The post Σύλλογος Εργάνη Αθηνά: Έκθεση για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Η 8^η Μαρτίου είναι η ημέρα που θυμόμαστε και τιμάμε τα κεκτημένα για την καταπολέμηση της αδικίας κατά των γυναικών και μια ημέρα έκφρασης αλληλεγγύης προς όλα τα σημεία του πλανήτη όπου οι γυναίκες έχουν λιγότερα δικαιώματα από αυτά που σε εμάς θεωρούνται αυτονόητα.

Ελπίζουμε σε ένα μέλλον με πραγματική ισότητα και δικαιώματα για όλους.

Με εκτίμηση,

Ο Έπαρχος Ικαρίας και Φούρνων Κορσεών

Μαρκάκης Κωνσταντίνος

The post Ο Έπαρχος Ικαρίας-Φούρνων για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ένώ η πρώτη τήρηση της Ημέρας γυναίκας πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1909 στη Νέα Υόρκη, η 8η Μαρτίου προτάθηκε από τη Διεθνή Διάσκεψη Γυναικών του 1910 ώστε να καθιερωθεί μια «Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας».

Αφού οι γυναίκες κέρδισαν το δικαίωμα ψήφου στη Σοβιετική Ρωσία το 1917, η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε ως εθνική αργία εκεί. Την εποχή εκείνη εορταζόταν κατά κύριο λόγο από το σοσιαλιστικό κίνημα και τις κομμουνιστικές χώρες μέχρι την υιοθέτησή της το 1975 από τα Ηνωμένα Έθνη.

Η Ιστορία 

Η πρώτη τήρηση της “Ημέρας της Γυναίκας”, ονομαζόταν «Εθνική Ημέρα της Γυναίκας»  και πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1909 στη Νέα Υόρκη, όπου διοργανώθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αμερικής  κατόπιν εισήγησης της Τερέζα Μαλκίελ. Αν και υπήρξαν ισχυρισμοί ότι η μέρα γιόρταζε την διαμαρτυρία των εργατριών στην κατασκευή ενδυμάτων στην Νέα Υόρκη στις 8 Μαρτίου του 1857, οι ερευνητές τους καταρρίπτουν ως μύθο.

Στις 19 Αυγούστου 1910 διοργανώθηκε Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών ως πρόδρομος της γενικής συνάντησής της Δεύτερης Διεθνούς Σοσιαλιστικής Κοινότητας στη Κοπεγχάγη της Δανίας.

Εμπνευσμένη εν μέρει από τους Αμερικανούς σοσιαλιστές, η Γερμανίδα Σοσιαλίστρια Λουίζε Τσίτς πρότεινε την καθιέρωση μιας ετήσιας Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας και υποστηρίχθηκε από τη συνάδελφο σοσιαλίστρια και αργότερα κομμουνίστρια ηγέτιδα Κλάρα Τσέτκιν, υποστηριζόμενη από την Κέιτ Ντούκε χωρίς όμως να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία.

Οι αντιπρόσωποι (100 γυναίκες από 17 χώρες) συμφώνησαν με την ιδέα ως μέσο προώθησης των ίσων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του εκλέγειν για τις γυναίκες.

Το επόμενο έτος, στις 19 Μαρτίου 1911, η Παγκόσμια ημέρα γυναίκας σηματοδοτήθηκε για πρώτη φορά με τη συμμετοχή πάνω από ένός εκατομμυρίου ανθρώπων στην Αυστρία, τη Δανία, τη Γερμανία και την Ελβετία. Μόνο στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία υπήρξαν 300 διαδηλώσεις.

Στη Βιέννη, οι γυναίκες παρήλασαν στην Ρίνγκστρασσε και σήκωσαν πανό για να τιμούν τους μάρτυρες της Κομμούνας των Παρισίων. Οι γυναίκες ζήτησαν να τους δοθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και της κατοχής δημοσίων αξιωμάτων. Διαμαρτυρήθηκαν επίσης κατά της διάκρισης λόγω φύλου στην εργασία. Οι Αμερικανοί συνέχισαν να γιορτάζουν την Εθνική Ημέρα της Γυναίκας την τελευταία Κυριακή του Φεβρουαρίου.

