας δεδομένα από υπηρεσίες και πολίτες. Μια καταγραφή που, όπως σημειώνει, δεν υπήρχε μέχρι τότε με οργανωμένο τρόπο και η οποία επιτρέπει πλέον πιο στοχευμένες παρεμβάσεις και καλύτερη προετοιμασία απέναντι σε έντονα καιρικά φαινόμενα.

Παράλληλα, αναπτύσσονται εργαλεία πρόβλεψης και έγκαιρης προειδοποίησης, σε συνεργασία με επιστημονικούς φορείς και με χρήση ψηφιακών τεχνολογιών, με στόχο την καλύτερη κατανόηση των κινδύνων σε επίπεδο γειτονιάς — ένα βήμα που, όπως τονίζει, είναι απαραίτητο για να περάσουμε από τη γενική εικόνα στην πραγματική καθημερινότητα των πολιτών.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο έλλειμμα εντοπίζεται στην πρόληψη και στη στελέχωση των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας. Σε πολλούς δήμους, η πολιτική προστασία περιορίζεται σε ένα ή δύο άτομα, χωρίς την απαραίτητη εξειδίκευση και υποστήριξη, ενώ συχνά επιστρατεύεται προσωπικό από άλλες υπηρεσίες, χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση.

Την ίδια στιγμή, τα ακραία καιρικά φαινόμενα επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο και τις νησιωτικές περιοχές. Όπως επισημαίνει ο κ. Χρυσόγελος, η αύξηση της θερμοκρασίας της θάλασσας ενισχύει την εξάτμιση και τη συσσώρευση ενέργειας στην ατμόσφαιρα, οδηγώντας σε πιο έντονες βροχοπτώσεις και πλημμυρικά φαινόμενα — ακόμη και σε περιοχές που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν λιγότερο ευάλωτες.

Ενεργειακή μετάβαση και κοινωνική δικαιοσύνη

Η συζήτηση για την κλιματική κρίση δεν μπορεί να μείνει μόνο στην τεχνολογία και στους αριθμούς. Όπως ανέφερε ο Νίκος Χρυσόγελος, η ενεργειακή μετάβαση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το πώς ζουν οι άνθρωποι σήμερα και – κυρίως – με το πόσο δίκαια θα μοιραστεί αυτή η αλλαγή.

Η μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι αναγκαία. Όμως το βασικό ερώτημα παραμένει: ποιος τελικά θα ωφεληθεί; Αν η ενέργεια συνεχίσει να βρίσκεται στα χέρια λίγων, τότε για την κοινωνία δεν θα αλλάξουν πολλά.

Αντίθετα, αυτό που αναδεικνύεται είναι η ανάγκη για ένα διαφορετικό μοντέλο, όπου οι ίδιοι οι πολίτες θα έχουν ενεργό ρόλο. Μέσα από ενεργειακές κοινότητες και συλλογικές πρωτοβουλίες, μπορούν να συμμετέχουν ουσιαστικά, να μειώσουν το κόστος της ενέργειας και να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτονομία στην καθημερινότητά τους.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, η ενεργειακή μετάβαση δεν αφορά μόνο το περιβάλλον. Αφορά το αν οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν καλύτερα, με λιγότερο βάρος και περισσότερη ασφάλεια.

Και αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο στοίχημα της επόμενης ημέρας.

The post Αθήνα: Όταν η φτώχεια συναντά την κλιματική κρίση – Οι δήμοι στην πρώτη γραμμή appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ονομάζομαι Μαρία Γκολέμη και εργάζομαι ως φυσικοθεραπεύτρια στην Ικαρία από το 2008, έχοντας καθημερινή επαφή με τον ηλικιωμένο πληθυσμό του νησιού και τις ιδιαίτερες ανάγκες του. Για τους σκοπούς της διπλωματικής μου εργασίας, στο πλαίσιο μεταπτυχιακής μου εκπαίδευσης στο πρόγραμμα «Διαχείριση Γήρανσης και Χρόνιων Νοσημάτων» του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, πραγματοποίησα την έρευνα με στόχο την καταγραφή και κατανόηση της υγείας των ηλικιωμένων κατοίκων της Ικαρίας.

Η Ικαρία είναι γνωστή διεθνώς ως μία από τις λεγόμενες «Μπλε Ζώνες», περιοχές που χαρακτηρίζονται από μακροζωία με περισσότερα αιωνόβια άτομα και με καλύτερη ποιότητα ζωής κατά τη γήρανση σε σχέση με τον μέσο όρο στον υπόλοιπο πλανήτη. Η συγκεκριμένη μελέτη έρχεται να προσφέρει δεδομένα για την κατάσταση της υγείας των κατοίκων του νησιού ηλικίας 65 ετών και άνω, αναδεικνύοντας τόσο τα ευνοϊκά χαρακτηριστικά όσο και τις προκλήσεις που συνοδεύουν τη γήρανση στο νησί.

Η έρευνα εγκρίθηκε από την Επιτροπή Βιοηθικής και Δεοντολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Αρ Πρωτ.: 687) και πραγματοποιήθηκε σε 95 εθελοντές ηλικιωμένους κατοίκους της Ικαρίας, μέσω κατ’ οίκον επισκέψεων. Οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν συνολικά μέσω ερωτηματολογίων ως προς τη γνωσιακή λειτουργία, την ψυχική υγεία, τη λειτουργική ανεξαρτησία στην καθημερινότητα και τη φυσική δραστηριότητα και μέσω δοκιμασιών ως προς τη σωματική τους φυσική κατάσταση, ενώ πραγματοποιήθηκαν και βασικές αιματολογικές εξετάσεις στο νοσοκομείο Ικαρίας.

Ισχυρή κοινωνική συνοχή και χαμηλή κατάθλιψη

Ένα από τα πιο ενθαρρυντικά ευρήματα αφορά την ψυχική υγεία των ηλικιωμένων. Τα ποσοστά κατάθλιψης καταγράφηκαν χαμηλά, σημαντικά χαμηλότερα σε σύγκριση με άλλες περιοχές της Ελλάδας. Η συχνή κοινωνική επαφή, οι ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί και η έντονη αίσθηση κοινότητας φαίνεται να λειτουργούν προστατευτικά, ενισχύοντας την ψυχική ευεξία. Παράλληλα, η πλειονότητα των συμμετεχόντων διατηρεί καλή λειτουργική ανεξαρτησία, παραμένοντας ενεργή και αυτοεξυπηρετούμενη στην καθημερινή ζωή.

