Ομιλήτρια θα είναι η συγγραφέας του βιβλίου Φιλιώ Τόλια, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, η οποία θα παρουσιάσει το περιεχόμενο της έκδοσης και θα αναφερθεί στον θεσμό του Πολιτικού Επιτρόπου στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας.

Κυριακή 26 Ιουλίου
20:00
Πλατεία Φραντάτου, Ικαρία

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή στο κοινό.

The post Παρουσίαση βιβλίου για τον Πολιτικό Επίτροπο στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας στον Φραντάτο appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Από την καταστροφική πυρκαγιά του 2021 εμπνεύστηκε ο γλύπτης και μέλος της Επιτροπής Αγώνα της Βόρειας Εύβοιας,  Αντώνης Μορφόγλου , και παρουσιάζει την έκθεση ξύλινων γλυπτών του στις Ράχες Ικαρίας. Οι δημιουργίες του, κυρίως από καμένους κορμούς δέντρων ελιάς της πληγείσας Εύβοιας, είναι καθηλωτικές.

Ο κ. Μορφόγλου μίλησε στην κάμερα της Ικαριακής Ραδιοφωνίας για την έκθεσή του που ταξίδεψε σe πυρόπληκτα χωριά, έλαβε χώρα στο Φεστιβάλ στο Πάρκο Τρίτση και πρόκειται να ταξιδέψει και στην Πάτρα. Ο Αντώνης Μορφόγλου, γλύπτης πέτρας από το 1988, μετά την καταστροφική φωτιά στην Βόρεια Εύβοια το 2021 αποφάσισε να σμιλεύσει ξύλο ελιάς από δέντρα που ήδη τα είχε “σμιλεύσει” βάναυσα η πυρκαγιά.

Η έκθεση τελεί υπο την αιγίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Χριστού Ραχών και θα πραγματοποιείται από τις 9 έως τις 14 Νοεμβρίου στην Πολιτιστική Αίθουσα του Χριστού Ραχών, καθημερινά από τις 18.00 – 22.00 με ελεύθερη είσοδο.

The post Ο πόνος γίνεται τέχνη – Η έκθεση ξύλινων γλυπτών του Αντώνη Μορφόγλου στην Ικαρία appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση, η συγγραφέας Μαρία Αγγέλικα συμμετείχε στην «Ανθολογία αγάπης, μνήμης και μητρικής παρουσίας», που παρουσιάζει το βιβλίο «Άρωμα Μητέρας» του εκδοτικού οίκου #BusinessrisePublishingHouse.

Στο «Ανθολόγιο Άρωμα Μητέρας» αποτυπώνεται και η δική της γραφίδα, ένα απόσπασμα από το βιβλίο που αυτή την περίοδο συγγράφει, αφιερωμένο στη μητέρα σε όλες της τις διαστάσεις.

Το διήγημα έχει στο επίκεντρο την επιλόχειο κατάθλιψη, φωτίζοντας μια εποχή όπου η ιατρική δεν είχε ακόμη αναδείξει αυτήν την ψυχική δυσκολία.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου, στη σκηνή «Μανόλης Αναγνωστάκης», στο πλαίσιο του 53ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως.

Θερμές ευχαριστίες προς την κα. Ιωάννα Λαζάρου (εκδότρια & δημοσιογράφο) και τον εκδοτικό οίκο #BusinessrisePublishingHouse, με έδρα το Miami, για την εμπιστοσύνη και την τιμητική πρόσκληση συμμετοχής σε αυτό το ξεχωριστό Ανθολόγιο.

The post Άρωμα Μητέρας και ”Ικαρίας” στην βιβλιοπαρουσίαση στο Πεδίο του Άρεως appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Βίντεο από την βραδιά Λογοτεχνίας και έκθεση ζωγραφικής με τον Κωνσταντίνο Ρόζο στον Εύδηλο

μιλούν οι: Βασίλης Καρναβάς, ο Σωτήρης Πολίτης, ο Ηλίας Γιαννίρης  και ο Κωνσταντίνος Ρόζος για το Λογοτεχνικό έργο και για τα έργα ζωγραφικής που εκτέθηκαν στον χώρο του Κατσούλειου Ευδήλου Ικαρίας

The post Η Βραδιά Λογοτεχνίας και έκθεσης ζωγραφικής με τον Κωνσταντίνο Ρόζο στον Εύδηλο appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ο Εργατικός Αστέρας Κοζάνης

The post Το βιβλίο του Ν. Μπράτσου “Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική” ταξιδεύει στη Λέσβο appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

23-26 Αυγούστου 2024

Εργαστήρια ποίησης, θεατρικής γραφής και πράξης

«Με τα δικά μου φτερά»

Πέννυ Μηλιά, Δημήτρης Φούτσιας, Κατερίνα Σταθοπούλου

Το Φεστιβάλ Ικαρίας και τα Ικαριακά Δρώμενα οργανώνουν το Φεστιβάλ «Με τα δικά μου φτερά» για δεύτερη χρονιά! Φέτος επιστρέφει δριμύτερο και ανανεωμένο, μετά τη θερμή σας ανταπόκριση στο επιτυχημένο 1^ο φεστιβάλ.

Ένα 4ήμερο ποιητικής – θεατρικής γραφής και πράξης στον Άγιο Κήρυκο Ικαρίας από τις 23 μέχρι τις 26 Αυγούστου 2024. Όλοι μαζί γινόμαστε μια ομάδα και γράφουμε, δημιουργούμε αφηγήσεις και ποιήματα με έμπνευση και αφετηρία το νησί, την ιστορία του αλλά και το δικό μας βίωμα. Αλληλεπιδρούμε, παίζουμε και αναπαριστούμε στη σκηνή. Τα εργαστήρια είναι ανοιχτά σε μαθητές, σπουδαστές, ηθοποιούς, θεατρολόγους, ποιητές, συγγραφείς, αλλά και σε όλους τους φίλους της τέχνης, είτε ήδη έχουν κάνει κάποια βήματα, είτε όχι.

Τα άτομα που θα δηλώσουν συμμετοχή θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμαστούν και να πειραματιστούν, σε ένα περιβάλλον ιδανικό για τις τέχνες και την ελευθερία, όπως η ικαριώτικη φιλοξενία και αλληλεγγύη. Θα εμβαθύνουν στον δρόμο της γραφής που τους αρέσει και στο πέρασμα στη θεατρική πράξη ή στην ποιητική σύνθεση. Το φεστιβάλ υποστηρίζει και υπερασπίζεται τη διαφορετικότητα. Όλα τα άτομα είναι ευπρόσδεκτα και η συμβολή τους εκτιμητέα.

Εργαστήρια:

Για 4 μέρες μπορείτε να παρακολουθήσετε το/τα εργαστήριο/α της επιλογής σας. Τα εργαστήρια, διάρκειας περίπου δύο ωρών το καθένα, θα διεξάγονται στην ελληνική γλώσσα καθημερινά το πρωί με διαλείμματα (ενδέχεται και κάποια απογεύματα), έτσι ώστε τα άτομα που επιθυμούν (και φυσικά το συστήνουμε!) να μπορούν να παρακολουθήσουν και τα τρία εργαστήρια.

Πέννυ Μηλιά – Εργαστήριο ποίησης “Η πτήση και η καταβύθιση”:

Μέσα από δοσμένες και ελεύθερες ασκήσεις και αυτοσχεδιασμούς, πάντα με ελεύθερο πνεύμα και πνοή, θα πάρουμε από το περιβάλλον, το νησί και την ομάδα και θα δώσουμε αφορμές ο ένας στον άλλον για μια πτήση αλλά και καταβύθιση στο σύμπαν της ποίησης και θα απολαύσουμε την ικανότητα μας για άσκηση και δοκιμές στην ποιητική μας φωνή, πρωτόβγαλτη ή εξασκημένη, όπου μας πάει, το καθέν@ “με τα δικά του φτερά”. Οι ανάγκες και το προφίλ των ατόμων που συμμετέχουν θα διαμορφώσουν τελικά το εργαστήριό μας. Περιμένω τις συμμετοχές σας.