Το 1913 οι Ρωσίδες όρισαν την πρώτη τους Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας το τελευταίο Σάββατο του Φεβρουαρίου (σύμφωνα με το ιουλιανό ημερολόγιο που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε στη Ρωσία).

Παρόλο που υπήρξαν κάποιες απεργίες, πορείες και άλλες διαμαρτυρίες από γυναίκες κατά τα έτη που προηγήθηκαν μέχρι το 1914, καμία από αυτές δεν συνέβη στις 8 Μαρτίου.

Το 1914 έλαβε χώρα η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, πιθανόν επειδή η ημέρα αυτή ήταν Κυριακή και έκτοτε πραγματοποιείται πάντα αυτήν την ημερομηνία σε όλες τις χώρες.Η τήρηση της Ημέρας στη Γερμανία το 1914 ήταν αφιερωμένη στο δικαίωμα ψήφου των γυναικών, το οποίο οι Γερμανίδες απέκτησαν τελικά το 1918.

Στο Λονδίνο πραγματοποιήθηκε πορεία από το Μπόου μέχρι την πλατεία Τραφάλγκαρ προς υποστήριξη της γυναικείας ψηφοφορίας στις 8 Μαρτίου 1914. Η Σίλβια Πάνκχερστ συνελήφθη μπροστά από το σταθμό Τσάρινγκ Κρος πηγαίνοντας να μιλήσει στην πλατεία Τραφάλγκαρ.

Στις 8 Μαρτίου του 1917 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο), στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Πετρούπολη, οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διαδήλωσαν γεμίζοντας τους δρόμους όλης την πόλη. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της ρωσικής επανάστασης.

Οι γυναίκες στην Αγία Πετρούπολη έκαναν απεργία εκείνη την ημέρα για το “Ψωμί και την Ειρήνη” – απαιτώντας το τέλος του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου, τον τερματισμό των ελλείψεων τροφίμων και το τέλος του τσαρισμού.

Ο Λέων Τρότσκι έγραψε ότι “η 23η Φεβρουαρίου (8 Μαρτίου) ήταν η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας και υπήρξαν συναντήσεις και δρώμενα. Όμως δεν φανταζόμασταν ότι αυτή η «Ημέρα της Γυναίκας» θα κήρυττε την έναρξη της επανάστασης. Έγιναν επαναστατικές ενέργειες αλλά χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία. Το πρωινό, παρά τις διαταγές που είχαν λάβει, οι εργάτριες των κλωστοϋφαντουργίων εγκατέλειψαν τη δουλειά τους στα διάφορα εργοστάσια και έστειλαν αντιπροσώπους για να ζητήσουν υποστήριξη για την απεργία … που οδήγησε σε μαζική απεργία … όλοι βγήκαν στους δρόμους”. Επτά ημέρες αργότερα, ο αυτοκράτορας της Ρωσίας, ο Νικόλαος Β παραιτήθηκε και η προσωρινή κυβέρνηση χορήγησε στις γυναίκες δικαίωμα ψήφου.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Μπολσεβίκικη Αλεξάνδρα Κολλοντάι και ο Βλαντιμίρ Λένιν όρισαν την 23η Φεβρουαρίου (8 Μαρτίου) ως επίσημη αργία στη Σοβιετική Ένωση, αλλά συνέχισε να είναι εργάσιμη μέρα μέχρι το 1965. Στις 8 Μαΐου 1965 με το διάταγμα του ΕΣΣΔ Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ, η Διεθνής Ημέρας της Γυναίκας κηρύχθηκε ως μη εργάσιμη ημέρα στην ΕΣΣΔ “για τον εορτασμό των εξαιρετικών προτερημάτων των σοβιετικών γυναικών στην κομμουνιστική οικοδόμηση, στην υπεράσπιση της πατρίδας τους κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, στον ηρωισμό και την ανιδιοτέλεια στο μέτωπο και στα μετόπισθεν και επίσης σηματοδοτώντας τη μεγάλη συμβολή των γυναικών στην ενίσχυση της φιλίας μεταξύ των λαών και τον αγώνα για την ειρήνη. Έτσι η ημέρα των γυναικών πρέπει να γιορτάζεται όπως και οι άλλες αργίες”.