Προκλήσεις: ευπάθεια και μνήμη

Υπάρχει, ωστόσο, και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Περίπου ένας στους πέντε ηλικιωμένους εμφάνισε αυξημένη ευπάθεια, δηλαδή μεγαλύτερο κίνδυνο για προβλήματα υγείας, πτώσεις και ανάγκη φροντίδας — ποσοστό υψηλότερο από αυτό που καταγράφεται σε αντίστοιχες ελληνικές και ευρωπαϊκές μελέτες. Επιπλέον, περίπου το 22% των συμμετεχόντων παρουσίασε ενδείξεις γνωσιακής έκπτωσης, δηλαδή έκπτωση στις ανώτερες νοητικές λειτουργίες (μνήμη εργασίας, συγκέντρωση).

Η ευπάθεια σχετίζεται κυρίως με απώλεια μυϊκής μάζας (σαρκοπενία), αναιμία και έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας. Αντίστοιχα, η γνωσιακή έκπτωση φαίνεται να συνδέεται με δείκτες που σχετίζονται με την καρδιαγγειακή υγεία, υπογραμμίζοντας τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης παρέμβασης.

Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα

Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιώνουν ότι η Ικαρία εξακολουθεί να αποτελεί ένα περιβάλλον που ευνοεί τη γήρανση με ποιότητα ζωής, κυρίως χάρη στην κοινωνική συνοχή και τη διατήρηση ενεργού τρόπου ζωής. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύεται η ανάγκη για στοχευμένες δράσεις πρόληψης και φροντίδας, με έμφαση στη σωματική άσκηση για την πρόληψη του καρδιαγγειακού κινδύνου και τη γνωσιακή υποστήριξη.

Σε μια εποχή όπου η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί μείζον κοινωνικό ζήτημα, τα δεδομένα αυτά υπενθυμίζουν ότι η μακροζωία από μόνη της δεν αρκεί — χρειάζεται να συνοδεύεται από καλή υγεία και λειτουργικότητα.

Ευχαριστίες

Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στους συμμετέχοντες της ερευνάς μου για την προθυμία, την υπομονή και τον χρόνο που μου αφιέρωσαν. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον επιβλέποντα μου, τον καθηγητή Φυσιολογίας στην Ιατρική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Ζαρογγιάννη Σωτήριο και τον γιατρό, υποψήφιο διδάκτορα Φυσιολογίας Π.Θ. Γιαννόπουλο Στέφανο που ήταν συνοδοιπόρος σε αυτή τη προσπάθεια και πραγματοποίησε τις αιμοληψίες, η συμβολή τους ήταν καθοριστική για την επιμέλεια και την ολοκλήρωση της μελέτης. Επίσης, ευχαριστώ θερμά το νοσοκομείο της Ικαρίας και ειδικά το προσωπικό του Μικροβιολογικού Εργαστηρίου και του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών, για την πολύτιμη βοήθεια και συνεργασία καθ’ όλη τη διάρκεια της ερευνητικής διαδικασίας και ιδιαιτέρως τον αναπληρωτή διοικητή του νοσοκομείου μας τον κ. Θεόδωρο Τσέτσερη για την αμέριστη υποστήριξη του.

Ήταν μεγάλη μου χαρά που συμμετείχα σε μια ερευνητική προσπάθεια που ήταν μέρος ενός ευρύτερου ερευνητικού πρωτοκόλλου από το τμήμα φυσιολογίας της Ιατρικής Π.Θ. με όραμα τη χαρτογράφηση του επιπέδου υγείας των ηλικιωμένων στις νησιωτικές περιοχές της Ελλάδος. Ευελπιστούμε σαν ερευνητική ομάδα στην υποστήριξη της κοινότητας για τη συνέχιση του ερευνητικού μας πονήματος.

Ολόκληρη τη διπλωματική εργασία θα τη βρείτε στο διαδίκτυο με τον τίτλο « Χαρακτηρισμός επιπέδου υγείας ηλικιωμένου πληθυσμού άνω των 65 ετών στην Ικαρία» ή αλλιώς στον διαδικτυακό σύνδεσμο:

https://apothesis.eap.gr/archive/item/235280

The post Υγεία και γήρανση στην Ικαρία: Αποτελέσματα της έρευνας για τους ηλικιωμένους του νησιού appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Η αρχή έγινε από την ίδια την τοπική κοινωνία, καθώς το Τοπικό Συμβούλιο Ραχών, ήδη από τις 21 Ιανουαρίου 2026, ανέδειξε το πρόβλημα με επίσημη επιστολή προς το Υπουργείο Υγείας, κάνοντας λόγο για μια περιοχή που παραμένει ουσιαστικά χωρίς υγειονομική κάλυψη εδώ και περίπου δύο χρόνια.

Στη συνέχεια, το θέμα μεταφέρθηκε στη Βουλή μέσα από διαδοχικές παρεμβάσεις:

• Η Ελληνική Λύση, με ερώτηση του προέδρου της Κυριάκου Βελόπουλου, έθεσε ευθέως το ζήτημα της έλλειψης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, ζητώντας από το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει στη στελέχωση του Ιατρείου, όπως προβλέπεται από το σχετικό ΦΕΚ. (εδώ)
• Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 18 Φεβρουαρίου 2026, βουλευτές του ΚΚΕ κατέθεσαν αναφορά προς τον Υπουργό Υγείας, μεταφέροντας την επιστολή του Τοπικού Συμβουλίου Ραχών και ζητώντας την πλήρη στελέχωση του Πολυδύναμου Περιφερειακού Ιατρείου με το απαραίτητο προσωπικό. (εδώ)
• Στις 18 Μαρτίου 2026, η Ελληνική Λύση επανήλθε με νέα κοινοβουλευτική ερώτηση, περιγράφοντας μια οριακή κατάσταση: το Ιατρείο να λειτουργεί με μία μόνο γιατρό, η οποία καλείται να καλύψει πολλαπλές ανάγκες, ενώ μετακινείται και στο Κέντρο Υγείας Ευδήλου, αφήνοντας κατά διαστήματα την περιοχή χωρίς ιατρική παρουσία. (εδώ)
• Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με αναφορά που κατέθεσε ο τομεάρχης Υγείας Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, ανέδειξε εκ νέου το ζήτημα, επισημαίνοντας ότι, παρά την επαναλειτουργία του Ιατρείου τον Φεβρουάριο του 2026, αυτό παραμένει σοβαρά υποστελεχωμένο και δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της περιοχής. (εδώ)

Κοινός παρονομαστής όλων των παρεμβάσεων είναι η διαπίστωση ότι το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο Ραχών δεν λειτουργεί όπως προβλέπεται από το ΦΕΚ ίδρυσής του, το οποίο προβλέπει στελέχωση με γιατρούς διαφορετικών ειδικοτήτων και υποστηρικτικό προσωπικό.