Δημήτρης Φούτσιας – Θεατρική Γραφή “Με τα δικά μου φτερά”:

Τι είναι αυτό που κάνει ένα έργο πρωτότυπο και ξεχωριστό; Ποιες ιστορίες θέλουμε να πούμε και δεν είχαμε το θάρρος μέχρι τώρα να τις αποθέσουμε στο χαρτί; Πως αυτές οι ιστορίες αφορούν το σήμερα και ποια σύνδεση έχουν με την εποχή μας; Αντλώντας έμπνευση από το νησί και την ενέργειά του, ξεχνώντας την αίσθηση του χρόνου, σε ένα κύκλο εμπιστοσύνης αφηνόμαστε και ξεδιπλώνουμε τον δημιουργικό μας εαυτό. Με δημιουργικές ασκήσεις φτιάχνουμε μικρά θεατρικά μονόπρακτα και διαβάζουμε τα έργα μας αξιοποιώντας τη δύναμη της ομάδας και του brainstorming. Ταυτόχρονα εμβαθύνουμε σε βασικά εργαλεία της γραφής και του θεάτρου και βλέπουμε ποια είναι εκείνα τα σημαντικά στοιχεία που κάνουν ένα έργο να έχει παλμό, να επιδρά στο νου και στο συναίσθημα και να θεωρείται ολοκληρωμένο ώστε να βρεθεί παραστάσιμο στη σκηνή.

Κατερίνα Σταθοπούλου – Θεατρικός Αυτοσχεδιασμός “Από το χαρτί, στη σκηνή”:

Με ποιον τρόπο η γραφή παίρνει ζωή και γίνεται πράξη επί σκηνής; Πώς μια ιδέα γίνεται “παραστάσιμη”; Τα κείμενα “μιλιούνται”, οι χαρακτήρας “ζωντανεύουν”. Θα συμπλεύσουμε σε αυτό το ιδιαίτερο ταξίδι, είτε βρισκόμαστε στην πλευρά του συγγραφέα/ποιητή, είτε στην αντίπερα όχθη, του ηθοποιού. Πυροδοτική αφετηρία αποτελεί ο λόγος – προφορικός και γραπτός, οι ασκήσεις γραφής που θα διεξαχθούν καθώς και έργα κλασικών/νέων συγγραφέων. Για όχημα θα έχουμε το σώμα, την αναπνοή του, τη φυσική ροή των κινήσεων, το ρυθμό του, το βάρος και τον όγκο του στο χώρο. Καταλύτης θα είναι η φαντασία και το μοναδικό πρίσμα, μέσα από το οποίο βλέπει κανείς ένα κείμενο. Θα δούμε σιγά σιγά τους χαρακτήρες να αναπνέουν, να σκιρτούν και να δρουν επί σκηνής.

Διαδικασία Συμμετοχής:

• Το email για τις συμμετοχές σας είναι ikariaftera@gmail.com

• Στο θέμα: να αναγραφεί «Αίτηση συμμετοχής για το 2ο φεστιβάλ Με τα δικά μου φτερά – Ονοματεπώνυμο».

• Στο σώμα: να αναφέρετε ονομαστικά σε ποιο/ποια εργαστήρια επιθυμείτε να συμμετέχετε. Στο τέλος να αναφέρετε τα στοιχεία επικοινωνίας σας (τηλέφωνο, email).

• Αποστείλετε:  α) ένα συνοπτικό βιογραφικό σας (έως 100 λέξεις) και β) μια σύντομη απάντηση (έως 50 λέξεις)  στην ερώτηση «Γιατί επιθυμείτε να λάβετε μέρος στα συγκεκριμένα εργαστήρια;».

• Καταληκτική ημερομηνία υποβολής 10 Αυγούστου.
• Ηλικία συμμετεχόντων: 16 μέχρι 116.
• Κόστος:  Καταβολή συμβολικού αντιτίμου 20 ευρώ για την κατοχύρωση της θέσης. (Τα άτομα που κατοικούν στην Ικαρία δεν καταβάλλουν αντίτιμο)
• Η επιλογή θα γίνει από τους εισηγητές και θα ενημερώνονται άμεσα όσοι επιλέγονται για να έχουν τον απαραίτητο χρόνο προγραμματισμού του ταξιδιού.
• Περαιτέρω πληροφορίες στο email!

Διοργάνωση: Ικαριακά Δρώμενα – Φεστιβάλ Ικαρίας.  Πρόεδρος: Σταμάτης Βασίλαρος.

*Το πρόγραμμα επιχορηγείται από το Υπουργείο πολιτισμού – τα Ικαριακά Δρώμενα- Φεστιβάλ Ικαρίας είναι εγγεγραμμένα στην Πύλη πολιτιστικών φορέων.

Εισηγητές:

Η Πέννυ Μηλιά γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα. Είναι ποιήτρια, συγγραφέας, performer και ψυχοθεραπεύτρια. Έχει βραβευτεί από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (2007) και την Ένωση Συγγραφέων – Λογοτεχνών Ευρώπης (2009) για την ποίησή της και από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδας (2017) για το θεατρικό της έργο «Ισπανικό καλοκαίρι» (εκδ. Κάπα Εκδοτική, 2019), το οποίο ανέβηκε στο θέατρο Μπιπ (Αθήνα, 2019). Ποιήματά της εκδόθηκαν στα συλλογικά έργα «Ομάδα από ποίηση» (εκδ. Γαβριηλίδης, 2010) και «Υπέρ ονειρίας» (εκδ. Γαβριηλίδης, 2012). Η ποιητική της συλλογή «Μετά τη φωτιά/After the fire» (εκδ. Κάπα Εκδοτική, 2022) εκδόθηκε στα ελληνικά και στα αγγλικά, με έργα επαυξημένης πραγματικότητας από την Άννα Μελή. Καλεσμένη ομιλήτρια στο συνέδριο Performance 2022 του Πανεπιστημίου Πατρών με θέμα “Θεωρητικές και πρακτικές προσεγγίσεις για τo Performance writing“, στο Συμπόσιο “The art and design of XR” (Extended reality) (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση) με θέμα το βιβλίο ποίησης “Μετά τη φωτιά – After the fire” και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας “TECHNO-LOGIA, κόμβος διάδοσης της έρευνας για την τέχνη και την τεχνολογία με θέμα “Τα νέα μέσα στην τέχνη”. Συμμετοχή στην στην έκθεση νέων μέσων «Μέσα στην εικόνα» με την performance «Into the words», στην έκθεση “Ψηφιακή τέχνη, ένας νέος κόσμος” PROJECT 2 ATHENS Contemporary Space με το “Μετά τη φωτιά – After the fire“, στα ROOMS Kappatos art gallery με την Performance “A metamorphosis?” της ANIMATERRA group και ως real time interactive performance – writer στο Xouth Festival, Αθήνα. Έχει παρακολουθήσει πολυάριθμα εργαστήρια και σεμινάρια συγγραφής, ανάλυσης κειμένου, υποκριτικής, στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει συμμετάσχει σε αρχαίο δράμα (Ορέστεια, Τρωάδες, Θεσμοφοριάζουσες), σε θεατρικούς μονολόγους, devised performance και συγγραφικές και μουσικές παραστάσεις. Το διήγημά της “Από το δάσος” εκδόθηκε στον συλλογικό τόμο «Η φωνή της» (εκδ. Καστανιώτης, 2023). Το θεατρικό της έργο «Η Αντιγόνη, οι ξένοι και η φωτιά» διακρίθηκε και παρουσιάστηκε σε αναλόγιο στο θέατρο Vault (2023) και στο Φεστιβάλ Σύγχρονων Ελληνικών Θεατρικών Έργων “WE ARE ALL DIFFERENT” στην Οξφόρδη και το Λονδίνο. Είναι εισηγήτρια σε εργαστήρια ποίησης. Συμμετείχε στο International Video Poetry Festival με την Live performance «Τα πράγματά σου /ΔΕΝ/ είναι η ζωή σου» και στην Δ.Ε.Θ 2024 με το βιντεοποίημά της «Οι Δύο». www.pennymiliawriting.com