Από την επίσημη υιοθέτησή της στη Σοβιετική Ρωσία μετά την Επανάσταση το 1917, η ημέρα εορταζόταν κυρίως στις κομμουνιστικές χώρες και από το κομμουνιστικό κίνημα παγκοσμίως. Άρχισε να εορτάζεται από τους κομμουνιστές της Κίνας από το 1922.

Μετά την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας την 1η Οκτωβρίου 1949, το Κρατικό Συμβούλιο κήρυξε στις 23 Δεκεμβρίου ότι η 8 Μαρτίου ορίζεται ως επίσημη αργία, με της γυναίκες στην Κίνα να δικαιούνται μισή ημέρα άδεια.

Η κομμουνίστρια ηγέτιδα Ντολόρες Ιμπάρρουρι οδήγησε μια πορεία γυναικών στη Μαδρίτη το 1936 την παραμονή του ισπανικού εμφυλίου πολέμου.

Τα Ηνωμένα Έθνη ξεκίνησαν να γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας στο Διεθνές Γυναικείο Έτος του 1975. Το 1977, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη να ανακηρύξουν την 8η Μαρτίου ως Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και την παγκόσμια ειρήνη.

Σε όλο τον κόσμο

Η ημέρα είναι επίσημη αργία στο Αφγανιστάν, την Αγκόλα, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία, τη Μπουρκίνα Φάσο,τη Καμπότζη, τη Κίνα (μόνο για γυναίκες), τη Κούβα,τη Γεωργία, τη Γουινέα-Μπισάου, την Ερυθραία, το Καζακστάν, τη Κιργιζία,το Λάος,τη Μαδαγασκάρη (μόνο για γυναίκες),τη Μολδαβία, τη Μογγολία,το Νεπάλ, τη Ρωσία, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, την Ουγκάντα, την Ουκρανία, το Ουζμπεκιστάν,το Βιετνάμ και τη Ζάμπια.

Σε ορισμένες χώρες, όπως το Καμερούν,η Κροατία,η Ρουμανία,η Βοσνία-Ερζεγοβίνη,η Βουλγαρία και η Χιλή η ημέρα δεν είναι αργία, αλλά εορτάζεται ευρέως.

Στη Ρωσία, η ημέρα έχει χάσει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο χρόνο και έχει γίνει απλά μια μέρα για να τιμήσει τις γυναίκες και την γυναικεία ομορφιά.

Στην Ιταλία, για τον εορτασμό της ημέρας, οι άνδρες δίνουν κίτρινες μιμόζες για τις γυναίκες.

Η κομμουνίστρια πολιτικός Τερέζα Ματέι, το 1946, επέλεξε τη μιμόζα ως σύμβολο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας στην Ιταλία, επειδή ένιωθε ότι τα γαλλικά σύμβολα της ημέρας όπως η βιολέτα ήταν πολύ σπάνια και ακριβά για να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά στην Ιταλία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ηθοποιός και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα Μπεάτα Πόσνιακ συνεργάστηκε με τον Δήμαρχο του Λος Άντζελες και το Κυβερνήτη της Καλιφόρνια για να πείσει τα μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ να προτείνουν την επίσημη αναγνώριση της αργίας. Τον Φεβρουάριο του 1994, προτάθηκε νομοσχέδιο από την Μαξίν Ουότερς με την υποστήριξη 79 βουλευτών, σε μια προσπάθεια για επίσημη αναγνώριση της 8ης Μαρτίου ως αργία. Το νομοσχέδιο στη συνέχεια αναφέρθηκε και παρέμεινε στην Επιτροπή Εσωτερικών για τα Ταχυδρομεία και τη Πολιτική Υπηρεσία. Δεν έγινε κάποια ψηφοφορία σε κανένα θάλαμο του Κογκρέσου.

Από το 2019 η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας εορτάζεται ως αργία του ομοσπονδιακού κρατιδίου του Βερολίνου της Γερμανίας.