Την ίδια στιγμή, η πραγματικότητα για τους κατοίκους παραμένει αμετάβλητη: μια περιοχή με περίπου 2.500 μόνιμους κατοίκους —και πολλαπλάσιο πληθυσμό το καλοκαίρι— να εξαρτάται ουσιαστικά από την παρουσία μιας μόνο γιατρού, ενώ το Κέντρο Υγείας Ευδήλου, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων, αντιμετωπίζει επίσης σοβαρές ελλείψεις.

Η διακομματική πλέον ανάδειξη του ζητήματος δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένη καταγγελία, αλλά για ένα πρόβλημα που αναγνωρίζεται σε όλο το πολιτικό φάσμα.

Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει:

Οι κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις θα μετατραπούν σε ουσιαστικές λύσεις ή το θέμα θα παραμείνει στο επίπεδο των ερωτήσεων και των αναφορών;

Για τους κατοίκους των Ραχών, το ζητούμενο δεν είναι η καταγραφή του προβλήματος — είναι η άμεση και πλήρης στελέχωση του Ιατρείου, ώστε να διασφαλιστεί το αυτονόητο: η πρόσβαση στη δημόσια υγεία.

The post Ράχες Ικαρίας: Το πρόβλημα υγείας στη Βουλή από όλα τα κόμματα – αλλά οι λύσεις παραμένουν ζητούμενο appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Για την Ικαρία, το όνομά του συνδέεται άμεσα με την τελευταία του κινηματογραφική δημιουργία, την ταινία «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει» (2018), η οποία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο νησί, μετατρέποντας την Ικαρία στο φανταστικό νησί «Αρμενάκι».

Η σχέση του με την Ικαρία

Η ταινία «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει» ήταν το τελευταίο κινηματογραφικό έργο του Πανουσόπουλου και ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό «ταξίδι» σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου, όπου οι κάτοικοι ζουν χωρίς χρήματα, τράπεζες, δρόμους ή αυτοκίνητα, απολαμβάνοντας τη ζωή, τη φιλοσοφία και το γλέντι. Όταν ένας Γάλλος ευρωβουλευτής και μια Ελληνίδα οικονομολόγος φτάνουν στο νησί, έρχονται αντιμέτωποι με μια κοινωνία που λειτουργεί με εντελώς διαφορετικές αξίες.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, ο Μπάμπης Χατζηδάκης και η Φωτεινή Τσακίρη, ενώ η ιδέα της ιστορίας εμπνεύστηκε από στίχους του Άκης Πάνου.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε διάφορα σημεία της Ικαρίας, αναδεικνύοντας το ιδιαίτερο τοπίο και την κουλτούρα του νησιού. Για πολλούς Ικαριώτες, η ταινία αποτέλεσε μια ξεχωριστή κινηματογραφική αποτύπωση της φιλοσοφίας ζωής που χαρακτηρίζει τον τόπο.

Μια σημαντική πορεία στον ελληνικό κινηματογράφο

Ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1942 και σπούδασε κινηματογράφο και φωτογραφία στο εξωτερικό. Ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής φωτογραφίας και στη συνέχεια στράφηκε στη σκηνοθεσία.

Σκηνοθέτησε ταινίες που άφησαν το αποτύπωμά τους στον ελληνικό κινηματογράφο, όπως:

• «Ταξίδι του Μέλιτος» (1979)

• «Οι Απέναντι» (1981)

• «Μανία» (1985)

• «Μ’ Αγαπάς;» (1989)

• «Ελεύθερη Κατάδυση» (1995)

• «Μια Μέρα τη Νύχτα» (2001)

• «Τεστοστερόνη» (2004)

Η ταινία «Μανία» συμμετείχε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, ενώ το «Μ’ αγαπάς;» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

Το 2005, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε ειδικό αφιέρωμα στο έργο του.

Η προσωπική του ζωή

Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Μπέτυ Λιβανού.
Κόρη του είναι η δημιουργός των Yam, Αύρα Πανουσοπούλου, ενώ η δεύτερη κόρη του, Μαργαρίτσα, ασχολείται επίσης με την υποκριτική.

Ο Γιώργος Πανουσόπουλος αφήνει πίσω του ένα σημαντικό κινηματογραφικό έργο και μια δημιουργική πορεία που συνέβαλε στη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής οπτικοακουστικής δημιουργίας — αλλά και μια ταινία που θα θυμίζει πάντα τη σχέση του με την Ικαρία.

The post «Ο σκηνοθέτης που έκανε την Ικαρία… “Αρμενάκι” – Έφυγε ο Γιώργος Πανουσόπουλος» appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Οι φωτογραφίες των ηρώων της Καισαριανής, συγκλόνισαν το Πανελλήνιο, και όχι μόνο, διότι έγιναν ο καθρέπτης, της δικής μας ζωής, και μας καλούν σε απολογία. Μας καλούν ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα, πώς άραγε αξιοποιήσαμε εμείς τη θυσία τους, καθώς  έχουμε σήμερα τη δυνατότητα χάρις στη δική τους θυσία, να διαχειριζόμαστε ελεύθερα τη ζωή μας, και να διεκδικούμε τα αυτονόητα.

Πώς δηλαδή αξιοποιούμε εμείς τη ζωή μας, για να έχουμε την αξιοπρέπεια που αντιστοιχεί στο ανθρώπινο είδος; Το είδος του «σοφού» ανθρώπου, το οποίο  μπορεί ν’ αποκτάει συνείδηση ότι η ζωή του είναι ένα ευαίσθητο  θαύμα, που ευημερεί σε συγκεκριμένες συνθήκες,  μοναδικό κι’ ανεπανάληπτο, και άρα οφείλει να τη σέβεται όσο τίποτα άλλο;

Πολύ περισσότερο, αφού πέρα από τη ζωή, δεν υπάρχει κανένα συμφέρον;

Πόσο επωφεληθήκαμε  της ευκαιρίας που μας έδωσαν με τη θυσία τους αυτοί και άλλοι πολλοί, για να μην ξαναβρεθούμε στην ίδια μοίρα;