Ο Δημήτρης Φούτσιας γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και κατοικεί. Είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης, εισηγητής θεατρικής γραφής και εμψυχωτής θεατρικών ομάδων. Με το θέατρο δραστηριοποιείται ενεργά από το 2010 και έργα του έχουν ανέβει σε Ελλάδα και εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας Plasters όπου και σκηνοθέτησε τρία θεατρικά του έργα, α) «Ριγκολιός το ταξίδι μιας ρίγας» (Επί Κολωνώ, 2014 / Βραβείο Κοινού 2ο Handmade Festival Fabrica 2014 – 15, / Θέατρο Παραμυθίας, 2014 – 16), β)«Patrocluss Anatomy» (Bios Main – Φεστιβάλ 14η Ημέρα, 2016), γ)«Ευχαριστήριος Λόγος» (Θέατρο Εμπρός, 2017). Ήταν βοηθός σκηνοθέτης στο θέατρο Τέχνης στην παράσταση «Αγαμέμνονας, Αισχύλος/Ευριπίδης» σε σκηνοθεσία Κ. Χατζή και μουσική Γ. Κουμεντάκη (2018). Το θεατρικό του έργο «Meatball» (Κάπα Εκδοτική, 2020) διακρίθηκε στο εργαστήριο νέων θεατρικών συγγραφέων (Ε.Ν.ΘΕ.ΣΥ.) και έχει ανέβει μέχρι τώρα σε τέσσερις διαφορετικές παραγωγές. Στην κεντρική σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης (2019), στο θέατρο Αλίκη (2020), στη Θεσσαλονίκη Θέατρο Αθήναιον (2023 – 24, Βραβείο κοινού καλύτερης 2ης παράστασης στα Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2024) και στην Κύπρο από το ιστορικό Θέατρο της ΕΘΑΛ (2023 -24).  Το θεατρικό του έργο, «Το Χιόνι στα Δόντια μου» (Εκδόσεις Άπαρσις, 2022) βραβεύτηκε στο πλαίσιο του «The Outreach Project» για νέες θεατρικές φωνές  υπέρ της αποδοχής της διαφορετικότητας και παρουσιάστηκε στο θέατρο Vault ως σκηνοθετημένο αναλόγιο (2022), στο Simpkins Lee Theater στην Οξφόρδη, στο Φεστιβάλ Αναλογίων Σύγχρονων Ελληνικών Θεατρικών Έργων (2023) και στο Ελληνικό Κέντρο στο Λονδίνο στο ίδιο φεστιβάλ (2023). Το θεατρικό του έργο  «Ο ουρανός κατακούτελα» διατίθεται ελεύθερο στο διαδίκτυο και στη σελίδα του Χάρβαρντ Ναυπλίου. Έχει γράψει συνολικά 11 θεατρικά έργα και επίσης ασχολείται με τη συγγραφή σεναρίων για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έχει επίσης σκηνοθετήσει θεατρικά του έργα ως αναλόγια, «Η κόρη του Θεραπευτή» (θέατρο Σφενδόνη, 2019), Μαδέρα Σως (Πατάρι Gutenberg, 2018) κ.α.. Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις με καταξιωμένους σκηνοθέτες στα θέατρα: Επί Κολωνό, Θέατρο Εμπρός, Φάμπρικα, Παραμυθίας, Bob festival – Φεστιβάλ Πειραιώς, Κηποθέατρο Ζωγράφου, Πολυχώρος Βρυσάκι, Fringe Festival – Vault, κ.α. Το διήγημά του «Νυχτερινή Βάρδια» διακρίθηκε σε διαγωνισμό (Ιανός) και συμμετέχει στον συλλογικό τόμο «Δύο» (Εκδόσεις Ιανός, 2023). Επίσης διδάσκει θεατρική και δημιουργική γραφή σε σχολές υποκριτικής (Θέατρο των Αλλαγών) όπως και αρχές σεναρίου. Περισσότερες πληροφορίες στο www.dimitrisfoutsias.gr.

Η Κατερίνα Σταθοπούλου είναι ηθοποιός, συγγραφέας και νομικός. Γεννήθηκε στην γκρίζα και πολύβουη Αθήνα, όπου ζει σήμερα, όμως κατάγεται από τις πορτοκαλιές του Άργους και τους αμπελώνες της Πάφου. Πτυχιούχος Νομικής ΔΠΘ, διπλωματούχος Δραματικής σχολής «Μοντέρνοι Καιροί», τελειόφοιτη Αγγλικής φιλολογίας ΕΚΠΑ, καθώς και απόφοιτη της Σχολής Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του Θεάτρου Πορεία (εισηγητές : Θανάσης Τριαρίδης, Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης). Συνεργασίες: Θέατρο Faust “Lebensraum” του Θ. Τριαρίδη, σκην. Γ. Σερεμέτη, φωτ. Κ. Φιλίππογλου, Ίδρυμα Κακογιάννη «Η Αρρώστια της Νιότης» σκην. Κοραή Δαμάτη, Ξουθ Φεστιβάλ της ΑΣΚΤ, επιβλέπων Μάνθος Σαντοριναίος, Θέατρο Βαφείο «Οι Στρουθοκάμηλοι», BobFestival, Πειραιώς 260, Τρένο στο Ρουφ, Θέατρο Παραμυθίας, ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, Topolovgrant Festival κ.α. Κινηματογράφος (ως σεναριογράφος και ηθοποιός): “Ceremonia Sagrada”, ταινία μικρού μήκους, σκην. Ανδρέας Παπαδόπουλος, βραβευμένη από Cinematography Awards, Amsterdam και 12th International Film Festival of Larissa. Σεμινάρια: συγγραφής μυθιστορήματος με τον Στρατή Χαβιαρά και μετάφρασης με την Margaret Wesseling στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Πανεπιστημίου Harvard, Masterclass στην Ανάλυση κειμένου και Υποκριτική με τον Ανδρέα Μανωλικάκη στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, 3ο εργαστήριο Νέων Θεατρικών Συγγραφέων (ΕΝΘΕΣΥ) στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, 5ο Εργαστήριο Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής με τον Θανάση Τριαρίδη, Υποκριτική στην Κάμερα με την Πηγή Δημητρακοπούλου, Θέατρο ΙΣΟΝ. Τα θεατρικά της έργα διατίθενται στο διαδίκτυο, ελεύθερα προς ανάγνωση: “Harmony – Η Ανταρσία των Κεφαλιών” στο triaridis.com και στο playground.gr, “Η Μελλοθάνατη Κλειτορίδα” και “Χτύπο στο Χτύπο” στο poreiatheatre.com.