Πηγή: protothema

The post Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας: Πότε εορτάστηκε για πρώτη φορά appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

ΓΕΝ. ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΣΑΜΟΥ

ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2024  ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ
ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 11:00πμ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ

Στις 8 Μάρτη 1857,οι εργάτριες στα υφαντουργεία της Νέας Υόρκης απεργούν και διαδηλώνουν. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας. Δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν  σημαντικά μικρότεροι απ τους μισθούς των ανδρών. Έτσι στα αιτήματα τους περιλαμβάνονταν η μείωση των ωρών εργασίας στις 10, η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών, αλλά και το σταμάτημα άλλων διακρίσεων λόγο καταγωγής κλπ

Στο όνομα της <<ισότητας των δυο φύλων>>, ξηλώνονται δικαιώματα και κατακτήσεις των γυναικών που είχαν κερδηθεί με αγώνες και θυσίες χρόνων από το εργατικό κίνημα. Στο όνομα της ισότητας τιμωρείται η εγκυμοσύνη στα δημόσια νοσοκομεία με απόφαση του υπουργείου υγείας μη αναγνωρίζοντας τους μήνες κύησης και λοχείας σαν προϋπηρεσία στις τελευταίες προκηρύξεις.

Στις υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας, ΕΚΑΒ το 60% των υπηρετούντων υπαλλήλων είναι γυναίκες. Αγωνίζονται στη πρώτη γραμμή προσφέροντας ποιοτικές υπηρεσίες υγείας με εξαντλητικά ωράρια, δεκάδες χρωστούμενα ρεπό και άδειες.
Οι συνθήκες εργασίας λόγω των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού είναι εξαντλητικές. Κάνουν βάρδια σε τμήματα 30-40 ασθενών μια ή δυο Νοσηλεύτριες. Συνεχείς είναι οι εφημερίες των γιατρών γυναικών χωρίς σταματημό. Δουλεύουν νυχθημερόν με πολύ χαμηλές αμοιβές όπως όλοι οι υγειονομικοί και προνοιακοί υπάλληλοι.

Σε έναν κλάδο που αποτελεί μια από τις πιο βαριές και ανθυγιεινές εργασίες, που η εντατικοποίηση της εργασίας τσακίζει κόκαλα, οι ελαστικές μορφές εργασίας γίνονται κανόνας μαζί με την εργασιακή ανασφάλεια των συμβάσεων, με την απόφαση της κυβέρνησης να επεκτείνουν τους εργολάβους στην καθαριότητα , σίτιση, φύλαξη, και άλλου (ΣΟΧ, τρίμηνα), οι επαγγελματικές ασθένειες θερίζουν. Σε έναν κλάδο με εργαζόμενους “πολλών ταχυτήτων” που το δικαίωμα στην προστασία της μητρότητας, στην ασθένεια, στην ξεκούραση, εξαρτάται από ….τη σύμβαση σου!

Το σωματείο μας καλεί όλες τις γυναίκες του κλάδου, να μπουν μπροστά στους αγώνες, να σηκώσουν κεφάλι, να αναμετρηθούν με τις δυσκολίες και τα εμπόδια που τους βάζει το σύστημα και μαζί με τους άνδρες συναδέλφους μας να διεκδικήσουμε:

      ► Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

      ► Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με επείγουσες διαδικασίες.

      ►   Ένταξη στα Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

      ► Δωρεάν παιδικούς σταθμούς στους χώρους εργασίας

      ► Ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών:

• Δημόσια, δωρεάν, ποιοτική υγεία
• Δημόσιες δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας
• Δημόσιες δωρεάν υπηρεσίες στήριξης, για τα θύματα της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας (ψυχολογική, νομική και κοινωνική στήριξη)
• Παροχή παιδικών κατασκηνώσεων και υπηρεσιών δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά

► Νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία

 Η ΑΔΕΔΥ αφιερώνει τον φετινό εορτασμό της 8ης Μάρτη στις γυναίκες της Παλαιστίνης που είναι αυτές και τα παιδιά τους τα πρώτα θύματα αυτού του πολέμου.

Σήμερα 167 χρόνια μετά την απεργία των γυναικών στα κλωστοϋφαντουργεία της Νέας Υόρκης για καλύτερες συνθήκες εργασίας, η ανάγκη για αγώνα και διεκδίκηση των γυναικών του μόχθου δεν έχει σωπάσει και στον κλάδο της υγείας, όπως απέδειξαν οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των υγειονομικών.