Πόσο κατανοήσαμε, και πόσο διδάξαμε και αναδείξαμε την αξία του σεβασμού στην καθημερινότητά μας, για να εμποδίζουμε τον ανθρώπινο εγωισμό να σηκώνει κεφάλι, και ν’ απειλεί την ανθρώπινη υπόσταση ατόμων και ολόκληρων λαών, ενώ ζούμε πάνω σ’ ένα πλανήτη, που έχει τις προδιαγραφές παραδείσου;

Πόσο αναδείξαμε τις προδιαγραφές παραδείσου του πλανήτη μας, που μπορούν να εξασφαλίσουν ευημερία για όλους και όλες, με την προϋπόθεση του σεβασμού στη ζωή;

Δηλαδή του σεβασμού στον εαυτό μας, αλλά και στο κοινωνικό και φυσικό μας περιβάλλον;

Το γεγονός ότι παρατηρούμε σε καθημερινή βάση, και σε κάθε μας βήμα, τόσο τους καθημερινούς ανθρώπους με τους οποίους συναλλασσόμαστε, όσο και τους ηγέτες των λαών, να προσπαθούν να επιβληθούν με τη βία της προπαγάνδας και τη βία των όπλων, ο ένας στον άλλο, τι άλλο άραγε σημαίνει, παρά το ότι και πάλι αφήσαμε τον εγωισμό μας να μας βάλει σε λάθος μονοπάτι;

Το χειρόφρενο στο νέο κατήφορο της ανθρωπότητας, μόνο μια ισχυρή αντίληψη  της έννοιας του σεβασμού εγκατεστημένη σε κάθε ανθρώπινη  συνείδηση, μπορεί να το τραβήξει και να σώσει την ανθρωπότητα από το χειρότερο όλεθρο από όσους έχουν προηγηθεί.

Διότι η συνείδηση του σεβασμού, είναι αυτή που μετατρέπει το ανθρωποειδές σε άνθρωπο.

Και επειδή οι καιροί δεν περιμένουν, ας κοιτάξουμε όλοι και όλες βαθιά στα μάτια αυτούς τους ήρωες, να διαβάσουμε το βάθος και το πλάτος της συνείδησής τους, μήπως και βρούμε το κουράγιο, ν’ αναλάβουμε και τις δικές μας  ευθύνες, όσο έχουμε ακόμη καιρό ειρήνης στη χώρα μας. Γιατί όταν θα ηχήσουν τα τύμπανα του πολέμου, θα είναι αργά να μιλάμε για σεβασμό. Κανείς -καμιά δεν θα μας ακούει. Επειδή ο σεβασμός, είναι η λογική της ζωής. Δεν είναι η λογική της νίκης του θανάτου πάνω στους άλλους, που τους θεωρούμε αντιπάλους αντί να τους έχουμε συνεργάτες.

Έχω τη γνώμη, ότι αν θέλουμε να προστατέψουμε την ειρήνη από τον ασυγκράτητο εγωισμό των γενεών που ακολουθούν, θα πρέπει να στηθούν ανδριάντες σε κάθε τόπο καταγωγής των ηρώων. Δηλαδή σε κάθε χωριό, και σε κάθε γειτονιά που τους γέννησε και τους έθρεψε. Για να μαθαίνουν τα παιδιά από τη μικρή τους ηλικία, ότι η γειτονιά τους και το χωριό τους γέννησε έναν άντρα ή μια γυναίκα, που η συνείδησή τους ξεπερνούσε τα όρια της γειτονιάς τους και του χωριού τους.

Αλλά να δημιουργηθεί και ένας χώρος ηρώων, στην Καισαριανή ή αλλού, όπου κάθε ένας και κάθε μια που υποστήριξε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια με τη θυσία της ζωής του-της, να έχει μια θέση η προτομή του-της. Και το χώρο αυτό, να τον επισκέπτονται υποχρεωτικά όλα τα σχολεία της χώρας, και οι Μαθητές -Μαθήτριες, να παρελαύνουν μπροστά στις χιλιάδες προτομές, των συγκεκριμένων ηρώων.

 Έτσι θα βάλουμε τις βάσεις, για να κάνουμε καθημερινή πράξη το σεβασμό όλων, προς όλους και όλες στην περίοδο της ειρήνης. Και αν επιμείνουμε αυτά να κάνουμε πράξη στην περίοδο της ειρήνης, τότε μπορούμε όλοι και όλες μαζί, με καθημερινές πράξεις, ν’ αποτρέπουμε τους πολέμους.

Κάθε χωριό δικαιούται και οφείλει να συστήσει στις νέες γενιές τους ήρωές του. Το δικό μου χωριό, το Καρκινάγρι της Ικαρίας, το γνωστό στραγγαλισμένο χωριό της Ικαρίας, που ακόμη αναπνέει όσο αναπνέουν οι μετρημένοι γέροντές του, έχει τους δικούς του ήρωες. Τα νέα παιδιά δεν τους γνωρίζουν, αλλά δεν τους γνωρίζουν και πολλοί από τους ενήλικες. Ένας όμως από αυτούς ξεχωρίζει. Είναι ο Σταμάτης Τρατράς. Κατά τον έγκυρο Γιάννη Τσαρνά, που υπηρέτησε ως Γυμνασιάρχης του Γυμνασίου Αγίου Κηρύκου, και αναγνωρίζεται ως ο μεγάλος Δάσκαλος των Ικαριωτών, αν κάποτε ανεγερθεί μνημείο για να τιμηθεί ο αφανής ναύτης, είναι δίκαιο, ο ανδριάντας που θ’ ανεγερθεί, ν’ απεικονίζει τον Σταμάτη Τρατρά. Ήταν ο πρώτος που με το καΐκι του, φυγάδευε από τις ακτές της Αττικής, προς τις ακτές της Μικράς Ασίας, πολιτικούς και στρατιωτικούς, για να φτάσουν στην Αίγυπτο. Επειδή ο Γιάννης Τσαρνάς γνώριζε τον Σ.Τ. πριν από τον πόλεμο, κι’ επειδή κατοικούσε απέναντι από τις φυλακές Αβέρωφ και τον επισκεπτόταν όσο ήταν στη φυλακή, ήταν αυτός που παρέλαβε και τα προσωπικά αντικείμενα του Σταμάτη, όταν αυτός εκτελέστηκε, στις 29-05-1943 στην Καισαριανή, μαζί με άλλους πέντε. Ήταν  τότε, τριάντα δυο χρόνων, και  μόλις είχε παντρευτεί. Το τελευταίο γράμμα του προς τη Μητέρα του, ήταν γραμμένο στο πίσω μέρος ενός πακέτου τσιγάρων. Το  περιεχόμενο ήταν πολύ σύντομο: «Μάνα μην κλαις. Πεθαίνω για την Πατρίδα». Το ταπεινό σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Σ.Τ., βρίσκεται στα ριζά του όρους «ενκυνοφάς».