The post 2ο Φεστιβάλ Ικαρίας & Ικαριακά Δρώμενα: “Με τα δικά μου φτερά” appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

O διπλός στόχος του βιβλίου

1) να ξεπεραστεί με νέα πιο πλούσια και εμπεριστατωμένη δουλειά όχι κατ’ ανάγκη από το γράφοντα. Έτσι θα έχει στο προχώρημα της να βοηθήσει τις έρευνες.

2) η γνώση-απάντηση στις εκδοχές του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού της εποχής μας και των πολιτικών-οικονομικών-επιχειρηματικών συμφερόντων που κρύβονται μέσα του.

Να θυμίσω ότι πρόσφατα μπήκε χορηγός στη Μπορούσια Ντόρτμουντ , ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στους φίλους της, η γερμανική πολεμική βιομηχανία Rheinmetall, που εμπλέκεται τόσο στη γενοκτονία που διαπράττει τον Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων, όσο και στον πόλεμο στην Ουκρανία, με την εταιρεία να κατέχει το 5,6% της παγκόσμιας αγοράς πολεμικού υλικού την τελευταία τετραετία.

Επίσης τα προηγούμενα χρόνια η εγκληματική οργάνωση της Χ.Α. στρατολόγησε μαζικά μέσα από τη δυστυχία της στις θύρες των φανατικών οπαδών, τακτική που ακολουθούν εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες, αυτά τα μορφώματα.

Ζήσαμε βεβαίως και τη δολοφονική εισβολή των Κροατών φασιστών πριν λίγους μήνες στη Νέα Φιλαδέλφεια.

ΑΝΑΔΡΟΜΗ Ο πόλεμος (πριν και μετά) ο προσεταιρισμός της νεολαίας

Α’ Παγκόσμιος, Βαλκανικοί, εκστρατεία στην Κριμαία το 1919 ενάντια στην ΕΣΣΔ και με ελληνική συμμετοχή, η μικρασιατική εκστρατεία. Η ένδεια, η εξαθλίωση, η καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, οι επιθέσεις στα συνδικάτα και το ΚΚΕ, το παγκόσμιο οικονομικό κραχ του 1929.

Συνειδητά οι άρχουσες τάξεις επιχείρησαν μέσω του αθλητισμού να αποκαταστήσουν την επικοινωνία τους με τα στρώματα της νεολαίας και να περάσουν εθνικιστικές φιλοπόλεμες αντιλήψεις, αλλά και όπως κυνικά έλεγαν να έχουν στον πόλεμο που θα έρθει και ήρθε, ήταν ο ΒΠΠ καλογυμνασμένους στρατιώτες. Έβλεπαν τα αθλητικά σωματεία σαν κέντρα νεοσυλλέκτων. Ιδιαίτερα ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι επένδυσαν πολύ σε αυτό.

Εργατικός Αστήρ Φλώρινας

Η ΕΣΣΔ και ο Χίτλερ

Η έχθρα και η φοβία προς την ΕΣΣΔ οδήγησε τις αστικές κυβερνήσεις της Ευρώπης να κάνει τα στραβά μάτια στο Χίτλερ υπολογίζοντας ότι στρατιωτικά θα ήταν ο πολιορκητικός κριός ή το ανάχωμα σε μία σύγκρουση με την ΕΣΣΔ, χώρια που η Γερμανία λόγω πληθυσμού ήταν μια μεγάλη αγορά που δεν άφηνε τους καπιταλιστές ασυγκίνητους.

Δικαιώθηκαν; ΟΧΙ

Αποτέλεσμα ο Χίτλερ εισέβαλε στις χώρες τους τις υποδούλωσε και η ΕΣΣΔ με τον κόκκινο στρατό συνέβαλε αποφασιστικά στην ήττα των ναζί.

Το κίνημα του εργατικού αθλητισμού επιχείρησε να αποσπάσει τη νεολαία από τη μιλιταριστική προπαγάνδα, ιδρύθηκε με συνειδητή πολιτική απόφαση στη χώρα μας από ΟΚΝΕ, ΚΚΕ, συνδικάτα, στις άλλες χώρες από ανάλογες πολιτικές συγκροτήσεις στα πλαίσια της Κόκκινης Διεθνούς των Σπορ και ήταν στα μάτια της άρχουσας. . τάξης μισητός αντίπαλος.

Εργατικός Αστήρ Καλαμάτας

Δεν πρέπει να ξεχάσει ο αναγνώστης του βιβλίου ότι ήταν μετωπικό σχήμα, συγκέντρωνε ανθρώπους με διαφορετικά επίπεδα πολιτικής συγκρότησης και ταξικής συνήθειας και συμπεριφορές και έτσι πρέπει να δούμε στην ειδησεογραφία της εποχής, κυρίως στις ανταποκρίσεις του Ριζοσπάστη, ειδησάρια που καταγγέλλουν κάποιον που δεν πήγε τα χρήματα από τα κουπόνια του συλλόγου στην Ομοσπονδία Εργατικού Αθλητισμού, κάποιος άλλος που οργανώθηκε του κεφαλιού του και άλλους που έσφιξαν τα πράγματα από την καταστολή μεταπήδησαν σε αθλητικά σωματεία Ένα παράδειγμα ο Ανδρέας Βγενόπουλος (παππούς του Μακαρίτη Ανδρέα Βγενόπουλου που πριν από λίγα χρόνια ΠΑΟ). Ο παππούς Βγενόπουλος από τον πρόεδρο του Εργατικού Αστέρα Αμπελοκήπων, έγινε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Ηλυσιακού, διαιτητής, διοικητικός παράγοντας του ΠΑΟ, πρόεδρος της ΕΠΣΑ για 18 χρόνια διανύοντας μια πορεία από τις διώξεις του ιδιώνυμου και τη δικτατορία του Μεταξά έως τα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια.

Επειδή ανέφερα το όνομα του Εργατικού Αστέρα, να πω ότι ήταν το πιο δημοφιλές όνομα στις ομάδες του συγκεκριμένου ρεύματος που εντόπισε τουλάχιστον σε 12-13 περιπτώσεις σε διαφορετικές περιοχές, μερικές φορές και με ονόματα στις συνθέσεις της ομάδας. Ακολούθως εντόπισα 3-4 ομάδες με το όνομα ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ και άλλες με πολλές και διάφορες ονομασίες.

τακτική διοργανώσεων

Προβλήθηκε πολύ αν πρέπει οι ομάδες του εργατικού αθλητισμού να παίζουν μόνο σε αυτοτελείς διοργανώσεις του ρεύματος ή να αγωνίζονται και με αστικά σωματεία. Πιστεύω ότι και τα δύο ήταν σωστά και συνδυαζόμενα, από τη μία γιατί οι αυτοτελείς διοργανώσεις παρήγαγαν πολιτικά γεγονότα πχ αγώνες λόγω Πρωτομαγιάς, υπεράσπισης της ΕΣΣΔ, αντίθεση σε νομοσχέδια ειδικά στο χώρο της φυσικής αγωγής κλπ, αλλά από την άλλη οι αγώνες με αστικά σωματεία έδιναν τη δυνατότητα επαφής με αθλητές νεολαίους και εργάτες που φορούσαν άλλη φανέλα και σε πολλές περιπτώσεις είχαμε μεταπηδήσεις στο ρεύμα του εργατικού αθλητισμού. Εκτός από την επαρχία δεν ήταν τόσο πολλές οι ομάδες του εργατικού αθλητισμού ώστε να στηθούν αυτόνομες διοργανώσεις και απαιτούνταν πολύωρα και δαπανηρά ταξίδια σε άλλες πόλεις για αγώνες με ομάδες του ιδίου ρεύματος.