ΤΟ Δ.Σ.

The post Εργαζόμενοι Νοσοκομείου Σάμου: Στάση εργασίας για την Ημέρα της Γυναίκας appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Με σύνθημα :

“Τα δικαιώματα των γυναικών δεν χωράνε

στην Ευρωπαϊκή Ένωση των επιχειρηματικών ομίλων και των πολέμων.

Παρασκευή 8 Μάρτη στις 7.00 μμ αίθουσα Χριστού Ραχών .

Παλεύουμε ασυμβίβαστα για τη γυναικεία ισοτιμία”.

Στεκόμαστε δίπλα στις γυναίκες του μόχθου, τις εργαζόμενες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις νέες μητέρες, τις συνταξιούχους στέλνοντας μήνυμα συλλογικής διεκδίκησης και δράσης.

Η ‘Ενωση Δημοκρατικών Γυναικών Ικαρίας  και η Ομάδα Γυναικών Αγ. Κηρύκου (μέλη ΟΓΕ) τιµάμε την 8 Μάρτη και απευθυνόμαστε σε όλες τις γυναίκες του µόχθου: Στις εργαζόµενες και τις αυτοαπασχολούµενες, στις µισθωτές & αυτοαπασχολούµενες επιστηµόνισσες, στις αγρότισσες, στις φοιτήτριες, στις νέες µητέρες,  στις συνταξιούχους, στις µετανάστριες & πρόσφυγες

 Η Παγκόσµια Ηµέρα της Γυναίκας είναι αφιερωμένη σε όλες εσάς, που είστε αγωνίστριες της ζωής

Οι µεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούµενων αιώνων φωτίζουν και σήµερα το δρόµο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουµε όλα όσα είναι αναγκαία και µπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιµία και τη χειραφέτησή µας. Σήµερα τον 21ο αιώνα, η επιστηµονική πρόοδος και η ψηφιακή τεχνολογία µπορούν να εξασφαλίσουν σε όλες µας:

Σταθερή δουλειά µε σταθερό ωράριο και λιγότερες ώρες εργασίες, µε Συλλογικές Συµβάσεις, µε αξιοπρεπείς µισθούς που θα καλύπτουν τις ανάγκες µας, µε κατοχυρωµένη Κυριακάτικη αργία, µε µέτρα υγείας και ασφάλειας, ουσιαστικής προστασίας της µητρότητας και του γυναικείου οργανισµού στο χώρο εργασίας.

Σύγχρονες αποκλειστικά δηµόσιες και δωρεάν κοινωνικές υποδοµές και υπηρεσίες για την Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια, την Προσχολική Αγωγή για την προστασία των γυναικών, των παιδιών και της οικογένειας από την πολύµορφη βία των εκµεταλλευτών µας.

Φραγµός και εµπόδιο για να ζήσουµε όπως µας αξίζει µπαίνει η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης που υλοποιούν οι κυβερνήσεις και στηρίζουν όλα τα κόµµατα που βαδίζουν στις ράγες της.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνθλίβει τα δικαιώµατα των γυναικών του µόχθου γιατί είναι ασυµβίβαστα µε τα συµφέροντα των ευρωπαϊκών επιχειρηµατικών οµίλων. Γι αυτό:

Για να αυξήσουν τα κέρδη τους τα µονοπώλια εκµεταλλεύονται άγρια τη γυναικεία εργατική δύναµη, µας υποχρεώνουν να εργαζόµαστε µε ελαστικές εργασιακές σχέσεις, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώµατα, κάνουν τη ζωή των γυναικών λάστιχο, εξαφανίζοντας τον ελεύθερο χρόνο µας.

Λογαριάζουν ως κόστος για το κράτος τις ανάγκες µας και µας υποχρεώνουν να χρυσοπληρώνουµε για να τις καλύψουµε.

Για να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί οι όµιλοι, η ΕΕ σε συνεργασία µε το ΝΑΤΟ σπέρνει τον πόλεµο σε κάθε γωνιά του πλανήτη, σκορπώντας το θάνατο, τη φτώχεια και την προσφυγιά.