Η Μητέρα του δεν είχε πάει στο σχολείο, όμως ήταν αεικίνητη, ενστικτωδώς συντονισμένη με το φυσικό της περιβάλλον. Η επίσκεψη στο περιβόλι και το σπίτι της, ήταν μια επίσκεψη στον παράδεισο, απ’ όπου έπαιρνες βαθιές ανάσες αισιοδοξίας.  Παντρεύτηκε δεκαέξι χρόνων, κι’ έμεινε χήρα στα είκοσι έξι της, με έξι παιδιά. Πέντε αγόρια, και ένα κορίτσι. Ο Σταμάτης ήταν ο πρώτος. Ένα δεύτερο παλικάρι έχασε επίσης, με τρόπο παράλογο, στη διάρκεια του πολέμου. Με το παράδειγμά της, τους έδωσε ψυχή για αγώνα, και αξιοπρέπεια. Ήταν η προσωποποίηση της «Μάνας-Κουράγιο». Η ψυχή που τους έδωσε, εκφράστηκε από τα έργα τους.

Όταν ο Σταμάτης διαπίστωσε ότι είχε προδοθεί, παράγγειλε στους συντρόφους ότι θα τα πάρει όλα επάνω του, και οι ίδιοι να υποστηρίξουν μέχρι τέλους, ότι δεν τον γνωρίζουν. Αυτό μου το διηγήθηκε ο γαμπρός του Γιάννης Μάγγουρας, που ήταν μέλος της ομάδας του. Την υπόσχεσή του την τήρησε μέχρι τέλους, παρά τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν οι Γερμανοί ανακριτές. Έτσι προστάτεψε όλους τους συντρόφους του. Ανάλογη ιστορία δεν έχει τύχει να ξανακούσω.

Μήπως έχει έρθει η ώρα να ξυπνήσει και το Καρκινάγρι, και η πολιτεία, για να στήσουμε τον ανδριάντα του Σταμάτη Τρατρά, τουλάχιστον στο Καρκινάγρι, έστω και μετά από ογδόντα χρόνια;

Πληροφορήθηκα ότι ο Ικαριώτης Σκηνοθέτης και ηθοποιός Λεωνίδας Βαρδαρός  που με τα έργα του προσπαθεί να συντηρήσει τις μνήμες των ηρωικών πράξεων των συμπατριωτών μας για τις επόμενες γενιές, ετοιμάζει ένα ντοκιμαντέρ για τον Σταμάτη Τρατρά, κι’ έχει ανάγκη τόσο από πληροφοριακό υλικό, όσο και από οικονομική στήριξη. Όσοι-όσες έχουν κάτι να του προσφέρουν, ας επικοινωνήσουν μαζί του. Το τηλέφωνό του, που δημοσιεύω με την άδειά του, είναι το:  6972850393.

Αν ξυπνήσουμε, μπορούμε να σώσουμε και την αξιοπρέπειά μας, και τη ζωή μας. Αν δεν ξυπνήσουμε, τις ζωές όλων μας, θα τις πάρει το ποτάμι της χυδαιότητας και της λήθης, και καμιά απολίθωση, δεν θα προλάβει να συντηρήσει τα ίχνη τους.

Πούλος Θεολόγος

Φυσιογνώστης-Παιδαγωγός

The post Η θυσία των 200 της Καισαριανής και ο Ικαριώτης ήρωας Σταμάτης Τρατράς appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Η πρώτη συνέντευξη του αναπληρωτή διοικητή του Νοσοκομείου Ικαρίας, Θοδωρή Τσέτσερη, από την ανάληψη των καθηκόντων του, φωτίζει κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία και το μέλλον του νοσοκομείου.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην Ικαριακή Ραδιοφωνία (Ι.Ρ.), ο κ. Τσέτσερης αναφέρεται:

• στη στελέχωση του Νοσοκομείου Ικαρίας, τα πραγματικά δεδομένα και τις ανάγκες σε κρίσιμες ειδικότητες

• στις προσπάθειες ενίσχυσης και προσέλκυσης προσωπικού, μέσα από νέο οργανισμό και κίνητρα

• στη βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής, με ανακαινισμένους εσωτερικούς χώρους και τη δρομολόγηση της ενεργειακής και κτιριακής αναβάθμισης

• στη χρηματοδότηση και δρομολόγηση της ψηφιακής μαστογραφίας, ένα έργο ιδιαίτερης σημασίας για την πρόληψη και την υγεία των γυναικών του νησιού

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2026.

Ακούστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη

Η πρώτη δημόσια τοποθέτηση από την ανάληψη των καθηκόντων

Ο Θοδωρής Τσέτσερης βρίσκεται περίπου έναν χρόνο στη θέση του αναπληρωτή διοικητή του Νοσοκομείου Ικαρίας. Πρόκειται για την πρώτη του συνέντευξη από τότε που ανέλαβε καθήκοντα, δίνοντας μια συνολική εικόνα για την κατάσταση που παρέλαβε, τις αλλαγές που έχουν γίνει και τις προτεραιότητες της επόμενης περιόδου.

Υγειονομικός ο ίδιος, με πολυετή εμπειρία ως νοσηλευτής, γνωρίζει εκ των έσω τη λειτουργία ενός νοσοκομείου — στοιχείο που, όπως σημειώνει, τον βοήθησε να ενταχθεί γρήγορα στα νέα του καθήκοντα.

Στελέχωση: το πραγματικό στοίχημα

Το ζήτημα της στελέχωσης βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης. Σύμφωνα με τον κ. Τσέτσερη, το Νοσοκομείο Ικαρίας καλύπτει περίπου το 70% των οργανικών θέσεων σε ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό, ενώ με επικουρικούς και άλλες μορφές ενίσχυσης η κάλυψη φτάνει σχεδόν στο 100%.

Ωστόσο, παραμένουν ανάγκες σε κρίσιμες ειδικότητες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αναισθησιολογία. Για την κάλυψη των αναγκών αυτών, το νοσοκομείο αξιοποιεί συνεργασίες με άλλα νοσοκομεία, μετακινήσεις γιατρών και συνεργασία με ιδιώτες, ώστε να διασφαλίζεται η λειτουργία των τμημάτων.