το χτύπημά του

Αν χτυπήθηκε με εισβολές σε γραφεία, συλλήψεις και εξορίες όχι μόνο στο αθλητικό του κομμάτι, αλλά συνολικά με το ιδιότυπο και τις διώξεις μελών του ΚΚΕ και συνδικαλιστών, άφησε πλούσια σπορά.

Οι πιτσιρικάδες του 1929-30 που σε μονόστηλα διαβάζουμε ότι τους εκφοβίζει η χωροφυλακή όταν πήγαιναν να δουν αγώνες του συγκεκριμένου ρεύματος, δεν εξορίστηκαν και δεν φυλακίστηκαν, έτσι όταν ήταν έφηβοι έβλεπαν τους αγώνες στίβου για προετοιμασία στη Λαϊκή Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης, ενώ όταν ήταν εικοσάρηδες ήταν η μαγιά που στελέχωσε τις ομάδες και τις διοργανώσεις της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών και της ΕΠΟΝ στην κατοχή.

Αλλά ο σπόρος έμεινε ζωντανός και στο στίβο με αθλητές που προετοιμάζονταν για τη Λαϊκή Ολυμπιάδα στη Βαρκελώνη και καλούσαν σε μποϊκοτάζ της χιτλερικής Ολυμπιάδας. Χωρίς να σημαίνει ότι όσοι αθλητές πήγαν με τις επίσημες αποστολές των χωρών τους στη χιτλερική ολυμπιάδα ήταν ενεργούμενα αυτής της προπαγάνδας. Θυμίζω ότι συμμετείχε ο Γρηγόρης Λαμπράκης, μετέπειτα βασικό στέλεχος της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών, αλλά και ο αφροαμερικανός Τζέσε Όουενς που ρεζίλεψε τη θεωρία της Αρίας φυλής με τα χρυσά που κατέκτησε.

το λάδωμα

Οι εθνικοπατριωτικοί κορώνες και τα κηρύγματα για αγνό αθλητισμό με μόνο τρόπαιο ένα στεφάνι από ελιά, έγιναν σκόνη και ξεσηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριών όταν η ΕΠΟ το 1934 δέχτηκε δημοσίως να χρηματιστεί από τη φασιστική Ιταλία, ώστε να διευκολύνεται στο δρόμο μου για τα προκριματικά του. γίνονταν στην Ιταλία. Το κατέκτησε χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, ​​μέσα κι έξω από τα γήπεδα, το Μουσολινικό καθεστώς για να προβληθεί.

Οι Ιταλοί πρότειναν οι αγώνες μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας, να γίνουν μόνο εντός έδρας στην Ιταλία και να παραιτηθεί η Ελλάδα από τον αγώνα στην έδρα της για να μην καταπονηθεί η ιταλική ομάδα. Με τις 50.000 λιρέτες που ήταν το τίμημα, η ΕΠΟ απέκτησε ιδιόκτητα γραφήματα, ενώ στην Ιταλία οι ελληνικές αθλητικές εφημερίδες έγραφαν ότι δεν έστειλε την καλύτερη και πιο φορμαρισμένη εθνική Ελλάδος που θα μπορούσε, αλλά έκανε προβληματικές επιλογές, ώστε να σιγουρευτεί ότι έχει, όπως και έγινε. Κομπάρσοι λοιπόν στις φασιστικές φιέστες του Μουσολίνι οι εγχώριοι θαυμαστές του.

τα πέτρινα χρόνια

Ο αθλητισμός χρησιμοποιήθηκε απροκάλυπτα υπέρ του καθεστώτος, με κορυφαίο παράδειγμα την εθνική αθλητική παρέλαση του 1935 επί κυβερνήσεως Τσαλδάρη, όπου υποχρεώθηκαν να παρελάσουν αθλητικά σωματεία και όποιος δεν έκανε ότι έμπαινε αυτομάτως στα αριστερά της κυβέρνησης, άρα θα ήταν εχθρός της, όπως δήλωνε η ​​ίδια. ενώ όσοι παρήλασαν θεωρήθηκε ότι πήραν μέρος σε παρέλαση εθνικής μετανοίας. Στους συγκεντρωμένους αθλητές που παρήλασαν εκφωνήθηκαν λόγοι που περισσεύουν ο θαυμασμός για τα αθλητικά επιτεύγματα των Χίτλερ και Μουσολίνι. Στο βιβλίο θα διαβάσετε τα λογίδρια από τις εφημερίδες της εποχής. Λίγα χρόνια μετά επί δικτατορίας Μεταξά, ανάλογες αθλητικές φιέστες για λιβανιστήρια στο καθεστώς δεν ήταν παρά η φυσική συνέχεια που προανέφερα με την υποσημείωση ότι ξεκίνησαν από κοινοβουλευτικά καθεστώτα και συνεχίστηκαν από τα παράγωγα της σήψης τους που ήταν η δικτατορία. Στην μέχρι σήμερα ιστορία έχουν μείνει οι φιέστες του Μεταξά, αλλά είναι σχετικά άγνωστες οι διοργανώσεις του 1935 και τα λαδώματα του 1934. Τέρμα λοιπόν η πλάκα, οι σύγχρονοι θαυμαστές τέτοιων αντιλήψεων που τα λουστούν όλα τους τα πεπραγμένα στο διάβα της ιστορίας.

τα Δωδεκάνησα 

Μπορεί οι εγχώριοι φιλοφασίστες να θαύμαζαν τον Ντούτσε και τον Φύρερ και να έσταζε μέλι το στόμα τους γι αυτούς, αλλά τηρούσαν σιωπή ιχθύος όταν ο ιταλικός φασισμός που είχε υπό την κατοχή του τα Δωδεκάνησα (θυμίζω ότι ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος δύο χρόνια μετά τη λήξη του. ΒΠΠ), χτύπησε το ελληνικό στοιχείο, φυλάκιζε Δωδεκανήσιους που αντιδρούσαν στην καταπίεση, απαγόρευε τα σχολεία ή στην καλύτερη περίπτωση επέβαλλε τη διδασκαλία της ιταλικής γλώσσας, έκανε κατασχέσεις σε βιβλιοθήκες, αλλά και στον αθλητισμό απαγόρευσε τη λειτουργία των ελληνικών αθλητικών σωματείων για να μην αποτελούν πόλο. συσπείρωσης της νεολαίας. Ειδικά όταν επικεφαλής του ιταλικού φασισμού στα Δωδεκάνησα τοποθετήθηκε ο Μάριος Λάγκο, στενός συνεργάτης του Μουσολίνι, η κατάσταση δυσκόλεψε με δραματικό τρόπο.

Μάλιστα στην Αθήνα διαδηλώσεις Δωδεκανησίων χτυπήθηκαν από την αστυνομία, έγιναν συλλήψεις και παραπομπές σε δίκες, ενώ χουνέρι επιφύλαξαν στο δήμαρχο Αθηναίων Κοτζιά που έκανε φιλοφασιστική ομιλία, μπούκαραν Δωδεκανήσιοι φοιτητές και του είπαν να γίνει δήμαρχος στη Ρώμη για να ακολουθήσουν συμπλοκές με τη φασιστική οργάνωση ΕΕΕ που τον στήριξε και παρέμβαση της αστυνομίας.