Το µήνυµα της Παγκόσµιας Ηµέρας της Γυναίκας, παραµένει ζωντανό και επίκαιρο

Γιατί ατοµικά δεν µπορούµε να ξεφύγουµε από τα αδιέξοδα της καθηµερινότητας.

Γιατί µόνο συλλογικά µπορούµε να παλέψουµε ενάντια στην εκµετάλλευση και την καταπίεση, ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιµίας, που αποκτά σήµερα νέες µορφές

ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΙΣΟΤΗΜΙΑ

Αντιπαλεύουµε την πολιτική της ΕΕ που στο όνοµα “συµφιλίωσης οικογενειακών και επαγγελµατικών υποχρεώσεων” εντείνει την ανισοτιµία εξουθενώνοντας τις εργαζόµενες µε νέες µορφές εκµετάλλευσης στις συνθήκες της “ψηφιακής” οικονοµίας, µε αποτέλεσµα να χάνεται κάθε διάκριση µεταξύ εργάσιµου και µη εργάσιµου χρόνου, να αυξάνεται η εντατικοποίηση. Την ίδια στιγµή ρίχνει στις πλάτες των γυναικών και των οικογενειών τους την ευθύνη της φροντίδας των βρεφών, των νηπίων, των ηλικιωµένων, των ΑµΕΑ, υποχρεώνοντας τες να βάζουν βαθειά το χέρι στην τσέπη για να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτές.

∆εν ανεχόµαστε η ΕΕ να καταδικάζει τις αυτοαπασχολούµενες να φυτοζωούν πνιγµένες στα χρέη, ανασφάλιστες, χωρίς προστασία της µητρότητας, εγκλωβισµένες ακόµα και τις Κυριακές για να θησαυρίζουν τα µεγαθήρια. Ούτε συµβιβαζόµαστε οι αγρότισσες στην ύπαιθρο να ξεκληρίζονται καθώς βλέπουν τους καρπούς του κόπου τους να πουλιούνται για ένα κοµµάτι ψωµί. Γιατί η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ ευνοεί τους µεγαλέµπορους, τους µεσάζοντες, τις µεγάλες επιχειρήσεις τροφίµων, τις “πράσινες µπίζνες”.

∆εν δεχόµαστε την πολιτική της ΕΕ που µας αφήνει απροστάτευτες απέναντι στην εργοδοτική βία, τη βία µέσα στην οικογένεια, στις διαπροσωπικές σχέσεις. Την ίδια στιγµή την αντιµετωπίζει ως κόστος για το κράτος και τους οµίλους. Γι αυτό οι κακοποιηµένες γυναίκες δεν έχουν την αναγκαία στήριξη του κράτους µε δωρεάν δοµές και υπηρεσίες στις οποίες θα µπορούν να καταφύγουν για να έχουν βοήθεια οικονοµική, νοµική, ψυχολογική γι αυτές και για τα παιδιά τους.

Αποκαλύπτουµε ότι οι διακηρύξεις της ΕΕ περί “συµµετοχής των γυναικών στα Κέντρα Λήψης Αποφάσεων”, η εκλογή της Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν και 13 γυναικών ως µέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν µπορούν να την εξωραϊσουν, δεν βελτίωσαν τη ζωή των γυναικών µισθωτών και αυτοαπασχολούµενων της πόλης και της υπαίθρου στη χώρα µας, όπως και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό που ενδιαφέρει την ΕΕ και προωθεί την συµµετοχή των γυναικών στα ∆Σ των οµίλων είναι η συµβολή στην αύξηση των κερδών τους και η αποτελεσµατικότητά των γυναικών στελεχών στο ξεζούµισµα των εργαζοµένων τους.

∆εν συµβιβαζόµαστε µε την εµπορευµατοποίηση της Υγείας, ακόµα και της αναπαραγωγικής υγείας, της Ιατρικώς Υποβοηθούµενης Αναπαραγωγής, για να γιγαντώνονται τα κέρδη των επιχειρηµατικών οµίλων της Υγείας. Αντιπαλεύουµε µια από τις ακραίες µορφές εµπορευµατοποίησης του γυναικείου σώµατος και εκµετάλλευσης της γυναίκας, την εµπορική “παρένθετη µητρότητα”.