Παράλληλα, αναμένονται νέες προκηρύξεις για γιατρούς, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και η συζήτηση για τον νέο οργανισμό του νοσοκομείου, που θα αποτυπώνει πιο ρεαλιστικά τις σημερινές ανάγκες.

Απόσπασμα:
«Βάσει οργανισμού έχουμε περίπου 70% κάλυψη στις μόνιμες θέσεις. Με επικουρικούς φτάνουμε σχεδόν στο 100%. Υπάρχουν ανάγκες και προσπαθούμε να τις καλύψουμε με κάθε δυνατό τρόπο.»

Υποδομές και υλικοτεχνική υποστήριξη: ορατές και ουσιαστικές αλλαγές

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις υποδομές του νοσοκομείου. Όπως επισημαίνει ο αναπληρωτής διοικητής, έχει ολοκληρωθεί η ανακαίνιση των εσωτερικών χώρων, γεγονός που βελτιώνει τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την καθημερινή εμπειρία ασθενών και προσωπικού.

Ταυτόχρονα, δρομολογείται η ενεργειακή και κτιριακή αναβάθμιση του εξωτερικού κτιρίου, μετά την πληρωμή μελέτης που εκκρεμούσε τα προηγούμενα χρόνια, ανοίγοντας τον δρόμο για ένταξη σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

Στον τομέα του εξοπλισμού, το νοσοκομείο έχει ενισχυθεί μέσα από δωρεές ομογενών και αγορές από τον προϋπολογισμό του, ενώ ιδιαίτερη σημασία δίνεται πλέον στις συμβάσεις συντήρησης των μηχανημάτων, ώστε να αποφεύγονται καθυστερήσεις και δυσλειτουργίες.

Απόσπασμα:
«Ο πολίτης όταν μπαίνει στο νοσοκομείο βλέπει κάτι διαφορετικό — πιο προσεγμένο, πιο λειτουργικό.»

Ψηφιακή μαστογραφία: μια σημαντική εξέλιξη για το νησί

Από τα πιο ουσιαστικά νέα που ανακοινώθηκαν στη συνέντευξη είναι η δρομολόγηση της ψηφιακής μαστογραφίας στο Νοσοκομείο Ικαρίας, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση ύψους περίπου 250.000 ευρώ.

Πρόκειται για μια εξέλιξη με ιδιαίτερη σημασία για την πρόληψη και την υγεία των γυναικών του νησιού, καθώς μειώνει την ανάγκη μετακίνησης εκτός Ικαρίας για βασικές εξετάσεις. Η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη, με γραφειοκρατικά στάδια να απομένουν, ενώ προβλέπεται και εκπαίδευση του προσωπικού που θα υποστηρίξει τη λειτουργία του μηχανήματος.

Απόσπασμα:
«Η ψηφιακή μαστογραφία είναι πολύ σημαντική για τις γυναίκες του νησιού. Έχει ξεκινήσει η διαδικασία και προχωρά.»

Λειτουργία βασικών μονάδων και συνολική εικόνα

Ο κ. Τσέτσερης αναφέρεται συνοπτικά και στη λειτουργία βασικών μονάδων του νοσοκομείου, όπως ο αξονικός τομογράφος και η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, οι οποίες λειτουργούν κανονικά, με συνεργασίες όπου χρειάζεται για τη διασφάλιση της καθημερινής κάλυψης.

Παρότι δεν πρόκειται για «είδηση», η σταθερή λειτουργία τους αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την αυτονομία του νοσοκομείου και τη μείωση μετακινήσεων ασθενών όπου αυτό είναι εφικτό.

Κλείνοντας: άνθρωποι, συνεργασία και επόμενα βήματα

Κλείνοντας τη συζήτηση, ο αναπληρωτής διοικητής στάθηκε ιδιαίτερα στους ανθρώπους του νοσοκομείου — γιατρούς, νοσηλευτές, διοικητικούς, παραϊατρικό προσωπικό, καθαριότητα και τεχνικούς — υπογραμμίζοντας ότι η βελτίωση της λειτουργίας είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας.

Η πρώτη αυτή δημόσια τοποθέτηση σκιαγραφεί μια εικόνα σταθεροποίησης, βελτίωσης και προγραμματισμού για το Νοσοκομείο Ικαρίας, με ανοιχτά ζητήματα αλλά και σαφείς προτεραιότητες για το επόμενο διάστημα.

Εικόνα από την Αιμοδοσία στο Παλαιό Δημαρχείο Αγίου Κηρύκου Ικαρίας – Αύγουστος 2025

Συνέντευξη: Δημήτρης Φιλιπποπολίτης
Μέσο: Ικαριακή Ραδιοφωνία (Ι.Ρ.)
Ημερομηνία: 28 Ιανουαρίου 2026

The post Νοσοκομείο Ικαρίας: στελέχωση, υποδομές και νέες υπηρεσίες appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Η έννοια της τιμής προς όσους και όσες προστάτεψαν την ελευθερία και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού στον πόλεμο του 1940, αλλά και σε όλους τους πολέμους:

Να κατακτούμε εμείς οι ζωντανοί κάθε μέρα, περισσότερο σεβασμό στον εαυτό μας.

Διότι πίσω από τον περισσότερο συντονισμό που φέρνει το πρακτικό αποτέλεσμα, βρίσκεται ο περισσότερος σεβασμός στον εαυτό μας και στους άλλους.

Αναβαθμίζουμε το σεβασμό στον εαυτό μας, όταν ανακαλούμε στη μνήμη μας και αναγνωρίζουμε τις ηρωικές πράξεις των ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για τη δική μας αξιοπρέπεια κι’ ελευθερία.

Ένας από αυτούς τους ήρωες, είναι ο Σταμάτης Τρατράς. Γέννημα -θρέμμα του Καρκιναγρίου της Ικαρίας, μεγαλωμένος από μια χήρα μάνα με έξι παιδιά, δεν αξιώθηκε μέχρι σήμερα καμιάς μνήμης από τους συμπατριώτες του, παρά την απαράμιλλη γενναιότητά του.

Θα είχε σημασία να ρωτήσει κάποιος τους σημερινούς κατοίκους του χωριού του, τι γνωρίζουν για το Σταμάτη Τρατρά.

Μπορεί και να μην γνωρίζουν τίποτα. Η ψυχή τους έχει παραδοθεί σε άλλα… Στην πραγματικότητα δεν έχει απομείνει ψυχή. Παρ’ όλα αυτά, κάθε χρόνο γιορτάζουμε εν αφασία, γενικά και αόριστα.