Εργατικός Αστήρ Κοζάνης

τα ελληνοτουρκικά

Σειρά ελληνοτουρκικών αγώνων φιλίας λίγα μόλις χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, που μάλιστα οι πρώτοι ξεκίνησαν το 1928, δηλαδή πριν από το σύμφωνο φιλίας Βενιζέλου – Ινονού το 1930 και μάλιστα μεταξύ ομάδων που απαρτίζονταν από πρώην γείτονες και συμπαίκτες σε πολλές περιπτώσεις από τα μικρασιατικά παράλια, κυρίως οι συγκλονιστικές περιγραφές του αστικού τύπου της εποχής από τις τελετές υποδοχής, δείχνουν ότι οι λαοί δεν είχαν και δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν και άλλα συμφέροντα τους στέλνουν να πεθαίνουν στα χαρακώματα. Θα διαβάσετε τις περιγραφές των εφημερίδων της εποχής που θυμίζουν ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Κρατήστε τα χρόνια που συνέβη αυτό. Ήταν ο Μεσοπόλεμος όταν ο φασισμός, ο ναζισμός και οι μιλιταριστικοί παροξυσμοί ήταν σε ανοδική τροχιά, λαοί που είχαν πολεμήσει λίγα χρόνια πριν αναζητούσαν δρόμους ειρηνικής συνύπαρξης. Γι αυτό και κάνω την αναφορά στο φαινόμενο αυτό που αν και δεν στελεχώθηκε από τις ομάδες του ρεύματος του εργατικού αθλητισμού οι οποίες είχαν ήδη διωχθεί, ως θεματική η ειρήνη και η φιλία των λαών ανήκει στους στόχους που αυτό υπηρετούσε.

η κατοχή

Αρκετοί αθλητές χάνουν τη ζωή τους στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας, στο βιβλίο που θα διαβάσετε αρκετά ονόματα. Άλλοι πέφτουν θύματα στα πολυάριθμα μπλόκα και τις πραγματοποιήσεις της κατοχής.

Ορισμένα από τα διαλυμένα αθλητικά σωματεία στα Δωδεκάνησα, επανέρχονται στη δράση με τους τσαμπουκά τους ακόμα και πριν να συνθηκολογήσουν η Ιταλία, παίρνουν μέρος σε αγώνες. Η ΕΕΑ από το 1942 και η ΕΠΟΝ από το 1943 με οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες διοργανώνουν συσσίτια αρχικά για σωματικούς αθλητές, στη συνέχεια γενικά για τον πληθυσμό, ανυψώνουν το λαϊκό φρόνημα, σε πολλές περιπτώσεις κερδίζουν ομάδες κατακτητών που επιχείρησαν μέσω του αθλητισμού να δείξουν την ανωτερότητά τους ή ακόμα και να δείξουν ότι επικρατούσε κάποια «κανονικότητα» στη ζωή. Αγωνίζονται χωρίς καν να έχουν επαρκή σίτιση για αθλητική δραστηριότητα με πάμπολλα παραδείγματα η εξάντληση να αλλάζει τη ροή των αγώνων.

Δημιουργούνται αθλητικοί σύλλογοι μέσα στην κατοχή όπως ο Τρίτωνας το 1942 και ο Έσπερος το 1943 και όχι μόνο στην Αθήνα που είχε δοκιμαστεί από το φονικό λιμό, αλλά και στην επαρχία. Τέτοια ήταν η δίψα για αθλητισμό.

Δεν παίζουν όμως όλοι όσοι ήταν στον αθλητισμό πριν την κατοχή, αρκετοί έχουν πάει στο βουνό και δίνουν τον αγώνα με το όπλο στο χέρι ο Αλεξάς του Παναιτωλικού, ο Πολυκράτης του Ολυμπιακού Πατρών, ο Λιάρος του Απόλλωνα Καλαμαριάς, κ.λπ.

Άλλοι το κάνουν μέσα στις πόλεις, ο Γόδας του Ολυμπιακού και ο Μουράτης (Προοδευτική και μετά Ολυμπιακός) μάχονται με τον ΕΛΑΣ στη μάχη της ηλεκτρικής ενέργειας στο Κερατσίνι και εμποδίζουν την ανατίναξη της από τους υποχωρούντες Γερμανούς κλπ.

Και όσοι παίζουν δεν παίζουν πάντα μόνοι τους, αλλά μερικές φορές εντάσσονται έστω και σε λίγες μεμονωμένες περιπτώσεις αντιφασίστες Ιταλοί, ενώ εκτός γηπέδων αθλητές όπως ο κομμουνιστής Γερμανός Χανς Στάγιερ ποδοσφαιριστής (μέλος των ταγμάτων 999 – οι ανεπιθύμητοι για τον Χίτλερ) βοηθάει τον ΕΛΑΣ στην Ηλεία με παροχή πληροφοριών, τον καρφώνουν Έλληνες δοσίλογοι και εκτελέστηκε από τους ναζί. Στην πρώην ανατολική Γερμανία στάδιο πήρε τιμητικά το όνομά του.

Και άλλα πολλά θα μπορούσα να πω αλλά η εμπειρία μου από τα προηγούμενα πέντε βιβλία που έβγαλα, με κάνει να κρατήσω την προτροπή των προηγούμενων εκδοτών που μου έλεγαν μην τα πεις όλα στην εκδήλωση γιατί μετά ποιος θα πάρει το βιβλίο. Οπότε σταματάω εδώ και σας αφήνω να ανακαλύψετε τα υπόλοιπα.

…ευχαριστούμε όσους-ες βοήθησαν στην προβολή του βιβλίου και όσους-ες έδωσαν το παρόν στη βιβλιοπαρουσίαση. Το επόμενο ραντεβού μας στην εκδήλωση βιβλιοπαρουσίασης στην Πάτρα την Πέμπτη 27 Ιουνίου…

VIDEO

19/06/24 Βιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» / Ομιλία Νάσου Μπράτσου

Παρουσιάζοντας το βιβλίο του, ο Νάσος Μπράτσος ξεκίνησε κάνοντας ιστορική αναδρομή από τη λήξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι  την περίοδο του Μεσοπολέμου. Εστίασε στο γεγονός ότι συνειδητά η αστική τάξη σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη, είτε είχαν κοινοβουλευτική δημοκρατία είτε δικτατορία (ναζιστική Γερμανία, φασιστική Ιταλία, Ελλάδα κ.α.), «επιχείρησαν μέσω του αθλητισμού να αποκαταστήσουν την επικοινωνία τους με στρώματα νεολαίας και να περάσουν εθνικιστικές φιλοπόλεμες αντιλήψεις, αλλά και, όπως κυνικά έλεγαν, να έχουν στον πόλεμο που θα έρθει και ήρθε, ήταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, καλογυμνασμένους στρατιώτες. Έβλεπαν τα αθλητικά σωματεία σαν κέντρα νεοσύλλεκτων.»

Η εργατική τάξη προσπάθησε να οργανωθεί κι εκείνη με βάση τις δικές της ανάγκες στον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο ειδικότερα. Μέσα από την ταξική πάλη ξεπηδούν ομάδες του εργατικού αθλητισμού. Καθοριστική είναι η συμβολή του ΚΚΕ και η αυξανόμενη επιρροή και λάμψη του πρώτου εργατικού κράτους στην ιστορία της ανθρωπότητας, της ΕΣΣΔ.

Μέσα από τα ντοκουμέντα που ανακάλυψε και παρουσιάζει στο βιβλίο, προκύπτουν πολλά στοιχεία που αναδεικνύουν τις σκέψεις, τις αντιθέσεις, τις συγκρούσεις για την κατεύθυνση του εργατικού αθλητισμού.

Μεγάλο ενδιαφέρον είχαν οι αναφορές του συγγραφέα στο πώς η άρχουσα τάξη χτύπησε τα εργατικά αθλητικά σωματεία, πολλές φορές με τη βία, άλλες φορές με το «λάδωμα», πώς αξιοποίησε τον αθλητισμό για να προσαρτήσει τη νεολαία στα εθνικιστικά και φασιστικά ιδεώδη με σκοπό να την σύρει κάτω από τη σημαία της αστικής τάξης.

