Ακούραστα, κάτω από τον καυτό ήλιο της Αθήνας, από τις 11 το πρωί μέχρι και τα μεσάνυχτα, όταν και ψηφίστηκε στη Βουλή η αθλιότητα της κυβέρνησης, οι χιλιάδες διαδηλωτές έγραψαν άλλη μια σελίδα στον ιστορικό αγώνα που δίνεται 4 χρόνια τώρα, και «καταψήφισαν» το έγκλημα.

Απαίτησαν να μείνει η ΛΑΡΚΟ ανοιχτή και να διασφαλισθούν όλες οι θέσεις εργασίας.

Θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε στις περιοχές μας και να μη γίνουμε εσωτερικοί μετανάστες», είπε ο Γιώργος Σελεβάκος, πρόεδρος του Σωματείου στα Μεταλλεία Χαλκίδας, καλώντας σε συνέχιση της πάλης.

Η μεγάλη αυτή διαδήλωση ξεκίνησε από το πρωί, όταν στις 11 ξεκινούσε η παναττική στάση εργασίας που είχαν πάρει όλα τα Εργατικά Κέντρα (Αθήνας, Πειραιά, Λαυρίου – Ανατολικής Αττικής, Ελευσίνας – Δυτικής Αττικής και Σαλαμίνας), με τα συνδικάτα να κάνουν δική τους υπόθεση την μαζική συμμετοχή. Στάση εργασίας προκηρύχθηκε και για το Δημόσιο, τόσο στην Αττική όσο και στη Στερεά. Εργατικά Κέντρα από τη Στερεά και την Εύβοια είχαν πάρει αποφάσεις για απεργία και στάσεις εργασίας. Ετσι, δίπλα στα λεωφορεία που ξεκίνησαν από τη Λάρυμνα και τα γύρω χωριά, τα μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ στην Εύβοια και τη Βοιωτία, κατέφθασαν και οι διαδηλωτές που ξεκίνησαν από τη Λαμία, τη Χαλκίδα, τη Λιβαδειά, τη Θήβα. Μια τεράστια κινητοποίηση, που πήρε τη σκυτάλη από την έκτακτη συγκέντρωση της περασμένης Τρίτης, όταν η κυβέρνηση ξεφούρνιζε την ελεεινή της τροπολογία για το λουκέτο της ΛΑΡΚΟ.

Με το συλλαλητήριο αυτό, ένα είναι σίγουρο: Το έργο της κυβέρνησης, παρά την ψηφισμένη πια τροπολογία γίνεται ακόμα πιο δύσκολο. Οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ έχουν ακόμα περισσότερα όπλα, πιο στέρεη την παλλαϊκή αλληλεγγύη για να μείνουν στις δουλειάς και στα σπίτια τους, για να μην τολμήσει κανένας να τους κουνήσει ούτε «ρούπι»!