Ο Σταμάτης Τρατράς, ήταν ένας γενναίος άντρας, από αυτούς που δεν βρίσκεις εύκολα. Ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε τις μεταφορές πολιτικών, στρατιωτικών, αλληλογραφίας και χρημάτων, από και προς τη Μικρά Ασία, μετά την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς. Μετά από δεκαεννέα ταξίδια, προδόθηκε, συνελήφθη και εκτελέστηκε μετά από φρικτά βασανιστήρια, στις 20-5-1943, στην Καισαριανή.

Όπως μου είπε πολύ αργότερα ο γαμπρός του Γιάννης Μαγγούρας, που ήταν μέλος της ομάδας του, όταν άρχισαν να συλλαμβάνουν τα μέλη του πληρώματός του, τους διεμήνυσε ότι θα τα πάρει όλα επάνω του. Κι’ εκείνοι να υποστηρίξουν σταθερά, ότι δεν τον γνωρίζουν. Έτσι και έκανε μέχρι τέλους, κι’ έτσι έσωσε τους συντρόφους του, παρά τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία υπεβλήθη.

Γι’ αυτό τον άντρα, δεν υπήρξαν μέχρι σήμερα τα ψυχικά αποθέματα από τους συμπατριώτες του για ένα μνημείο, ούτε στο χωριό του.

Επομένως όπως και σε πολλές άλλες γιορτές, γιορτάζουμε την αφασία μας.

Πούλος Θεολόγος

The post “Η μνήμη και η αμνησία” – Για τον Ικαριώτη ήρωα Σταμάτη Τρατρά appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

• Διαχείριση απορριμμάτων: Αρνητικό το Υπουργείο για την χωροθέτηση ΣΜΑ στο Πλωμάρι (Βίντεο)
• Διαχείριση απορριμμάτων στην Ικαρία: Τα επόμενα βήματα για τη χωροθέτηση ΣΜΑ

Ευτυχώς, ο κίνδυνος να μετατραπούν τα όμορφα χωριά μας από τοποθεσίες ιδιαίτερου κάλλους σε χώρους μεταφοράς αποβλήτων προς το παρόν αποφεύχθηκε όχι χάρη στον αγώνα της δημοτικής αρχής, όπως θα έπρεπε, αλλά αντίθετα στην πρότασή της.

Τον περασμένο Ιούνιο στην ενημέρωση του Δημάρχου στον Εύδηλο για το ΣΜΑ στο Πλωμάρι κάποια συμπατριώτισσα, που μου διέφυγε το όνομά της ,ρώτησε γιατί δεν ερωτήθηκαν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, πριν παρθεί η απόφαση.

Η απάντηση ήταν “εμείς δεν αποφασίζουμε προτείνουμε” λες και όποιος προτείνει κάτι δε θέλει να γίνει αυτό που προτείνει. Αν κάποιος το θεωρεί αυτό λογική απάντηση, ας μας εξηγήσει πώς γίνεται να προτείνω κάτι που θεωρώ επιβλαβές.

Εδώ να αναφέρω ότι ο Ριζοσπάστης 05/08/2025 σε άρθρο με τίτλο ” Προωθεί σαν τον κλέφτη τα σχέδια για καρκινογόνα καύση σκουπιδιών σε όλη την Ελλάδα” καλεί σε λαϊκό αγώνα, για να μην προχωρήσει η καρκινογόνα καύση και το ΚΚΕ ανακοίνωσε ότι η καύση είναι Καρκινογόνος απειλή για το λαό-χρυσάφι για τους ομίλους.

Εγώ, λοιπόν, θα πρότεινα για θέματα που απειλούν το οικοσύστημα και την υγεία μας να μην αποφασίζετε εσείς αλλά οι ειδικοί στο περιβάλλον και πάντα μετά από ενημέρωση και διάλογο με τους κατοίκους αυτού του τόπου.

Εσείς μπορείτε να αποφασίσετε για πολλά άλλα στα οποία η πλειοψηφία του νησιού συμφωνεί:

Να καθαρίσετε τα δάση και τα χωράφια από τα άχρηστα αντικείμενα που ξεχειλίζουν .

Να διεκδικήσετε συγκοινωνία Χειμώνα Καλοκαίρι κόντρα στα συμφέροντα ορισμένων, ώστε να μην είναι αδύνατον να εργαστεί όποιος δε διαθέτει Ι.Χ.

Να προστατεύσετε τη ζωή μας από τους ασυνείδητους, που παρκάρουν χωρίς συνέπεια ακόμα και στο χώρο στάθμευσης αναπήρων και προσπερνούν με 80 Χιλιόμετρα, όταν το όριο στην πινακίδα λέει 20 κάνοντας και τη σχετική χειρονομία σε όποιον σέβεται το όριο που αναγράφεται, γιατί καμιά συνέπεια δεν έχει η εγκληματική τους στάση.

Να εξασφαλίσετε με έλεγχο από δημοτικό υπάλληλο ελεύθερες ζώνες διέλευσης ασθενοφόρου και πυροσβεστικής, όταν γίνεται το αδιαχώρητο στον Αρμενιστή και στον Εύδηλο το καλοκαίρι.

Να διαμορφώσετε το χώρο αναμονής στο λιμάνι του Ευδήλου, ώστε να μην περιμένουν το πλοίο χωρίς καν σκέπαστρο οι επιβάτες μέσα στον καύσωνα, αφού δεν υπάρχει πια κυλικείο.

Να αποφασίσετε τέλος το λαό που επικαλείστε να τον ρωτάτε και να τον σέβεστε.

Στην προηγούμενη ανάρτησή μου είχα επισημάνει ότι η μεταφορά των αποβλήτων στη Χίο ,που ψήφισαν ΛΑΣ ΑΣΠΙ εκτός της Δημοτικής Κίνησης Πολιτών, θα οδηγούσε στα σημερινά γεγονότα, πράγμα που ,δυστυχώς, επιβεβαιώθηκε.

Η Κυβέρνηση υλοποιεί το σχέδιο καύσης των απορριμμάτων με την μεταφορά τους σε έξι σταθμούς μεταξύ των οποίων και ένας στην Αττική, όπου σχεδιάζουν να μεταφέρουν και τα απορρίμματα μας.

Το ΧΥΤΥ της Χίου έκλεισε, επομένως οποιαδήποτε μεταφορά προς τη Χίο αποκλείστηκε.

Τα ΧΥΤΥ στην Ικαρία παραπέμπονται στο αόριστο μέλλον, αφού δεν εξυπηρετούν το δρομολογημένο κυβερνητικό σχέδιο καύσης.