Τέλος, στάθηκε στο παράδειγμα των Δωδεκανήσων όπου οι αθλητές αντιστάθηκαν στο φασιστικό καθεστώς της  Ιταλίας και στο αντιδραστικό της Ελλάδας, στο πώς τα εργατικά σωματεία Ελλάδας και Τουρκίας πρόταξαν τη φιλία και την αλληλεγγύη κόντρα στη μισαλλοδοξία και στις οικονομικές αντιθέσεις των αστικών τάξεων των δύο κρατών και πώς πολλοί αθλητές εντάχτηκαν στην ΕΑΜική Αντίσταση, δίνοντας ακόμα και τη ζωή τους ενάντια στους Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες, αλλά και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

19/6/24 Βιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» / Ομιλία του Κ. Χαραλαμπίδη

Ο Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης αναφέρθηκε στο σωματείο του Απόλλωνα, στις λαϊκές του καταβολές από τότε που δημιουργήθηκε στη Μικρά Ασία και στο πώς συνέβαλλε στη σύσφιξη των σχέσεων της εργατικής τάξης της Ελλάδας και της Τουρκίας, συμμετέχοντας σε αγώνες με αντίστοιχα εργατικά σωματεία στην Τουρκία.

Συγκίνηση προκάλεσε η μνεία του στον ποδοσφαιρικό αγώνα που έδωσε η ομάδα του Απόλλωνα  στη Μακρόνησο το 1948 με τους Μακρονησιώτες εξόριστους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και δύο πρώην παίκτες του Απόλλωνα.

Το βιβλίο του Νάσου Μπράτσου, όπως είπε, αναδεικνύει τη σχέση του Αθλητισμού, ως μέρος του εποικοδομήματος, με αυτήν της οικονομικής βάσης του συστήματος. Αντανακλά τις κοινωνικές ανισότητες και την ταξική πάλη, τα οποία ο συγγραφέας προσεγγίζει μέσα από τα εργατικά αθλητικά σωματεία.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, είπε πως ο Νάσος Μπράτσος μέσα από τα ντοκουμέντα που παρουσιάζει και αναλύει, δείχνει με κατανοητό τρόπο τί σημαίνει λαϊκός, ερασιτεχνικός, εργατικός αθλητισμός και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι το βιβλίο θα αγκαλιαστεί, ειδικά από τη νεολαία.

Βιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» / Ομιλία του Νίκου Σοφιανού

Μιλώντας για το βιβλίο, ο Νίκος Σοφιανός τόνισε ότι μέσα από την έκδοση «δίνεται η δυνατότητα στον αναγνώστη να γνωρίσει μια σημαντική, αλλά άγνωστη πτυχή της ιστορίας του εργατικού – λαϊκού κινήματος της χώρας μας και της δράσης του ΚΚΕ στα δύσκολα χρόνια του Μεσοπόλεμου και της Κατοχής.»

Στην περίοδο του Μεσοπολέμου, που είναι το χρονικό διάστημα αναφοράς στο έργο του Νάσου Μπράτσου, έχει ιδιαίτερο βάρος και σημασία η πρωτοπόρα δράση που ανέπτυξε το ΚΚΕ και η ΟΚΝΕ στο μέτωπο του Αθλητισμού. Εκείνες είναι που οργάνωσαν τη διεκδίκηση, αλλά και τη δραστηριότητα αυτήν καθαυτή, την ψυχαγωγία του λαού. Δραστηριότητα που έπαιξε βασικό ρόλο στην ψυχική και ηθική ανάσταση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Όπως σημείωσε, «παράλληλα αποτέλεσε την οργάνωση ραχοκοκαλιών για τη συγκρότηση μαζικών αθλητικών σωματείων, που προσελκύουν νέο κόσμο και τον έφερναν σε επαφή με τις θέσεις και την ιδέα του Κόμματος σε δύσκολες συνθήκες παρανομίας.» 

Κλείνοντας την παρέμβασή του, επισήμανε ότι το αποτέλεσμα της δουλειάς του Νάσου Μπράτσου είναι μοναδικό, γιατί φωτίζει αυτήν την πλευρά της ιστορίας του λαού μας και στηρίζει την προσπάθειά μας να έρθει σε επαφή η νέα γενιά με την ιστορία του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας, με την Ιστορία, την προσφορά και την πολύχρονη πείρα του ΚΚΕ.

Πηγή: https://nasosbratsos.blogspot.com

The post Bιβλιοπαρουσίαση «Από τον Εργατικό Αστέρα έως την Πανεργατική» του Νάσου Μπράτσου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Δεν θα μπορούσε παρά να είναι επιτυχημένη, η βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Χασαπίδου «Η Ικαρία της καρδιάς μου», που έγινε τη Δευτέρα 27 Μαΐου στο 6ο ΚΑΠΗ Αιγάλεω.
Το βιβλίο αναφέρεται σε πτυχές της ικαριακής ζωής στο διάβα των δεκαετιών από την απελευθέρωση του νησιού το 1912 έως και σήμερα, όπως τις έζησε η συγγραφέας ειδικά στα παιδικά της χρόνια, αλλά και αργότερα.

Ήθη, έθιμα, τοπικές συνταγές της ικαριακής κουζίνας, τοπωνύμια, περιοχές, αρχιτεκτονική, πολιτισμός, οι αποκριές, οι αφανοί, οι «βεγγέρες», οι γάμοι, η φιλοξενία, τα καμίνια και άλλα πολλά βρίσκονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου που «ξεχειλίζει» από την Ικαρία και συνοδεύεται και από φωτογραφικό υλικό.

Στο τέλος του βιβλίου αναφέρει ότι: «Το βιβλίο αυτό το αφιερώνω σε όλες τις μανάδες και τις γιαγιάδες της εποχής εκείνης, στα δύσκολα χρόνια που με περισσότερο κόπο έβγαζαν τα προς το ζειν. Αλλά δεν τους έλειπε το κέφι για γλέντι, η αισιοδοξία και χαρά για τη ζωή. Άλλωστε οι Ικάριοι φημίζονται για την αισιοδοξία και το κέφι τους για ζωή».

παλιό παραδοσιακό ικαριακό σπίτι

Για το βιβλίο μίλησε ο Γιάννης Κουτούλιας, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Αιγάλεω «Νέες Κυδωνίες» που εκτός από τις αναφορές του στο βιβλίο, όπου τόνισε τα σπάνια λαογραφικά στοιχεία, σημείωσε πως οι πληροφορίες που περιέχουν δείχνουν τρόπους διαχείρισης στις τοπικές κοινωνίες, που ακόμα και σήμερα αποτελούν «οδηγό» για την τοπική αυτοδιοίκηση, ειδικά σε θέματα ανακύκλωσης. Ανέφερε μάλιστα ότι ο στόχος του Δήμου Αιγάλεω είναι να προχωρήσει στην καταγραφή της τοπικής ιστορίας με μαρτυρίες για τις δεκαετίες 1930 έως 1950 και η Μαρία Χασαπίσου με το βιβλίο της δείχνει πως πρέπει να γίνουν ανάλογες καταγραφές μαρτυρίων.

Μίλησε επίσης η Αθηνά Δασκαλάκη, κοινωνιολόγος Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Αιγάλεω «Νέες Κυδωνίες» που αναφέρθηκε στο βιβλίο που το χαρακτήρισε ως το καλύτερο από όλα έχει γράψει η συγγραφέας (είναι το τρίτο της βιβλίο) και ότι δίνει πληροφορίες για τη ζωή πριν από 70 χρόνια, που αν και φτωχική στο συγκεκριμένο νησί ήταν ασύγκριτα πιο ανθρώπινη.