∆εν παζαρεύουµε το δικαίωµα της νέας και του νέου στις δηµόσιες και δωρεάν σπουδές, για πτυχία µε αξία και όχι µε βάση την τσέπη των γονιών τους. Υψώνουµε τη φωνή µας µαζί µε το φοιτητικό και µαθητικό κίνηµα ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήµια, στην ευρωπαϊκή κανονικότητα της εµπορευµατοποίησης της µόρφωσης των παιδιών µας.

∆εν αποδεχόµαστε η ΕΕ σε συνεργασία µε το ΝΑΤΟ να σπέρνει τον πόλεµο σε κάθε γωνιά του πλανήτη, σκορπώντας το θάνατο, τη φτώχεια και την προσφυγιά, για να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί οι ευρωπαϊκοί όµιλοι. Απαιτούµε “Καµία εµπλοκή της Ελλάδας στα ιµπεριαλιστικά σχέδια. Να γυρίσουν πίσω η ελληνική φρεγάτα, οι Ένοπλες ∆υνάµεις που βρίσκονται σε ΝΑΤΟϊκές αποστολές εκτός συνόρων. ∆ε θα δεχτούµε ως µανάδες τα παιδιά µας να θυσιάζονται για τα συµφέροντα των εκµεταλλευτών µας”.

Στήνουµε φραγµό απέναντι στον “ατοµικό δικαιωµατισµό”, που ισοπεδώνει τα κοινωνικά δικαιώµατα των γυναικών του µόχθου.

Απορρίπτουµε τις κατευθύνσεις τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης, των κυβερνήσεων που αποκόπτουν το ατοµικό δικαίωµα από το κοινωνικό του περιεχόµενο, από την αντικειµενική κοινωνική πραγµατικότητα, από την κοινωνία της εκµετάλλευσης και των κοινωνικών διακρίσεων. Με προµετωπίδα τον “ατοµικό δικαιωµατισµό” προβάλλουν την ατοµική επιθυµία του καθενός και της καθεµιάς ως υπέρτατη αξία, πάνω από κάθε κοινωνική ανάγκη, πάνω από κάθε κοινωνικό δικαίωµα που πρέπει να προστατευτεί. ∆εν δεχόµαστε πλούσια ετερόφυλα ή οµόφυλα ζευγάρια να χρησιµοποιούν ευάλωτες, φτωχές γυναίκες ως παρένθετες µητέρες, να προχωρούν στην ακραία αυτή εκµετάλλευση της γυναίκας, του σώµατός της, της αναπαραγωγικής διαδικασίας για να πραγµατοποιήσουν την ατοµική τους επιθυµία.

∆υναµώνουµε τη συλλογική µας πάλη για το δικαίωµα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο- στην προστασία της µητρότητας και του γυναικείου οργανισµούστο δηµιουργικό ελεύθερο χρόνο.

Ελα µαζί µας να δυναµώσουµε τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης ενάντια στην κοινωνία της εκµετάλλευσης και της καταπίεσης για να διεκδικήσουµε ότι είναι σύγχρονο και αναγκαίο για µας και τις οικογένειές µας

The post Ημέρα της Γυναίκας: Εκδήλωση στις Ράχες από την Ένωση Δημοκρατικών Γυναικών Ικαρίας appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Το Λύκειο Ελληνίδων Ικαρίας σας προσκαλεί σε μια Ημερίδα Αφιερωμένη στη Γυναίκα

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Στην αίθουσα του Κουντουμά στις 19.30

Περιλαμβάνει ενημέρωση για ζητήματα

• Πρόληψης και Αντιμετώπισης του Καρκίνου του μαστού από εκπροσώπους του συλλόγου ''Άλμα Ζωής''
• Παρουσίαση χορών από το χορευτικό συγκρότημα του Λυκείου Ελληνίδων Ικαρίας

Facebook Event

The post 8 Μαρτίου – Ημέρα της Γυναίκας από το Λύκειο Ελληνίδων Ικαρίας appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.