Η λειτουργία ΣΜΑ στην Ικαρία παρά την εκφρασμένη αντίθεση των κατοίκων και τις προφανείς συνέπειες για το περιβάλλον προωθείται με τη στήριξη του Δήμου, αφού προβάλλεται ως μονόδρομος.

Πραγματοποιείται εκστρατεία αποπροσανατολισμού της τοπικής κοινωνίας, ώστε να δεχτεί τη λύση του ΣΜΑ ,που εκ των πραγμάτων θα οδηγήσει σε μεταφορά στην Αττική, αφού η λύση της μεταφοράς στη Χίο αποκλείστηκε. Άρα μοιραία τα ΣΜΑ θα εξυπηρετήσουν όχι την προσωρινή λύση της μεταφοράς αλλά τη μόνιμη λύση της καύσης ανεξάρτητα από την πρόθεση του Δήμου Ικαρίας.

Αναζητούνται συνένοχοι στις Δημοτικές παρατάξεις, που θα συνηγορούν με το Δήμο σε αυτή την πολιτική παίζοντας το ρόλο του “χρήσιμου ηλίθιου”.

Αντιμετωπίζονται οι δημότες που αντιδρούν με βία και απαξίωση, λες και δεν έχουν δικαίωμα να υπερασπιστούν τα

χωριά τους ή σαν να είναι πρόβατα, που πρέπει αδιαμαρτύρητα να δεχτούν ό,τι τους παρουσιάζεται ως υποχρεωτικό από τη Δημοτική αρχή.

Ο Δήμαρχος έφτασε να πει ότι οι χωριανοί ,όταν εξομοιώνουν το ΣΜΑ με ΧΑΔΑ βαφτίζουν το κρέας ψάρι και μπερδεύουν το πουκάμισο με το κασέρι.

Όχι, κύριε δήμαρχε, δεν μπερδεύουν, μπερδεύονται ,όταν εσείς αποδέχεστε τη λύση των ΣΜΑ που όχι μόνο θα μολύνει το περιβάλλον αλλά θα διευκολύνει εκ των πραγμάτων τη μεταφορά στην Αττική, όπου σχεδιάζει η κυβέρνηση να εφαρμόσει την καύση. Και δεν έχουν πρόθεση τα όμορφα χωριά, που παρέλαβαν από τους προγόνους τους, να τα δουν να γίνονται χώροι αποβλήτων και πηγή μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα.

Και μόνο το γεγονός ότι η αντιπολίτευση του Δήμου συμφωνεί με τις ενέργειες του Δημάρχου στο θέμα των σκουπιδιών δείχνει ποιος πραγματικά πρόκειται να ωφεληθεί από αυτή τη διαχείριση του προβλήματος.

Την ίδια στιγμή όλα τα φιλοκυβερνητικά μέσα προσπαθούν να παρουσιάσουν την καύση ως μόνη λύση, γιατί η ανακύκλωση δεν προχωράει γρήγορα και τα σκουπίδια που είναι ανεπεξέργαστα έχουν μεγάλο όγκο. Εξάλλου, όπως λένε, οι νέες τεχνολογίες μειώνουν τις συνέπειες της καύσης.

Στην πραγματικότητα όλες οι ανεξάρτητες μελέτες δείχνουν τις ανυπολόγιστες συνέπειες της καύσης, γι αυτό και υπάρχει αντίδραση από Δήμους, κατοίκους και περιβαλλοντικές οργανώσεις. Ενδεικτικά αναφέρω την ανακοίνωση της Greenpeace στην οποία η καύση χαρακτηρίζεται Ακριβή Αναποτελεσματική Επικίνδυνη και παρουσιάζονται επιστημονικά τεκμηριωμένες οι συνέπειές της.

Είναι προφανές ότι η καύση δεν είναι η μοναδική λύση αλλά εντάσσεται στην πολιτική ιδιωτικοποίησης και εκμετάλλευσης των κοινωνικών αγαθών από το κεφάλαιο: Ανεμογεννήτριες, σκουπίδια, νερό όλα κερδοφόρα για τα οικονομικά συμφέροντα σε βάρος της ποιότητας ζωής του λαού. Γι αυτό και ως απάντηση πρέπει να υπάρξει ένα πανικάριο μέτωπο αντίστασης με αρχή το καυτό θέμα της διαχείρισης των αποβλήτων.

Όσον αφορά τις λύσεις, τώρα που το πρόβλημα έφτασε στο απροχώρητο ,αν και εφικτές δεν είναι εύκολες και απαιτούν ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και στήριξη των δημοτών, ώστε

συνειδητά όλοι να συμβάλλουν σε ένα καθαρό και υγιές περιβάλλον.

Ενδεικτικά αναφέρω:

1. Διαλογή των ανακυκλώσιμων υλικών στην πηγή ή ακόμα καλύτερα να δοθούν σε κάθε σπίτι σακούλες διαφορετικού χρώματος για κάθε υλικό π.χ γυαλί,χαρτί, πλαστικό, αλουμίνιο.θα μπορούσε και με το όνομα κάθε δημότη.

2. Πρόσληψη προσωπικού για να κάνει διαλογή σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο.

3. Κομποστοποίηση των μη ανακυκλώσιμων υλικών.

4. Οικιακοί κομποστοποιητές.

5. Δημιουργία ΧΥΤΥ για το ελάχιστο που θα απομένει σε χώρο που θα υποδειχθεί από ειδικούς στο περιβάλλον μετά από προσεκτική μελέτη και ενημέρωση για τις τεχνικές προδιαγραφές.

6. Να φροντίσει ο Δήμος με τους εργολάβους για τη διαχείριση μπάζων και οικοδομικών υλικών.

7. Να υπάρξει συστηματική ενημέρωση από μηχανικούς περιβάλλοντος στους δημότες, ώστε ο καθένας να γνωρίζει τις συνέπειες της συμπεριφοράς του. Και τέλος πάντων είναι ανήθικο να ξεφορτωθούμε τα σκουπίδια μας, για να δηλητηριαστούν οι κάτοικοι των πόλεων.

Επομένως υπάρχουν εφαρμόσιμες λύσεις, αν υπάρχει βούληση να υπερασπιστείς την υγεία των ανθρώπων και την προστασία του περιβάλλοντος και όχι να δικαιολογήσεις με την ανοχή ή τη συναίνεσή σου τις κυβερνητικές επιλογές.

ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

Επαγγελματίας

The post Άποψη: Η επιλογή των ΣΜΑ καταστροφική για το Περιβάλλον και την Υγεία μας appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.