Τέλος, η συγγραφέας του βιβλίου Μαρία Χασαπίδου, ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους και ανέφερε τα βασικά περιεχόμενα του βιβλίου.

Ακολούθησαν παρεμβάσεις από το κοινό, όπου η Μαρία Μιχαλοπούλου μέλος του 6ου ΚΑΠΗ αναφέρθηκε στα σημεία του βιβλίου που αναφέρονταν στους πολιτικούς εξόριστους και τη στήριξη που είχαν από τους Ικαριώτες, αλλά και σε όσους είχαν διαφύγει από το νησί για τη Μέση Ανατολή, τονίζοντας ότι πρέπει. να τους θυμόμαστε για την προσφορά τους.

Στη συνέχεια ο δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Περάκης χαρακτήρισε τη συγγραφέα «βράχο του ΚΑΠΗ», λόγω της συνεχούς δραστηριότητάς της και αστειευόμενος είπε στον Αντιδήμαρχο ότι το ΚΑΠΗ είναι «παράνομο» γιατί αν και τα αρχικά του σημαίνουν Κέντρο Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων, δεν βλέπει ηλικιωμένους σαν μέλη του, αλλά αιώνιους έφηβους.

Στο τέλος η συγγραφέας υπέγραψε τα βιβλία που προμηθεύονταν οι συγκεντρωμένοι.

Πηγή: ert news

The post Βιβλιοπαρουσίαση: «Η Ικαρία της καρδιάς μου» της Μαρίας (Τσιμπίδη) Χασαπίδου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

57 χρόνια μετά, τότε που λίγες ώρες μετά το πραξικόπημα της 21/4/1967 χιλιάδες συλληφθέντες στοιβάζονταν στο γήπεδο της ΑΕΚ, στον ιππόδρομο, στα κελιά αστυνομικών τμημάτων και στρατοπέδων και στις προβλήτες που τους περίμεναν τα πλοία για τα νησιά της εξορίας, θα θυμηθούμε και θα τιμήσουμε την ιστορική μνήμη.

Συγκεκριμένα θα παρουσιαστεί το νέο βιβλίο «Εργατικές Ιστορίες» Β’ μέρος ISBN: 978-618-87027-1-4 (συγγραφέας ο δημοσιογράφος Νάσος Μπράτσος) που περιλαμβάνει αρκετές συνεντεύξεις συνδικαλιστών και δημοκρατικών πολιτών που αντιστάθηκαν στα σχέδια της εκτροπής, τόσο στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, αλλά και στα δίσεκτα χρόνια της δικτατορίας, ενώ στήριξαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όσοι δεν ήταν στις εξορίες.

Οι συνεντευξιαζόμενοι περιγράφουν τις δυσκολίες στον εργασιακό στίβο, τις συνθήκες εργασίας και τους σκληρούς εργατικούς αγώνες των χρόνων τους, που ήταν σε περιόδους γεμάτες διώξεις, φυλακίσεις, απολύσεις, εξορίες, κλπ παράλληλα όμως και περίοδος γεμάτη συλλογικότητα και αλληλεγγύη, καθώς ολόκληρες πόλεις στήριζαν τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων σε βασικές παραγωγικές μονάδες που λειτουργούσαν στην περιοχή τους.

Ταυτόχρονα με τις μαρτυρίες τους δείχνουν πώς μέσα σε ζοφερές συνθήκες κατορθώνει να βρίσκει «χαραμάδες» η ελπίδα και να αναγεννάται το εργατικό κίνημα από τις στάχτες του.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικές είναι οι συνεντεύξεις που δείχνουν πώς μέσα στην περίοδο της δικτατορίας 1967-1974 επινοήθηκαν τρόποι αντίστασης στους πραξικοπηματίες, που σήμερα φαντάζουν «κινηματογραφικό» σενάριο ταινιών δράσης.

Αναφορά γίνεται και στους τόπους εξορίας όπου αρκετοί από τους συνεντευξιαζόμενους οδηγήθηκαν μετά το πραξικόπημα.

Τρία χρονικά ορόσημα «σημαδεύουν» το βιβλίο, το πραξικόπημα, η εξέγερση του Πολυτεχνείου και η πτώση της δικτατορίας, καθώς η πλειοψηφία των συνεντευξιαζόμενων είχε σημαντική δράση μέσα σε αυτά τα χρονικά πλαίσια.

Εκτός από το πεδίο των εργασιακών χώρων στις σελίδες του βιβλίου βρίσκουμε και την ανταρσία στο αντιτορπιλικό «Βέλος» που ήταν ηχηρό ράπισμα στους δικτάτορες.

Επίσης περιέχονται στοιχεία από τις εφημερίδες «Η ΑΥΓΗ» της προδικτατορικής περιόδου, «Ελεύθερη Ελλάδα» (παράνομος Τύπος επί δικτατορίας), «Ελεύθερα Συνδικάτα» της προδικτατορικής περιόδου.

The post Κυκλοφόρησαν οι “Εργατικές ιστορίες – Μέρος Β'” του Νάσου Μπράτσου – Βιβλιοπαρουσίαση στις 22 Απριλίου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ένα αρκετά ιδιαίτερο και απαιτητικό θεατρικό έργο, τόσο για τους ηθοποιούς όσο και για τους θεατές, το πρώτο του Μπέκετ, γεμάτο πολυδιάστατα μηνύματα, αφετηρία για προβληματισμό και σκέψη.

Το “Περιμένοντας τον Γκοντό” κατατάσσεται στο Θέατρο του Παραλόγου, θεατρικό κίνημα του οποίου ο Μπέκετ είναι βασικός και αντιπροσωπευτικός εκφραστής.

Το έργο διερευνά τα θέματα αναμονής και αβεβαιότητας της ανθρώπινης κατάστασης. Το τραγικό εναλλάσεται με το κωμικό καθώς η υπαρξιακή αγωνία κορυφώνεται.

Οι ηθοποιοί που ανέλαβαν να μας “μυήσουν” σε αυτό το υπαρξιακό ταξίδι, μας συνεπήραν με τις καταπληκτικές ερμηνείες τους, μείναμε κυριολεκτικά καθηλωμένοι με την εκφραστικότητα και αμεσότητα που απέδωσαν τους ρόλους τους.

Το έργο θα βρίσκεται στην Ικαρία για άλλη μία παράσταση την Τρίτη 18.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΓΕΛ Ευδήλου και σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να το παρακολουθήσετε.

Κυμηνά Ιωάννα

Σάμιουελ Μπέκετ “Περιμένοντας τον Γκοντό” – Θεατρική Ομάδα Σάμου

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Παπαθανασοπούλου

Σκηνοθεσία: Στέλιος Μάρκου

Διανομή

Εστραγκόν: Παρθενόπη Αρμενάκη

Βλαδίμηρος: Γιώργος Τριπόδης

Ποτζό: Κώστας Φώτεινας

Λάκυ: Κώστας Βαρβαδούκας

Αγόρι: Ευγενία Τραγάκη

Σκηνικά-Φωτογραφίες: Νίκος Αγγελής

Κοστούμια-Σχέδιο Αφίσας-Μακιγιάζ: Ευγενία Τραγάκη

Επιμέλεια Αφίσας και προγράμματος: Γιάννης Μανδουραράκης

Κονσόλες: Χρήστος Ζιάβρος, Τάσος Σαραντίδης

Υποβολείο: Μαρίλλη Λυμπέρη

The post Περιμένοντας τον Γκοντό στην Ικαρία με την Θεατρική Ομάδα Σάμου appeared first on Ικαριακή Ραδιοφωνία.